Mij was beloofd dat we naar Waldorf zouden gaan. Daar was ik nog nooit geweest maar de naam sprak me aan, zoals alles wat zowel een salade als een hotel is (Ceasar, Watergate). Eenmaal onderweg kreeg ik het sms’je: “We zitten bij Soen, de Thai bij de Westerkerk. We zijn er nu al”.

Niet alleen vond ik de dubbele vermelding van dat ze er al waren wat overbodig, ik houd ook niet van dit soort faits accomplis [thx Kristian!], want ik draag graag mijn steentje bij. Combineer dat met het feit dat ik de dag daarvoor bij Wagamama had gegeten en je begrijpt dat ik niet zoveel zin had in het Thaise restaurant. Excuus voor dat ik Japans en Thais eten op één hoop schuif, maar zo komt dat nu eenmaal op westerlingen over.

le-vens-echt

eenmaal bij Soen

Mijn humeur klaarde meteen wat op toen ik bij Soen aankwam. Mijn vrienden houden niet van terrasjes in de zon, ze zitten liever in een donker hoekje. Gelukkig had Soen een heerlijk fris bladerbehang^[1], waardoor het toch leek alsof we buiten waren. Daar heb ik even een fotootje van laten maken (zie links).

Het interieur was verzorgd, de brandblusser was zeer zichtbaar aanwezig, waardoor ik me in dat donkere hoekje erg op mijn gemak voelde en het was lekker rustig. Iedereen zat namelijk elders lekker op een terrasje.

de kaart

Nederlandse menukaarten zien er doorgaans als volgt uit:

1. Voor:Watergate Salade
2. Vis:Scholfilet
3. Vlees:Lamsbout
4. Vegetarish:Vegetarische Quiche
5. Nagerecht:Chocoladetaart / Appeltaart

En dan vaak met de melding: “de lamsbout is op”, waardoor ik dus óf vis óf vegetarisch moet eten! Vreselijk!

Soen, net als elk ander zichzelf respecterend Aziatisch restaurant, heeft talrijke keuzes. Met nummers die het personeel uiteraard uit hun hoofd weet. Dat laatste is altijd fijn voor Nederlanders die het gerecht niet durven uit te spreken, maar graag wel aan iedereen in het restaurant willen laten weten dat ze tot meer dan 100 kunnen tellen.

Het fijne van dít restaurant was bovendien dat de menukaart extreem geordend was. Ze hadden in één kolom het gerecht, met een tweetalige uitleg en in de kolom daarnaast de vis- of vleesvarianten van dat gerecht. Zo hoef je niet door 4000 opties te graven om erachter te komen dat het eigenlijk allemaal dezelfde gerechten zijn. Maar bekijk het anders even zelf:

Overzichtelijk toch? Ze waren alleen zo boos toen ik de menukaart teruggaf, terwijl ik juist alleen maar wilde helpen!

bediening

Ja kijk de bediening was niet zo snel. Maar het is nog enigszins onduidelijk in hoeverre dat veroorzaakt werd door het feit dat we helemaal in een donker hoekje tussen bladeren zaten. Ze waren wel heel aardig, dus dat maakt weer veel goed. En onze serveerster was eigenlijk Amerikaans maar dat merkten we pas toen een van ons (Tim) heel ongepast iets opmerkte over haar taalgebruik. Dus props voor haar goede Nederlands!

het eten

Het eten was lekker! Vooraf deelden we viskoekjes en drumsticks. De drumsticks hadden iets sappiger gemogen, en de viskoekjes iets minder chewy, maar op zich prima.

Ik had verder Tom Kha Kai, de befaamde Thaise soep met citroengras (erg lekker) en Pieuw Pauw Pow biefstuk in zoetzure saus (ook erg lekker). Dus over de kwaliteit van het eten weinig aan te merken.

eindoordeel

Erg lekkere Thai – misschien enigszins aan de dure kant voor Aziatisch eten, maar als je mij vraagt het geld waard. Ik zou het aanraden. De enigszins trage bediening krijgt van mij een halve ster aftrek, en nog een ster aftrek omdat ik over het algemeen gesproken een andere cuisine misschien lekkerder vind. Dit is mijn recensie en als ik dat wil doe ik dat gewoon lekker, verdomme! 3.5 sterren dus.

Oh ik heb nog een slagzin bedacht: “Soen, zo’n overzichtelijke menukaart, dat zouden ze vaker moeten doen!” Wat vinden jullie ervan?