Het nummer Butterfly zou eigenlijk 5 sterren mogen krijgen van mij, nu, maar ik weet dat ik het ongetwijfeld weer een keertje zat ben, of niet, maar zolang het de langeafstandsgaafheid nog niet heeft bewezen zal hij het met 4 moeten doen.

Ik hoorde het vrij recent voor het eerst (of in ieder geval bewust) en het haakte zich in mijn hersenen (zoals ik altijd van alles voorstel als hakend in mijn hersenen, zoals wanneer iemand je echt aankijkt, dan zie ik draadjes uit de ogen lopen zo de mijne in door naar mijn gedachten waar ze dan, door middel van stevige haakjes, gepaard gaande met een klein schokje, zich vastklemmen, derhalve ben ik soms een beetje huiverig voor oogcontact, maar ik dwaal af).

Ik ben het toen nogmaals gaan luisteren en nogmaals en kwam er vrij snel achter dat het liedje een eigenaardige opbouw heeft. Het is niet, zoals de meeste liedjes, couplet – refrein – couplet – refrein – bruggetje en zo verder. De opbouw is zo onvoorspelbaar en ogenschijnlijk willekeurig, dat het me zeker 15 keer luisteren heeft gekost voor ik de structuur had opgeslagen (15 keer is echt bizar veel, daar het meestal in een halve keer gepiept is). Hoe dan ook: ik heb sindsdien het nummer zo’n 250 keer geluisterd, denk ik, en ken nu iedere noot en woord uit het hoofd. Inclusief alle adlibjes (heet dat zo?) en riedeltjes en onderste laagjes.

Butterfly is ook visueel een Erg Gaaf nummer, zo in mijn hoofd. Ik weet niet hoe ik het verder nog moet aanbevelen, dus luister zelf maar even: