Elke Nederlander mag trots zijn op ons Schiphol, om het maar even op zijn Brabants te zeggen. Met vijf banen is het dan ook ongeëvenaard in de wereld. Ter vergelijking: LAX heeft er vier en Heathrow en Frankfurt hebben er maar twee! Wat een armoede.

Want Schiphol is niet alleen maar een scheeps-hel, je kunt er ook:

• winkelen,
• je aansluiting naar Den Haag Mariahoeve halen of missen,
• als eerste Starbucks koffie kopen,
• naakt bespied worden

sjip-hool?

Wat natuurlijk altijd leuk is is om een Amerikaan Schiphol te horen zeggen. Mijn ex-schoonouders in Canada waren zúlke fans van Schiphol en telkens als ze daar overgestapt waren was het weer een avondje Nederlandse-uitspraakles. Ook liep ik eens per ongeluk een hotelkeuken in San Diego in waar ik aan de praat raakte met een Mexicaan die zei: “I love your country, especially Chipotle Airport.”

airport shuttle, schmairport schmuttle

Deze Sikhs houden ZO van Schiphol dat ze er het liefst blijven slapen.

Eerlijk zeggen – hoe vaak denk je tijdens je vakantie: nu heb ik net 6000km afgelegd en dan moet ik de laatste 200 meter nog in een bus? Of wachten op een bus, nog erger? Niet op Schiphol! Tenzij je natuurlijk met een prijsvechter vliegt, maar dan zit je sowieso op Pier H of M en dat beschouw ik niet echt als Schiphol.

In Washington DC is het pas verraderlijk. Dan loop je de bordjes naar “Gates A” te volgen, een deurtje door, een kamertje in en voor je het weet is het weer zo ver: het kamertje is eigenlijk een bus die dan met allerlei omwegen het gehele vliegveld rondrijdt. En dan nog zeker die chauffeur een fooi geven ook?

de bordjes

Schiphol is wereldberoemd vanwege de briljante bewegwijzering. Ja tuurlijk, Terminal 4 op JFK en Newark hebben dezelfde bewegwijzering, maar wij hadden hem eerst en het is bovendien ontworpen door Paul Mijksenaar, uit Amsterdam (Paul jij krijgt sowieso van mij 5 sterren). De filosofie erachter is briljant, maar daar ga ik nu even niet op in. Vergelijk het daarentegen nu zelf:

Wat staat hier überhaupt weet je wel?

Aah wat een rust vergeleken met die CHAOS hiernaast.

de bottom line

Maar wat ik écht fijn vind aan Schiphol – en overigens ook aan andere Europese vliegvelden – zijn de vloeren. In Noord Amerikaanse vliegvelden hebben ze overal tapijt, gadverdamme! Met van die koffievlekken in de hoek en je moet er op zitten om je MacBook Pro bij een klein stopcontactje op te laden – het stopcontactje waar normaal gesproken de tapijtboenmachine op aangesloten wordt. Maar dan kom je weer op Schiphol en is alles weer van glas en van marmer.

Ik vraag me soms af waar de vloeren van Aziatische vliegvelden eigenlijk van zijn gemaakt. Vast van die rubberen matjes die je in de speeltuin altijd hebt, of iets wat ik misschien nog helemáál nooit gezien heb.

de uitslag

Ja, Schiphol heeft het echt. Ik word altijd warm van binnen als de KLM stewardesse “Welkom thuis” zegt. Die Amerikanen die weten dat nooit, want ze spreken geen Nederlands, dus dat is een soort kick-ass nationaal geheim, net als Sinterklaas. Wat ik wel altijd jammer vind is landen op de Polderbaan. Ik stel me altijd voor dat je dan in Haarlem woont, je huis ziet liggen en dat je dan eerst met een slakkengang naar Amsterdam rijdt om vervolgens in de bus (ja want er is geen directe trein) naar huis te moeten. Vreselijk!

Die laatste ster halen ze dus niet omdat die Polderbaan zo ver weg ligt en het ook vaak wel slecht weer is als je terugkomt uit Miami.