| Wie | Thomas Schlijper |
|---|---|
| Wat | een fotograaf |
| Waarom | omdat niet iedereen met een iPhone 4 een fotograaf is |
Paleis voor Volksvlijt. Recensie volgt.
Ik heb een ziekelijke fascinatie voor het verleden. Het idee dat het concept tijdmachine al zo goed als uitgesloten is door alle voorspellende wetenschap en de wetten van de logica, maakt me nog verdrietiger dan een weggelopen katje. Toen ik jaren geleden in Amsterdam kwam wonen moest ik eerst weten op welke grond ik hier liep: wat hier had gestaan, wanneer iets was gebouwd en vooral: hoe het voelde om een paar eeuwen terug op deze plek te leven. Gelukkig was daar het werk van Jacob Olie, een fotograaf die de laatste helft van de 19e eeuw Amsterdam heeft vastgelegd met alledaagse foto’s. Geen ingewikkelde composities, maar vooral het leven op straat en de stad in wording. Olie eindigde trouwens in 2004 op de 178e plaats bij de verkiezing voor grootste Nederlander, een verkiezing nog nuttelozer dan de laatste presidentsverkiezingen in Zimbabwe.
Inmiddels is het idee ontstaan dat iedereen zoiets kan: de stad weergeven. We dragen met z’n allen via social media en een smartphone bij aan het totaalbeeld van een tijd en een plek. Toch ben ik blij dat er één dappere fotograaf is die moedig weerstand blijft bieden tegen die explosie van beeld-terrabytes die dagelijks van de stad worden gemaakt. En die fotograaf is Thomas Schlijper.
gezellig
Thomas maakt al sinds de eerste jaren van de ‘weblogscene’ deel uit van het online-wereldje door zo goed als dagelijks één of meerdere foto’s te plaatsen op www.schlijper.nl . Meestal een foto uit Amsterdam, soms vanuit Israel en zo af en toe verdacht snel in de buurt van merkwaardige gebeurtenissen. Andere vaste onderwerpen van Schlijper: Smarts (de auto) en hondjes op fietsen. (In juni verschijnt hiervan zelfs een bundeling in boekvorm).
Ik woon in dezelfde buurt als Thomas, maar ik mis zijn blik en zijn vakmanschap om op deze manier ooit een visuele chroniqueur te zijn. En gelukkig missen de meeste smartphonebezitters dit met mij, zodat er altijd een onderscheid zal blijven tussen echte fotografie en de kiekjes van de amateur. De foto’s van Thomas zijn ook niet artistiek of heftig nabewerkt, maar hij legt iets vast wat 90% van ons niet – of te laat – ziet.
Enkele aspecten die Thomas extra sterren opleveren: hij heeft een gratis goedwerkende iPhone-app met een makkelijke scrollfunctie. Zijn site is te bedienen met pijltjestoetsen. En zijn laatste grote pluspunt: hij heeft het nog niet opgegeven. Zoals iedereen uiteindelijk doet met een ‘dagelijkse’ site.
Ik hoop dat de toekomstige historici niet alleen naar Google Maps Streetview en videobeelden van AT5 zullen kijken, maar ook naar het werk van Thomas Schlijper. 4,5 sterren.
PS: nadat dit stuk werd geschreven haalde Thomas het ‘nieuws’ ivm een aanvaring met een racistische taxichauffeur. Ondanks dat we uiteraard voor Thomas sympathiseren laten we dat akkefietje hier verder onbeschreven.
Jammer dat je niet uitlegt waarom hij die 0,5 ster er niet bij krijgt..?
En nog een tip:
> Toen ik jaren geleden in Amsterdam kwam wonen moest
> ik eerst weten op welke grond ik hier liep: wat hier had
> gestaan, wanneer iets was gebouwd
Check op je iPhone http://erfgoed.mobi/amsterdam voor historische beelden van je huidige locatie (of een locatie naar keuze)
Als Thomas Slijper zo’n goede fotograaf is, is het dan niet juist jammer dat alle andere smartphonebezitters niet net zo goed zijn? Als amateurs nu eens mooie i/p/v prutserige foto’s zouden maken, daar zou de wereld toch mooier van worden.
En Slijper legt dingen vast die 90% van ons niet ziet. Hoe kan het dat we die dingen dan wel zien nadat ze door Slijper zijn vastgelegd?
1. Nee. Zonder regen zijn er geen regenbogen. Als iedereen mooie foto’s maakte, zouden we niet meer weten dat ze zo mooi zijn.
2. Hij wijst ons er dan op.
@ Emma
1. Wellicht zijn er mensen die schoonheid enkel herkennen te midden van lelijkheid, maar voor de meeste mensen is al die lelijkheid vooral gedoe, toch? Wat regen en regenbogen te maken hebben met de vraag of mooi een relatief begrip is, ontgaat mij. Trouwens, ik ruil honderd regenbogen in voor iedere dag zonder regen.
2. Wie? Thomas Schlijper of Olaf? Of iemand een goede fotograaf is of niet hangt af van of hij mooie foto’s maakt. Of foto’s mooi zijn kan dus niet afhangen van of ze door een goede fotograaf gemaakt zijn (vrij naar Euthyphro).
Ik doelde op Thomas Schlijper. Maar waar hangt het dan volgens jou wél van af of iemand een goede fotograaf is?
Nu ja, dat hangt van zijn foto’s af natuurlijk, of die mooi zijn of niet. Maar daar wordt nu juist niets over gezegd, waarom de foto’s Schlijper mooier zijn dan die van al die amateurs.
Olaf merkt op dat het goede van Schlijper is dat hij dingen vastlegt die een ander niet ziet. Dat kan. Maar die amateurs leggen dan weer dingen vast die Schlijper niet ziet. De vraag is dan: waarom zijn de beelden van Schlijper wel de moeite waard en die van al die amateurs niet? Met andere woorden we hebben een beoordelingscriterium nodig. Jij suggereert vervolgens dat het criterium is dat Schlijper ze vast heeft gelegd. En dan is de cirkel rond.
Mooi … Thomas als de Olie van onze tijd. helemaal mee eens. Ik geniet van zijn oog.