Blendle

blendle_header NetraaMR on Wikipedia
watBlendle
is het een keukenmachinenee
wat is het weleen sociale leeservaring
recensentOlaf

Samen met een stuk of tien anderen was ik uitgenodigd in een huiskamertje in de Jordaan. Het was winter en technoviking Alexander Klöpping had zijn laptop geopend. Iedereen hing aan zijn lippen, ik probeerde in zijn tabbladen spannende porno-URLs te ontdekken, maar hij was voorbereid: die avond ging het alleen over Blendle. Het is nu een paar maanden later en over minder dan een week gaat Blendle ‘live’. Twee opties: of we lachen over een jaar om Blendle zoals we om Google Waves (haha, we reinvented e-mail haha) hebben gelachen of Blendle wordt gigantisch en de volgende presentatie van Alexander vindt niet plaats in een huiskamertje, maar in een auditorium in hun hoofdkantoor in San Francisco. Ik hoop het laatste, als ik maar weer word uitgenodigd.

Wat Blendle is, is niet eenvoudig uit te leggen. Dat weet ik, omdat ik het al een paar keer heb geprobeerd. Nuchter, dronken, in een vliegtuig, op een waddeneiland, het bleef lastig. Op elke functie van Blendle is namelijk ongeveer het antwoord te geven: ‘Dat bestaat toch eigenlijk al?’ Maar het totaal van functies bestaat nog niet en dat is wat Blendle zo interessant maakt. Ik zal hier de functies omschrijven die ik al een aantal maanden met plezier gebruik.

In de eerste plaats is Blendle een kiosk met toegang tot (bijna) alle kranten. Je kunt door de krant bladeren in originele opmaak. De artikelen die je aanklikt komen in aangepast formaat naar voren. Op dit moment betaal je een bedragje om het artikel te lezen. Heb je verkeerd geklikt, of is het artikel niet wat je ervan had verwacht, dan kun je geld terugkrijgen. (Maar Olaf, dan gaat toch iedereen steeds geld terugvragen? – Nou, ik denk van niet, maar dat kan ik nog niet bewijzen.)

kiosk

kiosk

Door alle krantencontent beschikbaar te stellen is Blendle ook een online archief. Door middel van zoekopdrachten (alerts als je ze automatisch aanzet) kun je in de kranten van de afgelopen maanden zoeken. Zo mis je nooit meer een interview met een favoriete schrijver, muzikant of godsdienstwaanzinnige politicus en kun je meteen nadat je iemand op tv hoorde zeggen ‘zoals u in de Volkskrant beweerde afgelopen zaterdag’ opzoeken of dat wel klopte.

zoek

zoek

De belangrijkste functie in mijn ogen is de deeplinkfunctie. Dit is als ik het goed heb begrepen ook waarom Blendle is bedacht. De oprichters stoorden zich aan de manier waarop artikelen werden gedeeld op sociale media: met slecht te lezen foto’s van de papieren krant. ‘Geniale column’ las ik wel eens, om vervolgens een foto opgestuurd te krijgen met een net iets te grote duimnagel en wazige letters. Nu heeft elk artikel op Blendle een deeplink en zou je in principe aan al je volgers een Blendle-link kunnen sturen die ze meteen kunnen openen en lezen. (Na betaling van dat bedragje dus.)

artikel

artikel

Misschien minder interessant – in mijn ogen – is de sociale functie binnen Blendle zelf. Dat levert volgens een vriendin ‘alweer een online verplichting’ op en ik snap wel wat ze bedoelt. Blendle heeft een timeline – in tegenstelling tot Facebook en Twitter horizontaal – waarin de gedeelde artikelen van degenen die je volgt voorbijkomen. Ik vermoed dat deze functie deels zal worden overgenomen als iedereen ook Blendle-links op Twitter en Facebook gaat plaatsen, maar dat is afwachten.

Bij de presentatie in de Jordaan was ook een aantal columnisten. (Ik typte eerst communisten, maar die waren er vast ook.) Die columnisten vroegen zich ineens af: ‘als ik in mijn eentje goed ben voor 50.000 exemplaren van de krant waar ik voor werk, waarom ga ik dan niet zelfstandig verder en achter de Blendle betaalmuur zitten? Dan haal je wekelijks van al je fans 5000 euro op. Dat is meer dan wat de krant voor een column betaalt.’ Vooralsnog werkt het systeem niet zo, want zijn er alleen bestaande, professionele media waar je normaal voor zou betalen aangesloten, maar ze hebben een punt. Als wij ons met Recensiekoning – een middelgroot weblog – bij Blendle aansluiten en de helft van de artikelen achter een muur zetten voor tien cent, zou ons dat wat opleveren? Of is het juist goed dat Blendle echt een kranten- en tijdschriftenkiosk blijft en niet gewoon een content-betaalsysteem?

Ook vroeg ik me af wat voor hels systeem dat dan zou zijn waar chagrijnige krantenmakers nu ook hun Blendleversies in moesten opslaan, maar het antwoord daarop was even verbazingwekkend als slim and it will blow your mind: het gaat (nog) grotendeels handmatig. Elke nacht zitten er vijftien werkstudenten nieuwe artikelen in te voeren. Slechts een enkele klant levert stukken automatisch aan.

Wat overigens nog een kinderziekte genoemd zou kunnen worden, maar de afgelopen maanden al flink verbeterd lijkt te zijn, is de opmaak. Zo zijn de inleidingen van de recensiekoningstukjes van de Volkskrant een beetje vreemd en vallen er bij grotere stukken wel eens letters weg, die in de papieren versie bijvoorbeeld sierlijk zijn opgemaakt.

Blendle staat nu op het punt van lanceren. Nog zes dagen. Dat wil zeggen: vanaf dat avondje in de Jordaan zijn er al steeds meer mensen toegelaten in het systeem, de eerste dag waren we met een man of twintig, nu zijn er al meer dan tienduizend betatesters. Bij Recensiekoning hebben we twee betacodes over, die zijn voor jullie. Onder de voorwaarde dat je dit artikel liket en in de comments laat weten welke code je hebt gebruikt.

code 1: PK5I5F
code 2: 52WN8U
registreren via beta.blendle.nl

platte paashazen

platte-paashaas-2
watetalagemateriaal
wanneerrond de paasdagen
waaroveral

Vorig jaar waren ze al hier en daar te zien, maar dit jaar hebben ze zich epidemisch verspreid: de platte paashazen. Het zijn grote witte stoffen paashazen, die in etalages geplaatst worden om een winkel een pazig tintje te geven.

kijk hoe plat!

kijk hoe plat!

De eerste keer dat ik de platte paashaas zag, vond ik het nog zo schattig: de moeder van de winkelier had nog een paar stukjes stof en zeeën tijd over, en had een haas met een tuinbroek en een strik in elkaar genaaid. Twee stukken wit kussensloop op elkaar, wat watten erin, gezichtje erop getekend. En dan het tuinbroekje van een groen-geel ruitje. Het tuinbroekje dat ze eigenlijk voor de kleinkinderen wilde maken, maar die lieten alsmaar op zich wachten.

Daarna zag ik er meer en meer. Ik heb natuurlijk een paashaasradar ontwikkeld en zie er daardoor meer dan anderen, maar voor een middelmatig oplettend persoon zijn ze onontkoombaar. Dat kan maar twee dingen betekenen: al de winkeliers met paashazen in hun etalage hebben een overijverige moeder met een abonnement op hetzelfde knutseltijdschrift, of al deze winkeliers hebben in een groothandel/tuincentrum gestaan en gedacht: ja, dat is mooi genoeg voor in mijn winkel. En dat is nu juist het verwonderlijke, ze zijn vreselijk lelijk. Tuttiger dan The Great British Bake Off en zo driedimensionaal als Sidonia. Ze zijn zo plat dat je ze van de zijkant eigenlijk niet ziet.

paasverschrikkers, supercreepy

paasverschrikkers, supercreepy

De platte paashazen hebben bijna het verspreidingsniveau bereikt van de lichttrappetjes die in de jaren negentig rond Kerstmis in elke vensterbank van Nederland stonden. Ik zag er gisteren twee in een café, de eigenaar had heel gezellig wat stro aan de onderkant van de tuinbroek gestopt om het nog enige vulling te geven. Toen zag ik pas waarom de platte paashazen me zo opvallen: ze zijn doodeng. En de cafébaas had er een vogelverschikker van gemaakt, ontzettend ongepast tijdens Pasen.

een dag

zonsondergang
watéén dag
hoe lang24 uur of. eh. 12?

‘Morgen stop ik met koffie drinken’ is een heel duidelijke zin. Vandaag is het vrijdag, morgen is het zaterdag, dan stop ik met het drinken van ontvelde, gemalen, gedroogde, en geroosterde zaden van de steenvrucht van de koffieplant. Maar als ik dit na middernacht tegen iemand zeg is er verwarring. Want waarom sta ik dan net nog een espresso weg te slurpen? Omdat het nog geen morgen is!

Ik vind het supergek dat er over het begrip dag zo lastig gedaan wordt. Een dag duurt 12 uur, een etmaal duurt 24 uur, maar dit zijn beide grenzen waar niemand rekening mee houdt. Ja, ze zijn handig om de dagtelling bij te houden en iemands groet te verbeteren als het vijf over twaalf ’s middags is. Maar verder richt niemand zijn dag in op 12 of 24 uur.

even een nachtje behangen

even een nachtje behangen

Kijk maar naar deze zin: Vandaag ga ik de zolder behangen. Niemand die dit hoort verwacht dat je om middernacht opstaat, begint met behangen, en stipt om 23:59.59 je behangkwast neerlegt in je bloemetjesemmer.
Je dag is zo lang als je niet slaapt. Als je ’s avonds naar bed gaat eindigt je dag, ook als is het vaak na middernacht. En als je wakker wordt is het morgen. Tenzij je een luie puber bent en na twaalven wakker wordt natuurlijk, dan is het morgenmiddag. En ja natuurlijk, als je een nachtje niet slaapt vind ik ook wel dat het op een gegeven moment de volgende dag is. Maar dan vind ik zonsopgang een duidelijker moment dan middernacht.

Zelfs mijn verjaardag vieren op de dag voor mijn verjaardag, maar na middernacht vind ik vreemd. Morgen ben ik pas jarig. Het enige moment van het jaar dat ik om middernacht accepteer dat het de volgende dag is, is op oudjaarsdag. Maar als ik dan na het proosten zeg ‘nee ik wil geen oliebol, die eet ik lekker morgen koud op’, bedoel ik niet 2 januari.