| wat | de vraag “van welke muziek houd jij?” |
|---|---|
| waarom | dat weet ik niet maar houd ermee op! |
it ain't funny!
Als mens word je geacht op een heel scala aan standaardvragen over je persoon een antwoord paraat te hebben. Dit zodat je op feestjes en partijen een gesprek met iemand die in je geïnteresseerd is op gang kunt houden. De door mij meest gevreesde vraag uit die nogal korte lijst is:
Van welke muziek houd jij?
Ik neem aan dat mensen je dat vragen omdat ze dan een beter beeld kunnen krijgen van wie je bent, net zoals mensen denken te kunnen zeggen wie je bent aan de hand van je sterrenbeeld of je lievelingseten. Maar daar zit nu ook meteen de narigheid: mijn lievelingsmuziek is absoluut niet geschikt voor zo een psychodiepte-analyse. Meteen al twee sterren aftrek voor mensen die je karakter willen meten aan de hand van je muzieksmaak.
Ik heb geen eenduidig favoriet genre of artiest of tijdperk, maar meer een aaneenschakeling van lievelingsliedjes in alle soorten en maten die ik gedurende mijn leven wist te verzamelen. Vooral in belangrijke perioden van mijn leven (lees: verliefdheden) heb ik ze nodig. Vanaf het moment dat ik wist dat ik ze nodig had, met name als referentie voor herinneringen in periodes dat ik bijvoorbeeld niet meer verliefd ben, ben ik ze bewust gaan verzamelen.
I like you
Elke keer dat ik een nieuw liedje hoor besluit ik — meestal al voor het eerste refrein — of het wel of niet in aanmerking komt. Dit komt het overigens bijna nooit. Komt het dit wel, dan zal ik koste noch moeite sparen om de artiest en de titel te achterhalen (indien nodig) en ze te onthouden. Eenmaal in de buurt van een medium waarop ik dit nummer kapot kan draaien (meestal mijn computer of telefoon) begin ik daar dan ook terstond mee.
Heel soms ontstaat een lievelingslied ook door factoren van buitenaf. Bijvoorbeeld omdat iemand (meestal een man waar ik op dat moment verliefd op ben) me meedeelt dat het hij het een prettig stuk muziek vindt, om wat voor reden dan ook. Vaak weet de man in kwestie later helemaal niet meer dat hij het ooit überhaupt gehoord heeft, maar dan is het al te laat: er staat weer een nieuw nummer op mijn repertoire.
Nu zou je verwachten dat, bij zo’n gedegen keuze, de nummers in die lijst allemaal, stuk voor stuk, kwaliteitswerkjes zijn. Niets is minder waar. Ik kan met gepaste trost en enige stelligheid melden dat mijn muzieksmaak verschrikkelijk is.
deze schijnt dus wel te kunnen
Een tijd lang heb ik me daar voor gegeneerd en op de vraag der vragen somde ik altijd snel de paar artiesten op waarvan ik wist dat ze door de beugel konden, maar die dankzij de meest verschrikkelijke sentimenten in mijn top 10 zijn beland. Wat niemand hoeft te weten natuurlijk, want als je op een date bent met een zwoele man en die zegt: wat zal ik eens opzetten voor muziek en jij zegt: die ene balad aan het eind van het debuutalbum van Britney Spears, dan wordt het zeker niet de avond waar je op hoopte. Nog twee sterren eraf!
Gelukkig leerde ik, veel later, van Olaf dat mijn muzieksmaak helemaal niet zo verschrikkelijk is. De nummers die ik uitverkoren heb bleken stuk voor stuk briljant geproduceerd en de melodieën, op zichzelf, van een ongekende schoonheid. Dit verklaarde ook meteen waarom ik eigenlijk nooit alle muziek van 1 artiest als mooi bestempeld heb.
Iemand vragen naar zijn lievelingsartiest en/of -muziek is dan ook heel naar: 1 ster! Oké, toch nog een ster erbij omdat het inderdaad wel handig kan zijn om in een vroeg stadium te weten of de persoon voor je van Frans Bauer houdt of niet. Die staat namelijk ECHT niet in mijn lijst. Zelfs niet een beetje.
Makkelijker antwoord: “Hier, bekijk mijn ipod maar.”
ik vind dit ook!
Volgens mij zeggen je muziekvoorkeuren echt wel iets over je. Alleen zullen meeste mensen niet snappen hoe zulke verbanden liggen.
Ik heb echt exact hetzelfde. Ik heb geen favoriete stijl, maar een ketting van favoriete liedjes die ik in de loop der tijd heb verzameld (en grijs heb gedraaid, haha!). Vind sowieso de vraag “van welke muziek houd jij?” een afknapper, want dan heb je zo’n gesprek waar je de standaard vragen afgaat. Een gesprek moet vanzelf komen en vloeien en niet zo’n interview. Brrr
Ik vind het wel leuk als iemand anders een beetje van dezelfde muziek houd als ik, of het in ieder geval interessant vindt. Dan heb je toch iets gemeen en dat schept een soort band. Maar als de persoon in kwestie geen leuk karakter heeft ben ik snel weg hoor. Dat heeft er niet zo veel mee te maken.
Dergelijke vragen doen me denken aan de verzuiling, niet meer van deze tijd.
Volgens mij is het grootste probleem van deze vraag is dat er een kort en bondig antwoord wordt verwacht. Da’s gewoon niet mogelijk, ik kan 10 bandjes/muziekanten noemen en nog steeds een enorm onvoldaan gevoel hebben over mijn antwoord. Ik schiet dan ook meteen in de stress als er naar mijn muzieksmaak gevraagd wordt omdat ik op voorhand al weet dat ik een waardeloos antwoord ga geven.
Ja. Als je het gevoel (of de angst) hebt in een hokje geduwd te worden op basis van je muzieksmaak, dan zegt dit misschien meer over jezelf dan over de vragensteller, toch? Ik zou zeggen: kom met een creatief antwoord. Een festival, een kleur-plus-gemoeds-toestand-plus-energieniveau, laat je ipod zien. Kortom: je bepaalt zelf of je in of buiten de hokjes kleurt. Succes met dit dramatische verschijnsel.
Kan daar misschien niet een recensie over geschreven worden, de opmerking: “Misschien zegt dat meer over jou dan over …”.
Nul sterren wat mij betreft
Goeie suggesties trouwens, gewoon je iThingy laten zien.
Inderdaad Bas, die zin was mij ook al opgevallen. Het zegt namelijk altíjd meer over jezelf dan over de ander, want je dénkt vanuit jezelf. Mensen die dit soort clichés gebruiken, willen volgens mij alleen maar even ontzettend psychologisch analytisch en daarmee even heel wijs overkomen, maar wellicht zegt dit meer over mezelf dan over die mensen…
5 sterren voor je muzieksmaak, want Sia!
Heel erg herkenbaar, maar ik moet zeggen dat ik de liedjes van vroegere vriendjes nu echt haat, inclusief de artiest.
Bij mij verschild het ook erg welke moment het is.
Maar ik vind sowieso dat deze vraag alleen gesteld zou mogen worden als iemand echt specifiek wilt weten van welke muziek je houd.
Ik gok dat je nooit verliefd bent geweest op je docent Nederlands?
Help, ik stel deze vraag best vaak en trek ook zo conclusies over mensen. Het Ipod-antwoord van Charlotte, werd ook gebruikt door mijn vriend. En na wederzijds 32 gig doorspitten kom je dan achter dat je 1 nummer gemeen hebt met elkaar: I don’t need a man van The Pussycatdolls..
P.s: dit echt een TOPsite!
Ik hou juist ontzettend veel van deze vraag, maar dat kan komen doordat ik mensen makkelijk kan shoqueren door wat “alternatievere” artiesten op te noemen gevolgd door de zin: Ik vind Breakout van Britney Spears ook wel een goed album. Dat laatste is overigens geen grap. The look on their faces: priceless.
Het is trouwens wel echt prettig om dezelfde muzieksmaak te hebben als iemand die je net leert kennen. Heb je tenminste wat om over te praten (in het begin dan..)
He ja, ik haat die vraag ook! Mocht hij toch gesteld worden dan maak ik me er makkelijk vanaf door te zeggen: ik hou echt van een heleboel soorten muziek, maar niet van….. (in mijn geval meestal R&B en metal).
Er zijn natuurlijk enkele uitzonderingen (sommige R&B bijvoorbeeld uit rond de tijd dat ik 16 was) en ik hou ook niet van Duitse en Nederlandse volksmuziek, maar dat lijkt me zo vanzelfsprekend dat ik hoop dat de persoon tegenover me dat zelf alvast zo had ingeschat.
That is known that money makes us disembarrass. But how to act if somebody does not have cash? The only one way is to receive the personal loans or term loan.
I am not scared of problems. Nevertheless, feel disappointed when I write essays. For me that is easier to buy an Essay Term Paper.
Paul de Munnik staat toch wel op je lijstje? (zie andere recensie)