Een paar weken geleden raakte ik op een familiedag in een discussie verwikkeld over de zin en onzin van bloggen. Nu is het verstandiger om bij de bank financiering aan te vragen voor een mosterdsoepfabriek op Uranus dan zo’n gesprek te willen voortzetten, nota bene in het jaar waarin de Dutch Bloggies heeft verklaard dat ze niet langer een prijs voor het beste weblog zal toekennen en ze zichzelf zal opheffen, maar goed, het klootschieten moest nog beginnen en ik ben zeer meegaand, tot op het karakterloze af, dus ik hoorde braaf de argumenten van mijn neef aan.

'Nee, dat gaat niet lukken, maar wat dacht je van een kippensoepfabriek op Saturnus?'

Hij vond het maar een rare zaak dat mensen hun belevenissen, opvattingen en voorkeuren online wereldkundig maakten zonder dat iemand hun daar om had gevraagd. ‘Het is niets dan ijdelheid,’ stelde hij, ‘en Schopenhauer zei al dat ijdelheid van alle menselijke neigingen de stompzinnigste is.’ Ik zei dat hij de filosoof onvolledig citeerde omdat die sprak van ‘de meest onverwoestbare, de actiefste en de stompzinnigste’ neiging. Kortom, ijdelheid is iets van voor en na de internetrevolutie.

Al die bloggers hadden ook niks te vertellen, meende hij, want er stond op die pagina’s alleen maar dingen van het slag dat ze naar de dierentuin waren geweest of hun schaamhaar hadden gebleekt. Ik kreeg niet de kans te vragen naar een link, want hij had zelf heel wat te vertellen. Hij timmerde een cultuurfilosofisch betoog in elkaar over de oorlog in Irak, de massadeportaties onder Stalin en de hypotheekrenteaftrek – maar dat is gelukkig nergens na te lezen.

’s Avonds las ik een studie van Saul Frampton over de zestiende-eeuwse schrijver Michel de Montaigne. Hij is beroemd geworden om zijn Essays, waarin hij een keur aan onderwerpen bespreekt. Bespreekt is misschien niet het goede woord; beproeft is meer op zijn plaats. Frampton wijst erop dat het woord ‘essay’ voor Montaignes tijdgenoten vooraleerst met smaak verbonden was. De Essays bevatten dan ook veel van die zogenaamde lulligheden waar mijn neef zich zo aan stoort: ‘Ik ben niet erg dol op sla of vruchten, behalve op meloenen. Mijn vader had een hekel aan sauzen, van welke soort ook; ik vind ze allemaal lekker.’

Het eerste wetlog.

Montaigne zou een onderhoudende en ijverige blogger zijn geweest, denk ik, en het gemak waarmee we op de hoogte kunnen worden gehouden van andermans wederwaardigheden zou hem plezier hebben gedaan. Hij schrijft immers dat hij niet echt genoegen aan iets beleeft zolang hij ‘het niet met een ander delen kan’. Zijn vader hield niet van sauzen, maar was overigens wel de bedenker van marktplaats.nl, omdat hij er graag voor had gezorgd ‘dat er in elke stad een daartoe bestemde plaats kwam waar mensen die iets nodig hadden hun wensen zouden kunnen laten registreren door een daartoe bevoegde ambtenaar’.