| Wat | eten als toerist |
|---|---|
| Waar | op een plek waar je op vakantie bent |
| Wanneer | maakt niet uit |
Ik woon in een zeer toeristische buurt. Als ik van mijn huis naar de supermarkt loop hoor ik zes verschillende talen (en dan vaak niet eens het Nederlands). Naast een aantal constante factoren in mijn straat – een Applewinkel, een kopieerzaak en een makelaar – wordt mijn buurt dankzij het toerisme gekenmerkt door snel van eigenaar en thema wisselende winkeltjes: soevenirshops, Oud-Hollandse kaaswinkels met zwaarbesnorde Tunesiërs en nep-bakkers. Ook is er de nodige horeca die louter en alleen kan blijven bestaan omdat ze het niet moeten hebben van terugkerende klanten, maar het eenmalige Amerikaanse gezin dat toch nooit meer een pannenkoek komt eten, omdat ze morgen in Berlijn zitten.
exquise!
Dat brengt me gelijk bij de kern van de zaak. Altijd als ik een keurig Frans echtpaar op het terras van lunchroom Jennifer een die ochtend al gebakken tosti zie eten in een straat waar in zijn geheel een roetfilter op zou moeten, dan word ik verdrietig. Hetzelfde medelijden als voor de dikke eenzame man die plat op zijn buik in het zwembad terechtkomt. Hetzelfde medelijden voor de man die van de tram valt in De Avonden van Gerard Reve en dan tot zijn schrik ook nog een klap krijgt van de conducteur. De toeristen weten niet beter. Ze weten niet dat een gracht naar links een café zit met echt lekkere koffie en fijne salades. Ze weten niet dat je daar in de zon kan zitten, onder een boom met een veel beter uitzicht.
En dat brengt me weer bij de nog diepere kern van deze recensie: ik ben als de dood dat ik zelf die toerist ben. Niet in Amsterdam natuurlijk, maar in de rest van de wereld. Ik heb geen idee of ik in Barcelona en Stockholm niet in het equivalent van lunchroom Jennifer zit te eten. Of ik wel bier drink op de plekken waar de locals ook bier zouden willen drinken en niet in een concept van een malafide uitmelker. Geen idee, maar het zou goed kunnen natuurlijk, want de toeristische plekken doen goed hun best om authentiek en pittoresk over te komen. En als het niet om mijn eigen cultuur gaat prik ik daar een stuk moeilijker doorheen.
- Heeft het gesmaakt? - Nee. - Weet ik ook wel. Doei.
Een oplossing kan zijn: laat je voorlichten door een goede reisgids en op internetsites, maar dan loop je weer het risico dat je je hele reis al uitgestippeld hebt voor je ook maar een kilometer hebt gevlogen. Bovendien worden de plekken die zo populair zijn dat ze in reisgidsen terechtkomen vaak weer zo populair dat de locals al snel wegblijven en het binnen een paar jaar gewoon weer net zo’n ordinaire toeristentent geworden is.
Vandaar dat ik het eten als toerist 1 ster geef, omdat het zo verdomde lastig is om het onderscheid te maken. En daarom heb ik voor jullie een beslisdiagram gemaakt:
klik voor groter
Deze recensie verscheen op donderdag 7 april 2011 in de Volkskrant
Probleem is ook best goed op te lossen door op vakantie aan locals te vragen waar je moet gaan eten.
Dan moet je wel vragen: “Waar zou JIJ gaan eten”, anders sturen ze je misschien alsnog naar de verkeerde tent.
LOL! Sloager oet d’olle kiek in ‘t jat!
Ja, die ken ik ook nog van de barbecue op de camping aan de Costa Pesetas! Pinda’s van de Spar, iemand?
Hahaha!
ik heb wel zin in sjans mit zo’n lekkere spoanse mokkel
moar ik heb gain schien van kaans mit mien dikke witte pokkel
mien vraauw ligt as n tude-aai in de zunne te bakken
moar as ik het nou veur t zeggen had: kovvers pakken!
dat gejammer an mien kop van julio iglesias
nee geef mie moar pé & rinus en de hoornse plas
olé!
Hee doe.
Hier thuis ook veel pret om de verwijzing naar Pe en Rinus! Wat is Olafs link met Grunn?
was gezellig!
wil je hier es an de zoep of n lekker hapje eten
t eerste is te duur en het leste nait te vreten
Mooi en herkenbaar. Zie overigens ook dit Guardian-artikel, wat een vergelijkbaar punt aansnijdt: waarom belandt iedere toerist toch weer bij die fluttenten – zelfs als ze je vragen om advies? Wonderlijk.
http://www.guardian.co.uk/lifeandstyle/wordofmouth/2011/mar/08/tourist-distractions
Gelijk wat mooie (niet-toeristische) tips voor eten in Londen.
Wat moet ik me voorstellen bij een eenmalig gezin;-) Verder heel erg mee eens. Gruwelijk al dat groothandelvoer afgebeeld in flets geworden lichtbakken.
hah, coole referentie naar Pé & Rinus.
pss
pss
Hoornse Plas!
De Foursquare Explore-functie in het buitenland redt me altijd. Ik denk dat ik nooit meer een reisgids koop (maar wel een data-SIM voor in het buitenland).
Hip in combinatie met echte buurtbewoners bestaat niet.
Trouwens, waarom zit het terras van Brandstof altijd zo vol, lekker in de doorgangsdampen en verkeersstress van de De Clercqstraat/Rozengracht en Marnixstraat? Lijken wel toeristen, weten de goeie plekken in de eigen stad niet? (Oftewel: provincialen?) Neem 3 stappen richting de Jordaan (Noord of Zuid, maakt niet uit), en een oase van welbehagen heet je welkom. Al was het maar door het ontbreken van de massa’s neergeplempte fietsen van de ongeïnspireerde Brandstofbezoekers.
Hip dient te allen tijde vermeden te worden.
Ik verbaas me ook altijd over de drukte bij Brandstof! Je zit eigenlijk tussen twee stoplichten in. misschien is dat het, dan wordt je tenminste lekker gezien?
Ik kan je verklappen: over niet al te lange tijd komt er een briljante oplossing voor dit probleem. Waaraan ook een recensie gewijd mag worden. Wordt vervolgd…
http://www.spottedbylocals.com
Als je vegetarisch eet en een (voor een groot deel) vegetarisch restaurant uitzoekt, heb je nooit last van dit probleem. Dan kom je juist op de hippe plekken, in buitenlandse steden tenminste. In Nederlandse steden loop je veel risico in een geitenwollensokkentent terecht te komen.
People in every country get the home loans from various banks, because that is comfortable and fast.