No thanks!

Toen ik de eerste keer voorbij het affiche fietste dacht ik ‘hee, wat ziet Madonna er weer slecht uit, waarom laat ze zich zo slecht fotograferen?’ Het was een affiche voor Madame Tussauds, de foto was inderdaad een foto van Madonna, maar dan wel haar bijenspeekselvariant.

Maar waarom ziet Madonna er zo raar uit?

Doordat wassenbeeldversies van nog levende mensen er bijna altijd raar uitzien. Maar waarom?

Madame

Madame Tussaud herself is eind 18de eeuw begonnen met het maken van wassen beelden. Dat deed ze goed. Ziehier een beeld van Voltaire dat ze maakte en nog steeds te bewonderen is in Londen (nee het was dus niet Mme zelf).
Had Shownieuws eind 18de eeuw al bestaan zou Voltaire vast en zeker menig keer de headlines gehaald hebben. Het was een bekend publiek figuur. Maar hoe hij er precies uitzag? Waarschijnlijk niet exact als het wassen beeld. Het wassen beeld was een verbeeldig van hoe Voltaire eruit typisch uitziet.

Test

Even een testje. Denk eens aan Marylin Monroe. Now back to me. En denk nu aan Elvis Presley. Now back to me. Ik denk dat ik precies weet wat voor beeld je in je hoofd had. Marylin in haar opwaaiende witte jurkje met rood gestifte lippen (terecht dat je daaraan dacht) en Elvis toch zeker niet als uit hamburgervet bestaande Billy Turf zoals hij er op het laatst uitzag. En als je aan Billy Turf denkt denk je ook niet aan zijn slanke jaren voor zijn eetproblemen maar denk je aan een dik jochie. Deze iconen (op Billy na misschien) hebben een wassen beeld, en dit wassen beeld is zoals wij ons dat voorstellen. Het clichébeeld van deze wereldsterren.

Dit doet me denken aan het (vast en zeker Broodje Aap-) verhaal van een Michael Jackson look-a-like competitie waar Michael zelf stiekem aan mee gedaan heeft. Hij werd zevende, als ik het goed onthouden heb.

icoon, icoon, typisch moet je het maken

Punten

Mijn punt is natuurlijk: als je een wassen beeld van een persoon maakt, moet je volgens mij een wassen beeld van het icoon maken, het typische beeld wat mensen in hun hoofd hebben. Anders is het vreemd, alsof je degene op de foto zet als hij of zij net uit bed komt.

Een tweede punt is dat het tegenwoordig geen artistieke Madame uit Engeland is die beelden boetseert, maar een professioneel team van wassenbeeldenmakers. En dit team doet het té professioneel. Ze proberen met meten, foto’s kijken, foto’s kijken en nog meer meten een precieze namaak-wereldster te maken. Een mooi beeld. En dat heeft als gevolg dat je elk foutje, elke mooimaking gaat zien.

Spitting image, lijkt wel net echt

Waar mevrouw Tussaud zich overdrijving kon permitteren doen de beeldenmakers van nu te veel hun best om het zo echt mogelijk te laten zijn. Ze moeten een spotprent maken! Laat ze alsjeblieft eens kijken wat Spitting Image ooit gedaan heeft, wat Koefnoen doet desnoods. Overdrijving, clichés, dat is wat herkenning oplevert.

De Affiches

Ze hebben het wel geprobeerd, rechtsonderin op het affiche is te zien wat ik bedoel

de uitzondering bevestigt de regel

Madonna ziet er zo raar uit op die affiches omdat ze niet wordt afgebeeld zoals wij haar kennen, maar zoals ze is. En dat nog niet-niet gelukt ook.
Op die affiches zou verder te zien moeten zijn waar het om gaat. Namelijk een pop waar je naast kan gaan staan van iemand waar je normaal niet naast kan gaan staan. En dan lekker samen op de foto. Niet alleen een close-up met ‘wanna meet’, want die clos-up-foto’s zijn vreemde foto’s. Want wat ziet Beckham er ziek uit. Wat grijnst Obama gemaakt. De affichemaker overbelicht de foutjes of eigenlijk de perfectie van de beeldenmakers.
Maar de affiches vallen wel op in de stad. En zijn niet heel lelijk getypografeerd. Er hangen naar mijn weten in de stad 3 sterren, maar ze krijgen er maar 2.