Oh god ik heb al mijn make up nog op!!

Ik las ooit eens – ik geloof dat het bij een TOEFL toets was – dat men vroeger in de Middeleeuwen helemaal niet 8 uur per nacht aan één stuk door sliep. Omdat die losers nog geen elektrisch licht hadden, sliepen ze gewoon vanaf zonsondergang tot zonsopgang. Daar dat te veel was voor een mensenlichaam, waren ze elke nacht altijd een uur wakker. Dit was dan traditioneel het overdenkingsuur, waar ze hun leven overdachten en eens goed na gingen denken of het feodale stelsel nu wel helemaal alles was wat het beloofde te zijn.

Heden ten dage hebben we het feodale stelsel achter ons gelaten (een hartelijk 20e eeuws welkom ook aan Japan) en hebben we een dusdanig overdenkingsuur niet meer nodig. Tesla Edison heeft mede om die reden de gloeilamp uitgevonden en nu slapen we gewoon lekker 8 uur per dag.

or do we?

Hier is het paniekuur grafisch weergegeven. Maar waarom was ik in Amerika?

Toch zijn er dan die nachten waarop je om 3:35 wakker wordt. Dit kan komen doordat de mensen beneden bij Witteveen (recensie volgt) nog lekker lang door zijn gaan lallen, er een dozijntje ambulances langsjoyridet, of gewoonweg omdat je veel zorgen hebt. Zorgen over een verbroken bijna-relatie, of een gebrek aan financiën misschien wel.

En dan begint het – het paniekuur. Het paniekuur kenmerkt zich doordat je alles waar je mee zit opblaast. Niet het clichématige ‘heb ik wel het gasfornuis aangelaten’, maar veeleer dingen als:

• oh god, ik heb te veel werk!!
• oh god, ik heb te weinig werk!!
• oh god, ik moet dat e-mailtje nog versturen!!
• oh god, ik heb het strijkijzer aan laten staan!!

Je kunt er niet van slapen tot 5:03, je wordt te laat wakker, wat paniekpunt 1 niet ten goede komt. En áls je dan wakker bent, verstuur je gewoon dat mailtje en was er niets aan de hand…

oh god ik moet nog sterren geven!

Ik geef het toch een sterretje, want je herinnert je wel allemaal shit die je nog moest doen.