De Dam: zo klein! maar klik voor groter (foto Greg Brigs, via Flickr)

Ik schaam me altijd een beetje als ik toeristen op de Dam vragend om zich heen zie kijken. Ik vermoed dan dat ze hadden verwacht dat ze nog een stukje verder moesten lopen, en dán pas op het grote centrale plein van de wereldstad Amsterdam zouden zijn. Maar nee, het is echt dat miniplein waar niks te doen is. Om de toeristenschaamte nog wat groter te maken verandert het plein twee keer per jaar in een kermis, waarvan als je er langs loopt je ook nog alleen de lelijke achterkant ziet.

‘Ze zouden die kermis op de Dam echt moeten verbieden’, riep ik eens tegen wat collega’s.
- ‘Ja maar dat is de helft van de inkomsten van Amsterdam’, antwoordde een van hen.
‘Die kermis, de HELFT van alle inkomsten van Amsterdam?’
- ‘Ohhhh je bedoelde écht de kermis, niet het hele wallengebied en het toeristengebeuren daar!’

wat een kérmis!

Dat bedoelde ik inderdaad. Elk jaar weer proppen ze het kleinste wereldstadplein vol met de grootst mogelijke attracties en de meest onooglijke andere kraampjes. Nee, niet eens het hele miniplein, maar de helft! Ook dit jaar hebben ze weer uitgepakt. Ik moet een beetje door het zomerse weer heenkijken, maar ook op zo’n zonnige dag is de treurige sfeer niet makkelijk te missen. Vlak achter elkaar gepropt staan een enorm gigantisch reuzenrad, een nog hoger reikend molenwiek-slingerapparaat, en ook nog een zweefmolen die je dan nóg meters hogert takelt. Van een afstand lijkt het samen een grote maagomdraai-machine.

klik voor kermis

Verder biedt de kermis een spookhuis waar ze de muziek van Fata Morgana draaien, een horloge-grijpapparaat waar je afgedankte Sultana-poppetjes kunt winnen en de ‘Spin’ die in de onvermijdelijke airbrushstijl het Thunderdome-logo misbruikt. Daarnaast zijn er nog een aantal varianten op het horloge-grijpapparaat bedacht. Eén waarbij je een schaar bedient die een touwtje doorknipt waar de prijs aanhangt, en één waarbij je een stoot-armpje bedient die ook de prijs dient te laten vallen. Bij mij gingen de alarmbellen direct rinkelen toen ik zag welke prijzen er te winnen vielen. Er hingen iPads, Nintendo 3Ds’en en andere dure apparatuur. Nog los van het feit dat je dat niet wil laten vallen, lijkt het mij onwaarschijnlijk dat vaak mensen met zulke dure prijzen terug naar hun Hostel lopen. Bij het zien van wat andere kraampjes kreeg ik de neiging om pontificaal midden op de kermis te gaan staan met m’n iPhone om daar met Coindozer, Instagram of PhotoFunia te gaan spelen. Wat exacte kopiën van die gratis iPhone-spelletjes zijn in het groot nagemaakt die je dan voor grof geld kunt spelen.

dit is pas kermis vieren

Ik ben in Noord-Holland opgegroeid. Dus ik weet hoe een kermis gevierd kan worden. Botsautootjes, groepje jongens die stoer bij de boksbal staan en een spookhuis. Als je geluk hebt zo’n draaiding waar een kapje overheen gaat om te kunnen kussen met je vriendinnetje. Maar het gaat om de tent. De biertent, waar het echte kermisfeest gaande is, waarna traditioneel de hele buurt met elkaar kotsend of vreemdgaand in de bosjes ligt. Vaak een combinatie van die twee. Die kermis bestaat niet in Amsterdam zeker niet op het meest toeristische plein. Het mist de lokale bevolking. Op de gigantische ‘Kirmes’ in Düsseldorf heeft de lokale bevolking eigen biertenten, midden tussen de attracties. Elke schuttervereniging z’n eigen feesttent, iedereen heeft er zin in. De kermislieden zijn ook supervriendelijk, zelfs leuk om als toerist tussen te lopen. In Amsterdam mijdt de lokale bevolking de dam, en zijn de kermislieden onvriendelijk. Het zonnige weer maakte toen ik er was de sfeer nog iets beter, daarvoor één ster. Ook een ster voor de Kamelenrace, omdat die zo leuk is. Twee sterren dus.