Er zijn maar weinig redenen voor mij om in een kerk te gaan zitten. Toch zullen oplettende mensen mij in november 2003 in een klein kerkje in Kortenhoef hebben gezien, samen met Olaf en 10e. Wij waren bij een vertoning van het Canto Ostinato van Simeon ten Holt, een van de mooiste stukken muziek ooit gecomponeerd.
Het Canto Ostinato (Canto voor intimi, Mr. Canto Ostinato voor uittimi) is geschreven tussen 1976 en 1979 en behoort blijkbaar tot het ‘fundamentele minimalisme’. Dat zegt me allemaal niets, maar het is ook hoe ik mijn huis heb ingericht dus misschien spreekt het me daarom aan. Het wordt doorgaans gespeeld op twee of vier vleugels en/of marimba’s en is voor een groot deel zelf in te vullen door de artiesten. Het stuk bestaat uit ‘secties’ die elk weer bestaan uit kleine stukjes herhaalde melodie. De artiesten mogen zelf bepalen hoe ze die stukjes melodie variëren en hoe vaak ze die herhalen voor ze naar de volgende sectie gaan.
Dit is de beste uitleg die ik het kan geven. Voor een meer technisch verhaal, zie de website. Maar jullie willen het natuurlijk gewoon even horen:
Ik voel een nieuwe sectie aankomen!
De lead performer is degene die besluit wanneer het mooi is geweest en wanneer er naar de volgende sectie gegaan moet worden. Dit doet hij door een bizar overdreven knikje. Wij dachten dat dat alleen bij de uitvoering waar wij waren zo overdreven was, maar blijkbaar is dat knikje precies voorgeschreven door Ten Holt, want ze doen het allemaal zo.
Het allermooiste van het Canto is dit: je zit al een half uur naar een soort hypnotiserende ritmiek te luisteren (het Canto wordt vaak meer als een ritueel dan als een muziekopvoering omschreven) en dan ontstaat er uit het niets een supermooie melodie die – volgens de site en daar ben ik het mee eens – ‘results in an emotional shock’. Maar niet vooruit spoelen hoor, je moet eerst een half uur hebben geluisterd, anders werkt het niet!
Hier zit ook het enige nadeel van het Canto: je kunt het alleen maar echt op waarde schatten als je het volledig luistert. Dit geldt trouwens alleen voor de eerste keer. Beloof me dat je het de eerste keer integraal gaat luisteren. Desnoods in een tent op een regenachtig veldje ergens in een bos.
Deze tent bijvoorbeeld
En dan het einde. Ik heb zelden het einde van een muziekstuk zo gaaf gevonden. Ze houden gewoon op met spelen, waardoor een soort vacuüm ontstaat. Je stopt 5 seconden met alles – typen, nadenken, ademen, alles. Behalve die man die achter Olaf zat en dat vacuüm helemaal heeft verpest door ‘prachtig’ te fluisteren. Ik heb Olaf nog nooit iemand zo zien haten.
Dit was de recensie van het Can
Bij “mooiste stukken muziek ooit gecomponeerd” hoort m.i ook Music For 18 Musicians van Steve Reich!
Bij zo’n opmerking hoort tenminste een link
Heb het opgezocht op YouTube:
http://www.youtube.com/watch?v=xU23LqQ6LY4
Maar de spoorwegovergang irriteert me dusdanig dat ik niet toekom aan het ontspannen luisteren naar de muziek.
@Stijn: Geef ‘t een kans, duurt maar 59 minuten…
En zo is het.
Kom voor een extra kick deze zomer eens naar Utrecht, dan doen ze het vanaf de Domtoren. Net alsof de hele stad een intensieve stoelmassage ondergaat… En die man achter Olaf mag niet komen.
wow daar wil ik wel naartoe. en die man achter olaf die mag nergens meer komen!!
Typisch geval van ‘je had erbij moeten zijn’, maar voilà.
Wanneer??
Koel! Simeon is koning! Erg leuke kerel ook! De tent is van m’n oud-buurmannetje Dré Wapenaar, zelf verdienstelijk Canto spelert, hij ontwerpt en bouwt ze speciaal voor de muziek van Simeon ten Holt. http://drewapenaar.com/
Haha wauw wat gaaf. Ik was al bijzonder gefascineerd door die tent doordat hij van binnen groter is dan van buiten, maar het is een speciale Simeon ten Holttent!
van alle mensen die aan het eind van een mooie sonate, aria of ander muziekstuk ‘prachtig’, ‘fantastisch’, ‘heel mooi’ oid zeggen moet de mond worden dichtgenaaid met een gloeiend hete naald.
Mee eens! Egoïsten zijn ‘t…
Dit was ik niet hoor
Gaaf, in 5/8
Niet op Spotify, wel op iTunes. In meerdere varianten. Maar welke is de mooiste/beste/gezelligste?
dit is denk ik de meest ‘officiële’ – deze hebben wij en is heel goed: http://itunes.apple.com/nl/album/canto-ostinato-simeon-ten/id315159447
Nou, gekocht dan maar. Want die € 8,99, daar kun je het zelf niet voor maken.
Wat grappig! Ik heb net vanmiddag kaartjes gekocht voor de uitvoering in het nieuwe De la Mar volgende week.
Ik vind het Canto Ostinato G E N I A A L dus ik ben heel blij met jullie vijf sterren. Anders had ik aan jullie moeten gaan twijfelen…
Mijn favoriete uitvoering is die van Sandra en Jeroen van Veen trouwens.
Prachtig.Bedankt voor deze recensie. Ik ken het stuk niet maar het lijkt me zeker een kolfje naar mijn gading.
Echte minimalisten hoef ik natuurlijk niet te wijzen op de Qatsi-trilogie van Philip Glass of het stuk The Hanging Gardens van The Necks. Dat doe ik dan ook maar niet.
…of “in C” van Terry Riley…
Oeh, lekker muziekje om op te studeren!
Voor wie het ook wil zien, hier een versie met 2 piano’s en 2 marimba’s. 6 sterren wat mij betreft
http://cultuurgids.avro.nl/front/detailklassiek.html?item=eb8cf79069d97fe33312f271de8fd811
Let op de knikjes…
Die AVRO-link is stuk. Nou ja de link niet maar bij de AVRO zelf. Op YouTube staat http://youtu.be/JDCsOL2vBJc een upload van avroklassiek, uitvoering Eindhoven, 2 april 2011.
Bedankt Rob, ik zet ook die link er even bij.
Hoeraa, hij staat nu ineens ook op Spotify. Begin te vermoeden dat ze bij Spotify de zoektermen scannen, en er werk van maken als er ineens vaak iets gezocht wordt wat ze nog niet hebben.
Anyway, hij staat erop, uitvoering met 2 piano’s, erg mooi, dus allemaal luisteren
Wow! Wat goed…
Hier meteen een link: spotify:album:5V7SWPPvM3fjKIPdFEA3no
Hmm wacht even spotify:album:5V7SWPPvM3fjKIPdFEA3no
Ben laatst naar het ligconcert geweest van Canto Ostinato (Sandra en Jeroen van Veen), dat was echt geweldig! Met z’n alleen liggen op het podium en ondertussen luisteren naar mooie muziek
Kom net van de uitvoering in het Muziekgebouw aan ‘t IJ. PRACHTIGE muziek! 1 melodielijn kwam mij en metgezel heel erg bekend voor….weet iemand of dat ooit gebruikt is voor iets anders? Als je het hoort, weet je precies welk stuk ik bedoel, welke melodie. Niet belangrijk verder maar vroeg het me af. Inderdaad, het einde was schokkend mooi.
Hoevaak is de Canto opgevoerd in dat kerkje in kortenhoef in 2003?
Waarschijnlijk is het aantal op 1 vinger te tellen. Helaas was ik niet oplettend genoeg want ik was bij die uitvoering en hoorde die man ook prachtig fluisteren, terwijl het prachtigste de intense stilte was die hij doorbrak. Anderhalf uur intens minimalistische muziek valt alleen te eindigen met een minstens 5 minuten lange stilte.
Had ik geweten dat jullie jaren later deze briljante recensiesite bezigde had ik zeker een buiging gemaakt.
Hij staat wel in Spotify hoor!
spotify:album:5V7SWPPvM3fjKIPdFEA3no
http://open.spotify.com/album/5V7SWPPvM3fjKIPdFEA3no
Ja hij is er inmiddels ingezet!!
Ik zag net dat hij ook in Spotify stond!!
Heerlijk stuk!
Laatst op dwdd ook een item over, maar natuurlijk was recensiekoning veul eerder.
ik luister naar niks anders meer. helden zijn jullie!
Voor wie een visuele verrijking van dit juweeltje wil, dit heb ik afgelopen jaar gezien. Schitterend. De orgeluitvoering is zo mogelijk nog hypnotiserender en de danser wordt langzaam een bromtol. http://www.youtube.be/watch?v=sO6PfdAczqA
De versie van Assia Cunego is ook erg mooi, op harp. Vorig jaar speelde ze in Amersfoort, en dat was erg mooi. Twee jaar geleden hoorde ik de klanken opeens door Utrecht centrum dwalen, en je zag iedereen verwonderd kijken waar dat nou vandaan kwam. Erg mooi, ook die avond.
Ik heb er een cd van, maar als ik me nu bedenk hoe zoiets in een kerk klinkt is de cd wel wat nutteloos geworden
Of ik zet hem gewoon heel heel heel hard! Prachtig…
In memoriam van Simeon ten Holt deze recensie nog maar eens gelezen.
Even deze recensie teruggezocht nu ik net las dat Simeon ter Holt is overleden. Vandaag dus zeker luisteren naar deze bijzondere muziek.
Inneract heeft het stuk op 3 voor 12 gespeeld: http://youtu.be/vjfIx0AFN2o
Het is zenuwachtig gepingel van een wannabe Philip Glass, hooguit geschikt als muziekje bij een docu over een koekfabriek. Dat je zo die lopende band en de inpakmachine bezig ziet. Daar is het goed voor, meer niet.
Er is nu ook een versie met harp en laptop. Heel mooi!!!
http://inneractcanto.nl/