| wat | Een briefje aan een deur in de Jordaan |
|---|---|
| wanneer | de afgelopen jaren? |
| waarom | gedoe met een hond |
| door | Gustav en Olaf |
De Jordaan is een grappig wijkje. Omdat er zowel oude Jordanezen wonen (die hun huizen in 1932 kochten voor 800 gulden van de ouwe Sjaak die doodging aan kanker achter ze hartklep) als nieuwe Jordanezen (die hun huizen in 2004 voor 800.000 euro kochten van Draaijer–de Goeij–Arendsveld Makelaars) is het een nogal divers en rijkgeschakeerd woongebied. Je vindt er dan ook allerlei soorten mensen met allerlei soorten fratsen.
De leukste frats van de laatste tijd vonden we in de Anjeliersstraat, bij een portiekwoning. Het was een briefje. Laten we eerst even gaan kijken.
briefje
Voor iedereen met slechte ogen volgt nu de tekst:
De gene die weer zijn Hond hier voor de deur of ernaast of het klein of groot is. ik weet waar je woond, dan krijg je de politie of de gene die erover gaat aan de deur. Ga maar in vervolg in je eigen straat lopen, of anders elders. Jullie zijn gewaar[schuft]schuwd en Pas maar op, een gewaarschuwd mens telt voor twee. Want we worden er goed kots misselijk van. Jullie de hond en neem de strond erbij voor je eigen deur of neem een zak mee of een krant dan kan je het in een afbak gooien Denk maar goed wat je wil./De bewoners
Waar moeten we in godsnaam beginnen? Bij het begin dan maar. De gene die weer zijn Hond hier voor de deur of ernaast of het klein of groot is. Deze zin begint veelbelovend, niet alleen omdat de hond in de beleving van de bewoner zo belangrijk geworden is, dat hij een hoofdletter verdient, maar ook omdat je nog in dezelfde zin verwacht aan te treffen: a) wat die Hond precies doet, en b) wat er met degene gaat gebeuren die weer zijn Hond hier voor de deur of ernaast of het klein of groot is.
Toch wordt het aangekondigde dreigement niet in dezelfde zin ingelost, daar heeft de auteur nog wel een verzameling anakoloeten voor nodig. Zin 2: ik weet waar je woond, dan krijg je de politie of de gene die erover gaat aan de deur. Opnieuw een paar vragen: a) de auteur weet waar degene van zin 1 woont: waarom schuift hij of zij dan niet een briefje bij degene door de deur? en b) het tweede gedeelte – en dan vooral het woordje ‘dan’ – van de zin impliceert een causaliteit, maar uit ik weet waar je woond is onmogelijk af te leiden wat je NIET moet doen om te zorgen dat de politie of de gene die erover gaat aan de deur komt. c) wie is precies de gene die gaat over de mensen die weer hun Hond voor de deur of ernaast of het klein of groot is? d) is het al niet erg genoeg dat de politie komt? Wat komt de gene die erover gaat precies doen?
Ga maar in vervolg in je eigen straat lopen, of anders elders. We wisten al dat de schrijver van het briefje weet waar de gene met de Hond woont. Ineens zien we een vorm van compassie. De auteur laat zien dat hij of zij ook wel snapt dat de gene met de Hond het zelf waarschijnlijk ook niet leuk vindt om grote of kleine dingen aan te treffen in zijn straat, dus laat hij of zij de optie open dat de gene met de Hond desnoods elders gaat lopen. Vriendelijk.
Maar dan wordt de toon grimmig. Jullie zijn gewaar[schuft]schuwd en Pas maar op, een gewaarschuwd mens telt voor twee. Naar wie verwijst ‘jullie’? Misschien heeft de auteur verschillende mensen met de Hond zien lopen. Of wordt niet alleen de eigenaar, maar ook de Hond gewaarschuwd? (Het zou kunnen dat ook die hond het begrijpt; hij krijgt niet voor niets een hoofdletter.) Ondanks pogingen tot verdoezelen, stond er eerst gewaarschuft, maar dat ging zelfs de auteur te ver: het moet wel een leesbaar briefje blijven. Nu ze gewaarschuwd zijn, moeten ze ook oppassen, al is het wat moeilijk om die gebiedende wijs niet als een waarschuwing op te vatten. De reden daarvoor lijkt te zijn dat een gewaarschuwd mens voor twee telt, maar dat wil juist zeggen dat de gene met de Hond zijn voorzorgsmaatregelen zal treffen en dus bijvoorbeeld goed vermomd met zijn Hond door de straat zal blijven lopen.
De opsteller van het briefje maakt vervolgens nog eens duidelijk waarom al die dreigementen nodig zijn Want we worden er goed kots misselijk van. Het betoog komt dan ook al snel tot een einde: Jullie de hond en neem de strond erbij voor je eigen deur of neem een zak mee of een krant dan kan je het in een afbak gooien. Denk maar goed wat je wil. We komen aan bij een van de creatiefste uitingen van de experimentele syntaxis van de schrijver. Het begint met iets wat veel lijkt op een vloek of een verwensing in een andere, oosterse taal: Jullie de hond! Voel je vrij om dit te gaan gebruiken, want het bekt heel erg lekker. (Kop koffie wordt omgestoten; JULLIE DE HOND.) Het ontbreken van de imperatief maakt dat je onbewust het neem de strond erbij en jullie de hond samenvoegt, waardoor er waarschijnlijk iets wordt bedoeld als: Neem je hond mee, alsmede de stront en leg deze voor je eigen deur. Het volgende gedeelte is dan weer heel goed te begrijpen: Neem een zak mee of een krant, dan kan je het in een afbak gooien. Behalve dat het me smerig lijkt om ‘strond’ af te bakken, is dit een aardige zin. In het laatste gedeelte krijgen we weer een korte glimp van de medemenselijkheid van de auteur: denk maar goed wat je wil. Opnieuw: vriendelijk, maar we mogen niet vergeten dat ons net Jullie de hond is toegeroepen.
Zijn die notulen nog niet uitgewerkt?! Jullie de hond!
De bewoners Zoals al was af te leiden uit het gebruik van de eerste persoon meervoud in de zin we worden er goed kots misselijk van, is deze tekst de vrucht van collectieve arbeid. Het mag dan zo lijken dat slechts één persoon verantwoordelijk is voor deze tirade (‘ik weet waar je woond’), maar het is waarschijnlijker dat hieraan een buurtvergadering en enkele conceptjes vooraf zijn gegaan.
Van alle briefjes met katten en gezochte woonruimte, het verzoek geen fietsen te plaatsen etc. is dit verreweg het leukste briefje om te lezen. Vandaar vijf sterren.
Jullie de shirt!
Update: onze lieve vrienden van nooitmeerwassen gebruiken Jullie De Hond! nu zo regelmatig in hun spreektaal dat ze het niet konden nalaten een t-shirt te maken dat deze boodschap uitdraagt.
Bij deze zal ik Jullie de hond! gaan introduceren in mijn dagelijkse taalgebruik. Schitterend!
Dit is verreweg de leukste recensie tot nu toe. Na 20 minuten huilen van het lachen kan ik nog maar één ding tegen mijn vervelende collega’s op vrijdagmiddag zeggen: Jullie de hond!
Voor de liefhebbers van het genre: http://www.passiveaggressivenotes.com/ (ik zeg: Hollandse versie maken!)
Ghehe, wat een goeie site zeg!
Geniale geesten, dat zijn jullie. Heerlijk om te lezen. Jullie de hond.
Hoor gelijk de bijtende stem van mijn Jordanese Oma Dientje erbij. Had ook een geniale opmerking over de defige dames in AmsterdamZuid waar ze schoonmaakte… ” van boven bont, van onderen stront.”
Oma Dientje http://www.youtube.com/watch?v=pKGzPWIDTHk
Ja ik ken ook zo’n briefje in Groningen, maar die is wat korter. ‘Honden, willen jullie alsjeblieft aan jullie bazen vragen om niet meer tegen onze voordeur aan te pissen? Bedankt!’
hahahaha… modern nederlandz?
NICE http://tinyurl.com/2fnypaa
D’r staat volgens mij: “we worden goed kots misselijk van jullie, de hond en neem de stront erbij…” Maar: “Jullie de hond” is wel erg grappig ja
))
Ja, er zou inderdaad wel een komma kunnen staan ipv een punt… Dat verandert de zaak compleet!
Desalniettemin, fucking grappig, zowel het briefje als de recensie.
Pingback: Reparatie T-Mobile | RECENSIEKONING
” Anna-Maria: De uitdrukking komt uit Twente, en is niet `van boven bont, van onderen stront` maar ´van buut´n bont, van binn´n stront´. Een essentieel verschil, want zo gesteld geldt de uitdrukking voor heel Amsterdam.
Geniaal! In tijden niet zo gelachen om een recensie. Werkelijk waar een parel!
Wow Jullie de Hond blijft echt hangen zeg…
De productieauto’s van mijn werk liggen regelmatig vol met zooi (snickersverpakkingen en lege colablikjes- je kent het). Vorige week dat ik echt ‘Jullie de Hond!!!!!’ over mijn collega’s toen ik in een smerige auto stapte…
Dit is mijn favorite recentie.
Hahaha, dit is echt grappig; ze kunnen echt bijna geen Nederlands, maar daardoor heeft “de hond” wel een naam gekregen (JULLIE DE HOND), dus dat is in ieder geval makkelijk. En ze proberen ook nog aardig te zijn, dus wat wil je nog meer.
Leuke recensie, hoor Koning van de recensies (ook al ken ik je niet)
Maar goed, leuk gedaan. Had je website nooit eerder gezien tot Mascha van Beautygloss dit stukje ons attendeerde via haar Twitter.
Hulde voor dit fantastische artikel! Tranen van het lachen, geweldig!
Jullie de hond!!
Jullie de hond wat een goed stuk!
Ik dacht dat ik me onnodig druk maak om dingen. Maar kan hier niet aan tippen. Geweldig, wat een woede.. Niets te veel gezegd hoor, collega’s
Ik vind hem nog niet lekker ‘bekken’ maar ik ga er flink op oefenen.
Jullie de hond! Geweldig!
Schitterend!
Nog een leuk briefje op een deur in Amsterdam bij de Jordaan tijdens Pasen 2010. Niet zo spectaculair maar toch best vermeldenswwaardig: jezus is opgestaan
Je maakt hier toch echt een denkfout
¨Maar dan wordt de toon grimmig. Jullie zijn gewaar[schuft]schuwd en Pas maar op, een gewaarschuwd mens telt voor twee. Naar wie verwijst ‘jullie’? Misschien heeft de auteur verschillende mensen met de Hond zien lopen´
De schrijver heeft al aangetoond het Nederlands feilloos te beheersen en zou, -als iemand hem er op zou attenderen-, graag de bijzin gaan gebruiken om al subtiliteiten kwijt te kunnen.
In het citaat wisselt hij uiterst correct naar de ´jullie´ vorm omdat hij zojuist gepostuleerd heeft dat een gewaarschuwd mens voor twee telt. Er zit een groot taalgevoel en een enorme subtiliteit in dit ogenschijnlijk boos getoonzette kladje; hier schrijft een man die slechts een kleine handreiking nodig heeft om de politiek in te gaan, -een stage bij Lubbers en hij is er-, en dan brand je hem af op zijn correcte meervoudsvorm.
Ik had je recensie graag een 5 gegeven, maar hier verlies je net een puntje. Jij ook de Hond
Mijn klassieker (deur Haarlemmerstraat):
Ik kom niet meer bij. Sommige stukjes wilde ik voorlezen, maar mijn vriend begrijpt er niks van (omdat ik niet kan stoppen met lachen.) Echt geweldig! Dank jullie wel, ik ben weer helemaal vrolijk.
Prachtig, ik moest zo hard lachen dat mijn moeder begon te klagen dat ze de tv niet meer hoorde. Echt een mooi staaltje journalistiek! ‘Jullie de hond’, mooier kan niet.
Beetje James Worthy stijl, hou ik wel van.
géniaal geschreven haha!
Het gebeurt niet vaak dat ik hardop moet lachen, maar het is jullie met dit stuk gelukt. Heerlijk en in het bijzonder op de vroege morgen!
Jezus fucking Christ.
Ik heb letterlijk gehuild van het lachen.
Ge-fu-cking-wel-dig!
Lekker dan, zit ik hier serieus te zijn bij een klant schiet ik toch keihard in de lach…
Heerlijk stukje om te lezen!
Ik heb hier -werkelijk waar, en tot stijgende ergernis van mijn geliefde – 20 minuten hardop om gelachen!
En nog wordt ik regelmatig overvallen door een enorme glimlach terwijl ik met iets heel anders bezig ben (lopen, broodje eten, naar een serieus verhaal van iemand luisteren, vergaderen). Vrij gênant wel. Probeer het steeds op te lossen door willekeurige omstanders op jullie site te wijzen. Wat bij nader inzien misschien nog wel gênanter is…
Desalniettemin dank voor deze recensie!
Over gênant gesproken… post ik een reactie, staat er meteen een fout in (wordT ik)…
Pingback: Wie is… de mol? aflevering 5 | RECENSIEKONING
Dochterlief: “Dat heb je nog nooit gedaan mama; lachen en huilen tegelijk bij de computer.”
Jullie website kende ik nog niet en gaat per direct bij de favorieten. Ik voorzie nog vele langdurige lachsalvo’s, waarvoor bij voorbaat hartelijk dank! “We houden wel van uw hond, maar niet van z’n stront” kan na dit legendarische briefje (met dito recensie) voorgoed in de afbak.
Geweldig!
Na een kwartier over de grond hebben gerold van het lachen, heb ik em meteen op twitter gezet.
Jullie de Hond! (:
Fantastisch, ik las nu pas dit bericht maar ik kwam echt niet meer bij van het lachen…
Helaas…de ‘bewoners’ heeft het briefje verwijderd…;-(
Hier een bewoner!
Sorry voor alle mensen, toevallig nu net hierop gestuit, ik heb het briefje vorige week van de raam af gescheurd.. er hingen namelijk nog twee andere briefjes in het trappen huis, met Lieve buurtjes, beste buurtjes zijk zijk zijk..
Zelf had ik nog een briefje gekregen op mijn deur over een fiets.. en daarna nog een briefje in mijn bus over mijn vuilnis..
En toen dacht ik pleur lekker op met je kut briefjes en heb ik alles weg gehaalt… sorry mensies =)
doen jullie ook verzoeknummers? dan deze van @westher graag:
#briefje
http://bit.ly/lZMKY8
Jullie de Hond! Wat heb ik hard gelachen om deze recensie.
Zit ik helemaal te ontcijferen wat op het briefje staat, hebben jullie het er al onder geschreven! Jullie de Hond!
Blijft leuk deze!
Hahahha hardop lachen achter de computer! Geweldig
Every body admits that our life is expensive, however some people need cash for different stuff and not every man gets enough cash. So to get fast business loans or just term loan would be a correct solution.
Yea. I like the column copyied here. A friend of mine apprised me about your site, ever since my first visit, I have been devoted. Don’t consume your life in doubts and concerns, just order students term papers. Keep the articles arriving!
Good text referring to this good topic ! Everyone could see writing services to buy an essay, as well students want to order essay writing.
Heerlijk, die ouderwetse Jordanese ‘gezelligheid’
Dit blijft echt de állerleukste recensie op Recensiekoning. Ik heb ‘m nu misschien al tien keer gelezen en elke keer schiet ik in een langdurige lachbui.