| wat | een stelletje met een gezamenlijk e-mailadres |
|---|---|
| of | dito met een hyves- of facebookaccount |
| waarom | omdat twee mensen nooit één zijn |
Dit was er nog niet: wij hadden zelfs maar één gezamenlijke voordeurbel!
Vroeger, in een ver verleden (of toch in ieder geval al meer dan 15 jaar geleden), hadden samenwonende mensen gezamenlijke communicatiemiddelen. Samen een brievenbus voor alle (persoonlijk geadresseerde) post, samen een huistelefoon. In het studentenhuis waar ik woonde hadden we een huisschrift waar iedereen boodschappen voor elkaar in schreef. Over zaken in huis, maar vooral ook wie er voor wie gebeld had. Een soort huiswiki. Dat veranderde toen we in 2000 bijna allemaal een mobiele telefoon kregen. De huistelefoon werd al snel bijna niet meer gebruikt en berichtjes sms’ten we naar elkaar. En iedereen kreeg een eigen persoonlijke postbus: de e-mail.
Mat andere woorden: de afgelopen jaren zijn communicatiemiddelen persoonlijk geworden. En daar pas ik mijn verwachtingspatroon op aan. Als ik iemand mail, msn, sms, skypechat of bel, is dat een persoonlijk contact.
Als ik schrijf:
Hoi Christiaan, Harry gaat zoals je weet binnenkort trouwen en we willen graag samen een dag Harry op sleeptouw nemen. Doe je mee?
Dan wil ik geen antwoord krijgen:
Hoi. Christiaan en ik zijn komende tijd nogal druk met de verbouwing, en we hebben zo en zo Harry al een tijd niet meer gezien. Hij slaat dus even over. Groetjes van Christel.
Blijkbaar was ‘chrischris@casema.net’ een mailadres van Christiaan en Christel sámen, en waren eerdere uitnodigingen voor zuipavondjes en doorgestuurde porno ook nooit in goede aarde gevallen.
Ik wil gewoon iemand persoonlijk kunnen mailen. Niet om geheimen te bespreken, maar omdat je toch op een bepaalde toon met iemand praat als je diegene alleen spreekt. Een ander voorbeeld. Als ik in mijn schermpje op m’n telefoon zie <Marco Mobiel | Accepteer / Weiger> dan neem ik niet de telefoon op met:
‘Met RuSt, met wie spreek ik?’
maar met met:
‘heeeeeee, Marrrrreeekooooo, ouwe lelijkeeeeeeeerd’
of iets anders wat we samen al 10 jaar niet grappig meer vinden maar stiekem toch wel. Dan wil ik niet opeens aan de andere kant van de lijn horen:
‘Ja hoi met Cindy. Dit is RuSt toch? Ja. Jullie hebben nog steeds niet gereageerd op dat weekendje Center Parks, en we willen toch wel voor die vroegboekkorting gaan.’
foto van de hyvespagina 'robbertenpatries.hyves.nl'
Bel met je eigen telefoon! En ook: neem je eigen telefoon op! En als je de mobiele telefoon van iemand anders opneemt, zeg dan verontschuldigend dat Marco even aan het klussen is en zo zal terugbellen. Of beter: laat de voicemail z’n werk doen, daar is-ie voor.
En neem een eigen e-mailadres. Ik weet dat je bijna alleen maar op je werk mailt, maar een eigen e-mailadres aanmaken voor je persoonlijke zaken is toch echt niet zó moeilijk dat je het al 10 jaar voor je uitschuift? Vaak zegt de samenmailer dat hij toch niks te verbergen heeft. Dit is een belegen argument gebruikt door voorstanders van privacyschending door de overheid, waartegen in te brengen valt dat het regime ook wel eens van aard kan veranderen. Precies.
Zelfs zij hebben ieder een eigen mailadres!
Maar vooral: we leven niet meer in 1995! Telefoons zijn persoonlijk geworden, geschreven tekst is voor 90% digitaal en dus persoonlijk geworden en Hyves of Facebook zijn nooit gezamenlijk geweest. En dan heb ik het nog niet eens gehad over mensen die elkaars msn-berichtjes beantwoorden of op elkaars twitternaam tweeten. Ik heb hier niet één ster voor over.
Hulde, 100% herkenbaar en 200% mee eens!
Hahahaha, dit is zo waar, ik vind dat ook héél irritant. Waar ik me overigens NOG meer aan kan ergeren: moeders die Hyves-, Facebook- of sms-berichtjes sturen namens hun kind! En meestal is dat kind dan nog niet eens een jaar oud! Soms zelfs nog ongeboren! Zo in de trant van: “Hallo, ik heb vandaag het rompertje aan wat ik van jou heb gekregen, het zit heerlijk! Verder ben ik vandaag een beetje knorrig, want er komt een tandje door. Groetjes je neefje!” .. En dat moet dan van een kind van nog geen jaar oud komen.. Afschuwelijk. Mogelijk NOG erger: mensen die berichtjes sturen namens hun huisdier. Woef..
En al die jonge moeders (en vaders) die heel trots hun kroost in hun profielfoto showen en status updates geven over hoe het met hun kind gaat. En nog erger de problemen met hun kleintjes (luieruitslag bijv.) met andere jonge moeders via krabbels bespreken! Laat ze daar lekker hun gezamenlijke e-mailadres voor gebruiken.
Of mensen die op mijn facebook gaan zeuren dat ik mijn echo nog online moet zetten… En of ik me soms schaam voor mijn zwangerschap als ik die niet online wens te bespreken :s
Dat kind van Doutzen Kroes heeft een eigen twitter. Met daarop dingen als “my mommy and daddy made this picture of me!”
O_0
hear, hear!! hoorde laatst van iemand dat ze naar een persoonlijk e-mailadres van een vriendin mailde. Ze waren met een groepje aan het overleggen over wanneer ze zouden afspreken en ineens mailt de vriend van een van de meiden terug ‘nee, dat weekend kan ze niet’. nou ja zeg… En als mensen dan zeggen ‘we hebben geen geheimen voor elkaar’ dan denk ik: ‘ja, maar ik wel voor jouw vriend!!’
Langdurig en diepgravend onderzoek heeft aangetoond dat bovenstaande situaties zich opvallend vaak in combinatie met @zonnet.nl voordoen. Zoals: HarryenTruus@zonnet.nl.
Knap onderzoek! Ja, ook in mijn geval heeft ‘n koppel dat me tijdens het lezen van deze (uitstekende) recensie te binnen schoot, een ‘zonnet’-account. Tjee, zou er een verklaring voor te bedenken zijn?
Verklaring hiervoor kan zijn dat de providers zoals Zonnet deelden vroegah maar 1 email account aan hun klanten uit. Deze mensen wisten niet van het bestaan van andere email service providers zoals hotmail en later Gmail of vertrouwden ze niet. Of ze dachten dat Outlook Express DE email zelve is.
ha Ivan, goeie toevoeging inderdaad. Ik begon zelf overigens met een Freemail-account. In 1996 was dat, lang voor Zonnet.
Laat dit voor alle lezers duidelijk zijn: Begin. Nooit. Een. Gezamenlijk. E-mailadres!
En nog beter: vertel ook nooit je wachtwoord. Je mag nog wel iets van privacy hebben toch?!?!
Even een waarschuwing voor de commenters: wij kunnen jullie e-mailadres wél zien.
hahaha. Oh, ik hoop zo dat daar ook wilmaenfred@xs4all.nl-achtige types bij zitten:-)
Ook lullig: een kerel die ik ken had een gezamenlijk emailadres met z’n toenmalige vriendin. Toen ging het uit, maar hij hield dat emailadres. Inmiddels is ie getrouwd met een ander, maar heeft ie nog steeds dat emailadres! Bizar toch..?
EEEEEEEKS!?!?! Echt waar joh?? Die is gek! Nou ja, die nieuwe vriendin/vrouw is gek.
Of mensen die mails/smsjes/krabbels ondertekenen namens het hele gezin….
‘Ik kan zondag helaas niet mee naar de film.
X Paula, Jeroen en Liesje’
JEUK. Dat krijg je ervan.
Haha… Ik zou ‘m eigenlijk willen doorposten op FB maar dan ga ik op heel wat lange tenen trappen… Was een lagere schoolreunie aan het organiseren en toen is hier ook wat over gegrapt met als resultaat een paar ‘no-shows’.
Ook erg: profielfoto’s met je partner, of hetzelfde verhaal met je huisdier (incl. profielfoto)…
Het verbaast me niet eens dat Christel ‘zo en zo’ gebruikt. Mensen met een gezamenlijk e-mailadres kunnen namelijk niet spellen. True story. Üntermenschen, dat zijn het!
“Ünter-”? Dit doet het ergste vrezen voor je mailadres, Judith.
@Koba,
Verdulle, val ik even hard door de mand!
Groetjes,
Juudjuhendrsgatje@hotmail.com
Of – en dan ga ik even terug naar een wat ouderwetser medium -: een persoonlijke kerstkaart (vaak zo’n lelijk hallmarkgeval) met alle namen van het gezin in Hetzelfde Handschrift. Brrrr.
Tja, maar als ik moet wachten tot mijn partner de kerstkaarten tekent kan ik beter paaskaarten sturen…
Wat overigens niet betekent dat wij voor gezamenlijke mailadressen en/of hyvespagina’s zijn.
Haha, briljant! Wat heerlijk dat er mensen zijn die er ook zo over denken!
Een kerstkaart met een foto van alle gezinsleden vind ik ook best irritant trouwens… (die met z’n allen naar de camera zwaaien)
Heel erg eens!
Alleen….overweeg nu juist een gezinsmailadres omdat de school administratie maar één mailadres aan kan op een woonadres (hoe bizar!).
Zeggen ze.
Nu moet de mail steeds doorgestuurd worden.
(Enne @Claire, zo’n kerstkaart vind ik juist wel leuk! Vooral als je mensen lang niet gezien hebt. Veel leuker dan zo’n plaatje van een besneeuwd landschap.)
Moet eerlijk toegeven dat ik mijn vriendin ook op mijn Hyves laat, omdat zij die onsite ook wel eens wil gebruiken om iemand op te zoeken, maar geen zin heeft om een account aan te maken. Verder neem ik ook haar telefoon aan om deze aan haar door te geven als ze bijv. in bad ligt (net nog). Maar mijn mail is mijn mail en de hare de hare. Misschien is dat juist waarom sommigen een gedeeld account nemen, om daarnaast een persoonlijk account te hebben waar de partner dus ook niet bij hoeft (en/of kan).
5* voor de strekking van de recensie, met -wat mij betreft dan- een kleine aanpassing; de mobiele telefoon voor je partner opnemen vind ik soms wel gepast. Bijvoorbeeld tijdens een autorit waarbij je bent vergeten de bluetooth verbinding met je handsfree kit te maken terwijl je wel wacht op een telefoontje. Dan is naar de voicemail laten gaan niet altijd handig. Maar dan dient inderdaad het opnemen wel duidelijk te zijn.
Verder verbaas ik me vaak over de mate waarin mensen blijven vasthouden aan gezamenlijke mailadressen, 1 account op de computer, etc. Ik verricht nog wel eens onderhoud aan computers voor vrienden/kennissen en heels soms hun vrienden/kennissen, en ondanks alle uitleg dat het echt beter/duidelijker/handiger is om niet te mixen, blijft het soms fantastisch om in zo’n geval even te laten zien wat er terug te halen is van de browser geschiedenis. Vooral bij moeilijke ‘klanten’ die ik liever kwijt dan rijk ben…
Juist! Zo is het! Ik ben het volledig met je eens..
Sooo true!
Van die kansloze unisex vesten dragers zijn het. Daar doet het me gelijk aan denken, hehe.
Wilma en Fred, iedere zondagmiddag dezelfde route wandelen in het bos met dezelfde joggingpakken :’) vre-se-lijk
Leuk stukje tekst trouwens!
Mijn vrouw laat weten het hier geheel eens mee te zijn.
Ik ken geen stelletjes. Vrienden die gaan samenwonen of trouwen worden op slag hele vage kennissen. Dus dit probleem is me onbekend, maar ik kan me er van alles bij voorstellen. Ik krijg al jeuk bij die partnerfoto’s op facebook, hyves en dergelijke.
Wij hebben een gezamelijk e-mailadres… én elk een persoonlijk e-mailadres. Vrienden gebruiken onze persoonlijke adressen gewoon, die lezen we niet van elkaar. Instanties (verzekeringen, gemeente, etc) krijgen ons gezamelijk adres, dan zij we beide op de hoogte. Ik vind dan ook niet dat een gezamelijk adres per definitie iets slechts is, echter moet je er ook een persoonlijk adres op nahouden voor de privacy van de communiatie.
Het lezen van elkaars smsjes en bellen met de ander zijn mobiel moet verboden worden, tenzij er zich een “nood”geval voordoet zoals hierboven beschreven. Want het is bijzonder irritant als je met een vriendin naar een meiden-huil-film wilt gaan, die hij niet leuk vindt, en zichzelf ineens uitnodigt en een andere film voorstelt.
Ik vind het juist tof. Lekker tegendraads en niet zoals de rest van de meute. En mensen met een gezamenlijk mailadres lachen in hun vuistje als ze horen dat anderen zich er aan ergeren.
Eens, maar ik moet toegeven dat van die profielfoto’s met een stelletje erop waarvan ééntje (vaak het meisje) chagrijnig in de lens kijkt, op zo’n manier van “HIJ IS VAN MIJ BLIJF VAN HEM AF!!!!”, wel erg amusant vind. Geeft me de kriebels om eens lekker te gaan stoken.
Pingback: Wij-ers en etc. etc. | Desalniettemin
Ja joh.. je hebt vast gelijk.
Wat mij tot in mijn mergpijpen irriteert is dat ik vanaf de eerste tot de laatste letter van je post heb moeten hopen op een grap. Niet gelukt dus, jammer. Volgende keer een recensie over je collega recensenten die wel een grap durven maken?
Gelukkig waren er nog de comments, die vol met pareltjes zitten waar je je artikel nog mee kunt herschrijven. Nou ja, je hebt in ieder geval drie leuke reaguurders. Joggingpakken en Üntermenschen zijn leuk, zeker met typfouten.
Nee, dan kan je beter het radio 1 lijsttrekkersdebat luisteren. Die Machiel de Graaf, die is pas hilarisch.
IS dit Robbert en Patries?????
En ja ‘is’, want 1 profiel is geen meervoud
Ik hoopte op een auto ongeluk tijdens deze recensie en die is er ook niet gekomen. Niet gelukt dus, jammer.
Tsjah, dan kan je beter naar wegmisbruikers kijken. Daar gebeurd tenminste nog iets.
Laten we dan meteen doorpakken: vrouwen die anno 2010 nog de achternaam van hun man aannemen. Onbegrijpelijk…..
Heeft mijn vrouw wel gedaan en het hoefde van mij niet maar ik vin het wél fijn, ouwe feminazi dat je er bent.
Anno 2010: onvergeeflijk!
Maar anno 2011: …
Mijn vrouw heeft trouwens wel mijn achternaam, haar eigen keuze. Deels ingegeven door het feit dat ze haar meisjesnaam altijd moest spellen en deels vanwege de kinderen.
Ik ben niet getrouwd, maar ze gebruikt mijn achternaam wel.
nou, als ik ooit ga trouwen neem ik graag zijn achternaam, omdat ik de mijne niet zo heel tof vind.
Doe ik dus meestal wel, want mijn eigen achternaam is heel saai en die van mijn man veel mooier. In Spanje mag ik dat niet, dus daar heet ik gewoon weer als mezelf. Ik heb wel voor allebei de achternamen een apart e-mail adres en die gebruik ik dus ook voor andere doeleinden. Soms wel handig, dan is de ene de management assistent van de andere en die heeft stom genoeg vergeten die factuur te betalen maar heeft nu haar vrije dag.
Waarom precies onbegrijpelijk? Erg benieuwd naar wat jou beweegredenen zijn..
Ben waarschijnlijk ouderwets/traditioneel, maar ik vind dat eigenlijk -erbij- horen. Gelukkig denkt mijn vriendin er ook zo over..
Maar gezamelijk emailadres zullen wij nooit nemen..
Stuur het wel door als ‘t voor haar belangrijk is.
Over profielfoto’s. Profielfoto’s met een man een vrouw zijn tenminste nog herkenbaarder dan van die pubermeisjesprofielfoto’s waar dan “Sanne” onder staat, maar je maar moet gokken wie van de vijf afgebeelde mutsen dan Sanne is. Zo kan je iemand toch niet fatsoenlijk stalken?
Achternamen zijn eigenlijk best ouderwets. Als je nagaat dat dat al is ingesteld ten tijde van Napoleon! Afscheid nemen van die flauwekul. Gewoon een driedubbele voornaam is prima.
HEAR HEAR!
Nog erger: mevrouwen die mailen onder de naam van hun meneer. Dan krijg je mail van Jan de Vries – wie is dat, denk je nog – en dan staat onder de tekst toch de echte afzender: Annelies de Vries-Raaymakers, die blijkbaar een man Jan heeft, die op de thuiscomputer alleen zijn eigen naam heeft ingevuld bij het instellen van Outlook Express. Argh.
Dan nog liever 1 mailadres voor Jan en Annelies, dan weet je tenminste dat je moet opletten met wie je spreekt.
Hahahaha inderdaad dat is zo kut. Maar nog kutter zijn van die vrouwen op Hyves. Van die types in de 50. Die krabbelplaatjes sturen met olifantjes inclusief goude glitters. Gelukkig heb ik geen Hyves meer. Al best wel lang.
Ja, van die bejaarden die hun creatieve hobby bespreken. Eek.
Pingback: Recensie: recensiekoning.nl | René van der Kroon
Vaak is het zo, dat als je eenmaal gewend bent aan het feit dat diegene zijn e-mailadres deelt, je ook niet weet hoe je een e-mail moet beginnen. Normaal zou je dan ‘HEUJ’ ofzoiets neerzetten, maar nu je weet dat ook andere mensen die mail kunnen lezen begin je liever met ‘Hoi’ of ‘Hallo’. Als je dan uiteindelijk die mail hebt verstuurd vol ongemakkelijke beleefde shit erin, krijg je een mail terug: ‘Wat heb jij nou weer?’, alsof jij knettergek bent.