| wat | Calippo Cola |
|---|---|
| wat is dat | een roman |
| door wie geschreven | Owen Donkers |
Het mooiste liefdesverhaal van het jaar — welk jaar? Ik heb nog geen calippo's gehad dit jaar!
Calippo Cola verhaalt over een jongen die zijn dagen overzichtelijk slijt met vier dingen:
- school
- champignonkistjes wassen
- honkbal
- een meisje
Dat meisje, daar draait het uiteindelijk allemaal om. Dit had ik van tevoren kunnen weten aangezien er een zilveren sticker op het omslag prijkt met de tekst ‘Het mooiste liefdesverhaal van het jaar.’ Nou, laat je niet bedotten, het is helemaal geen mooi liefdesverhaal, tenzij je erg houdt van drama, maar zo zit ik blijkbaar niet in elkaar. Hoe dan ook, scènes met dit meisje lopen door elkaar met annekdotes uit zijn (jeugd)honkbalcarrière en zijn weekendbetrekking als kistenstapelaar in een champignonverwerkingsfabriek. (Hoe een roman met zo veel lange woorden toch nog zo dun (91 pagina’s) kan zijn is me een raadsel.)
En zo ziet Rickey Henderson eruit!
Het verhaal is verder doorspekt met allerhande honkbalstatistieken. Ik weet nu heel veel van honkbal. Echt. Dat je het speelt op spikes bijvoorbeeld. Wat steals zijn, wie Rickey Henderson is, outfield, innings, dug-out, alles. Maar ik las ook dingen die ik al wist. Hoe het is om verkering te hebben op de middelbare school, hoe je zaterdagen gevuld met een uiterst vervelende zaterdagbaan overleeft, leren voor je eindexamen.
Calippo Cola is een aangenaam verhaal dat automatisch gekleurd werd door mijn eigen jeugdherinneringen — in mijn hoofd gebeurde alles in míjn school en op het honkbalveld waar we altijd heen moesten als we buiten gingen gymmen.
We kijken al uit naar zijn volgende roman!
Een verhaal dat gestaag maar doelbewust wordt opgebouwd tot het einde, dat te snel komt. Iets dat niet alleen aan het aantal pagina’s ligt overigens. Vier sterren voor deze roman, halve ster aftrek voor de totaal irrelevante omslagafbeelding. Nee, het verhaal gaat niet over een zonnig meisje dat uit een strandhuis met wapperende gordijnen klimt. En die Calippo cola komt er ook maar een keer in voor, trouwens.
Ik dacht dat het om het ijsje ging. Die zou ik overigens 2 sterren geven.
ik wilde ook het ijsje lezen. -5 voor de misleiding
Ik zag juist helemaal niet in dat Callipo Cola ook een ijsje was.
In Turks Fruit kom ook maar één keer Turks fruit voor. Veel liedjes hebben hetzelfde, maar dan komt de titel überhaupt niet voor in het liedje (Frozen van Delain bijvoorbeeld).
Ja of Crockett’s Theme van Jan Hammer!
Ook lastig is als een liedje een titel heeft die je niet verwacht, zoals “Een Eigen Huis”, dat stiekum “Alles kan een mens gelukkig maken” heet.
Nu heb ik zin in een calippo.
Damn. Ik wilde ook het ijsje lezen.
Nu ben ik en onvoldaan en heb zin in een calippo. Voor mij zou de calippo overigens 5 sterren krijgen. Koningsijs is dat. Maar dan wel de citroen versie…
Van mij zou het calippo ijsje 4 sterren krijgen, 1 aftrek omdat het in het begin nooit opschiet. Dan zit je er maar een beetje in te kneden totdat hij vocht los laat. Haha, wat een vies ijsje eigenlijk. Cola is wel de klassieke smaak voor callippo en de bekendste, ook al smaakt hij niet echt goed naar coca cola. Sinas en citroen zijn elke keer weer een verassing van frisheid. Bonus is de overige gesmolten siroop die je na afloop, eruit kan drinken. Was het maar weer zomer…
annekdotes?
Het ijsje verdient geen 5 sterren. Het kartonnen omhulsel waar je het ijs uitzuigt wordt na een tijdje helemaal papperig, sowieso een ster aftrek daarvoor. Daarnaast kun je als je je best doet het ijs wit zuigen, nog een halve ster eraf. Ik heb liever iets waar je het fruit echt niet uit zuigt. Kijk dus ook uit naar de opvolger.