| wat | de standaard van een oma- of opoefiets |
|---|---|
| dat is | een op de achteras gemonteerde beugel |
| waarom | je zou de fiets rechtop mee moeten kunnen neerzetten |
toen transportfietsen nog transporteerden
Ik heb een zwarte fiets. Een aantal jaar geleden gekocht bij Segijn en van Wees (zie recensie). De fiets heeft een heel mooi kruisframe en is verder helemaal perfect voor mij opgebouwd. Dikkere spaken, verhoogde velgen, voordrager. Als een soort verbeterde klassieke transportfiets. Al jaren is de nostalgische fiets een trend. Overal in de stad zie je fietsen met dubbele stangen, lichtbruine banden en voordragers met (opvallend vaak lege) kratjes. De trend begon met de omafiets, ook opoefiets genoemd. Eigenlijk bedoeld als denigrerende naam is dit model fiets jaren geleden door schoolgaande jongeren omarmd en bestempeld als achtereenvolgens gaaf, tof, cool, vet, master en tegenwoordig geloof ik kapotgruwelijk. Het voordeel van zowel mijn transportfiets als de omafiets is dat er weinig extra’s opzitten. Geen handremmen met kabeltjes maar een terugtraprem. Geen versnellingen en een dynamo die je als hij na een maand kapot gaat toch niet meer gaat repareren. Er kan dus weinig aan kapot en met wat ledlichtjes voldoet het prima als veilig vervoersmiddel.
Dat er weinig aan een omafiets kapot kan is maar goed ook, want een omafiets ligt eigenlijk meestal op de grond. Dat komt door de belachelijke standaard. Nostalgisch is prima, maar als iets niet werkt dan moet je het gewoon vervangen door nieuwe techniek. Waarom valt de omafiets met beugelstandaard dan om? Nou dat hebben we eens fijntjes verbeeld in de volgende infographic.
elke overeenkomst met bestaande gebouwen berust op louter toeval
De vergelijking met de Eiffeltoren gaat natuurlijk mank, maar dat komt omdat hij is gevallen met de beugelstandaard. De omafietsstandaard doet nagenoeg niets om de stabiliteit van de staand geparkeerde fiets te verbeteren. Een kind weet toch dat als je een stabiele toren wilt maken je met een brede basis moet beginnen. Anders valt hij om.
een zeldzame foto: een omafiets die nog niet gevallen is
Een extra ergernis bij de omafietsstandaard is het omhoogklapsysteem voor wanneer je ‘m niet gebruikt. Zo vaak zie ik een scholiere met veel te zware boekentas fietsen als er een kabaal klinkt alsof er een auto tegen een dranghek rijdt. De scholiere stapt dan af om haar standaard weer in de slappe beugeltjes terug te klappen en weer door te fietsen. Nog binnen gehoorafstand gebeurt het alweer.
Er zijn genoeg alternatieven voor de beugelstandaard, bijvoorbeeld de bijna eiffeltorenvormige dubbelstandaard die je fiets wel rechtopstaand houdt. Of zoals onze eigen recensent Joost, die een soort standaard heeft die je het best nog kunt vergelijken met een gay die aan de bar hangt. Net iets te scheef en te slapjes, maar toch valt hij niet om. De beugelstandaard krijgt één ster, dan toch maar uit nostalgie.
Mooie plaatjes van de Eiffeltoren, zeer verhelderend. Alleen mis ik de infographic van de gay die net iets te scheef en slapjes aan de bar hangt.
De standaardstandaard is overal te koop, dus gewoon de oude omastandaard eraf halen en zo’n standaardgeval erop schroeven.
De standaardstandaard is ook niet je van het: bij een beetje oneffen stoep is het lang zoeken naar een goede plek. En na een tijdje gaat het uitklappen niet zo soepel meer.
Ik heb trouwens een opafiets met zo’n op de achteras gemonteerde beugel. Heet die dan ook nog omafietsstandaard?
Hahaha, zeer goede infographic weer! Overigens heb ik een échte opoefiets (nog van mijn overgrootmoeder nog, dat bewijst maar weer dat die dingen écht niet kapot kunnen) die een heel normale standaardstandaard heeft
ik vind fietsen met kratten zo irritant. ze nemen 4 plekken in in fietsrekken! meisjes die hun krat versieren met nepbloemetjes van de xenos zijn nog irritanter.
EENS!
Bedankt dat ik door jullie het prachtige woord standaardstandaard heb mogen ontdekken
haha damn gemiste kans
Dit is zo herkenbaar. Die standaard is best kut. Maar ook wel heel leuk. Maar niet praktisch. Toch hou ik van mijn omafiets.
Met die standaarden ben ik het helemaal eens, maar een echte oude omafiets kan toch minder simpel/degelijk zijn dan hier gemeld wordt; ik heb ooit een oude omafiets gehad (ja, het omamodel, en hij was echt van m’n oma geweest) waar een handrem opzat. Wel een heel ouderwets type; geen kabels, maar stangen, en remmen gebeurde door een groot remblok van boven op het voorwiel te drukken… Bij regen had je dan ook meteen een veeeeel langere remweg.
Het woord ‘omafiets’, in plaats van gewoon zoals het hoort: opoefiets, krijgt van mij nul sterren.
Ik zeg ook altijd opoefiets, maar Wikipedia gaf de doorslag: http://nl.wikipedia.org/wiki/Omafiets
Ik heb dan wel geen omafiets maar een opafiets (om precies te zijn deze: ), maar wel zo’n standaard. En ik heb vrijwel nooit problemen met een omvallende fiets.
Volledig met deze recensie oneens! Nog nooit problemen gehad met mijn omafiets-standaard, zelfs niet met fietstassen vol boodschappen. Dit werkt echt een stuk beter dan zo’n lullig eenpootje dat bij de kleinste oneffenheid niet meer wil.
Heeft er ooit iemand overna gedacht dat 2 hoekjes van 90 graden op ten duur niet meer zo stevig zijn? En dat je dan je fiets op zijn standaard wil zetten, maar deze er dan vol doorheen zakt?
Of heeft dat toch nog iets te maken met het geluid van een auto tegen een dranghek rijdt?
Ik heb een dubbele standaard op een omafiets en vind dat toch een stom gezicht. Daar komt nog eens bij dat zo’n dubbele standaard wel de fiets weerhoudt van omvallen, maar aan de andere kant de fiets zo hoog van de grond tilt, dat het voorwiel met enige regelmaat de lucht ingaat. Het evenwicht tussen voor en achter is op die manier ver te zoeken.
Dus ja. Altijd wat.
Ik zet mijn fiets gewoon altijd met een ketting tegen een paal aan. Spaart veel tijd en moeite.
‘met een gay die aan de bar hangt’. Lekkere woordkeuze, NOT. Hoezo ‘een gay’? Een gay wat?