| wat | het altijd moeten verdedigen dat je online bent |
|---|---|
| van wie moet dat | mensen die veel minder online zijn |
| waarom | omdat zij superieur zijn |
Het is al vervelend genoeg dat je, door online veel tijd door te brengen, wordt gezien als sneue, wereldvreemde stakker. De echte wereld is immers een plaats waar je onder de mensen bent en samen in de buitenlucht allerlei activiteiten onderneemt.
Erger is het nog als je, zoals ik, wordt omschreven als online early adopter — iets dat zoveel betekent als dat ik graag iedere nieuwe online dienst onmiddellijk beloon met het aanmaken van een profiel. Vaak niet eens om meteen als een dolle te gaan gebruiken, maar ook vaak met in het achterhoofd ‘de username ‘10e’ is van mij voor je weet maar nooit!’. Zo ben ik bijvoorbeeld in het bezit van de username Martine op Skype. Van alle 663 miljoen geregistreerden die Martine heten, ben ik de enige echte.
Na de eerste uit mijn kennissenkring te zijn geweest met een weblog (vanaf 1999) en als eerste actief op Twitter (sinds april 2007) ben ik wel wat gewend qua shit die je naar je hoofd geslingerd krijgt van mensen die — meestal niet eens heel veel later — zelf het hele internet kapotbloggen, -twitteren en -facebooken. Dat is allemaal prima en blijkbaar het lot van de voorloper.
Wat ik wél heel ergerlijk vind, is het feit dat ik nog steeds mijn online aanwezigheid moet verdedigen tegenover mensen die de helft van mijn leeftijd bezitten. Hoe kan het, dat generaties die letterlijk zijn opgegroeid met computers en internet, er niet alleen geen ene fuck vanaf weten, maar ook nog eens de noodzaak zien om mij erop te wijzen dat ik inferieur ben omdat ik zo met mijn gedeelte van het internet vergroeid ben.
Het is bijkans ondoenlijk om momenteel een stagiair te vinden voor ons grafisch ontwerpbureau die ook maar enige affiniteit heeft met online zaken. Ze zijn er niet! Zelfs mijn opa is actiever met nieuwe media dan de eerste de beste student tegenwoordig. (Dit klinkt als een standaard ‘zelfs mijn opa’-opmerking, maar het is echt waar. Mijn opa is actiever met nieuwe media dan de eerste de beste student tegenwoordig.)
Men legt erg de nadruk op de gevaren die het hebben van een Facebookprofiel kan hebben als je, bijvoorbeeld, bij een bedrijf gaat solliciteren. Dat kan wel zo zijn, maar als je je ook maar een beetje in de materie zou verdiepen, dan weet je dat je a. heel makkelijk je profiel kunt afschermen voor toekomstige werkgevers, b. je het ook in je voordeel kunt gebruiken door juist heel goed over te komen op je Facebookprofiel en c. we je niet eens uitnodigen voor een gesprek als we je niet kunnen vinden op Google.
sollicitatie-succes-module
Het altijd moeten verdedigen dat je online bent krijgt van mij dan ook geen sterren. Het is klaar nu. De tijd is aangebroken dat (jonge) mensen die het internet haten zichzelf maar eens moeten gaan verdedigen. Waar zijn jullie mee bezig?!
Deze recensie verscheen op 19 mei 2011 in de Volkskrant.
Helemaal mee eens!
(Ik ben trouwens in het bezit van de username ‘suzan’ op twitter en daar ben ik ook trots op. Nadeel: een heleboel spam-mentions)
Juistem! En het is ook heel normaal dat ik met netbook, Iphone en digitale spiegelreflexcamera ga backpacken! Dan maar een paar onderbroeken minder. Dus
Ik had het eergister nog toen ik op mijn eten zat te wachten in een Japans restaurant. Het serveermeisje vroeg me af of ik de echte wereld niet miste. Ja, inderdaad, het kijken naar een geplastificeerde menukaart is veel leuker dan whatsappen met mijn beste vrienden.
Het is waar, ik studeer notabene nieuwe media en wel iedereen heeft een Facebook(ok, er zijn er ook zonder, waarvan ik me dan afvraag waarom je uberhaupt nieuwe media studeert dan…), maar er twitteren echt heel weinig mensen. Het verbaast me elke keer. Ook zijn er mensen die nog nooit van Tumblr of Quora hebben gehoord… Tsja.
oh shitty, wat is quora?
Ik heb hetzelfde! Ik ben @Nelleke en ik krijg echt iedere dag wel een “verkeerd verbonden” tweet.
Huh? Dit moest een reactie zijn op de reactie van Suzan.
Nou ja, verder een dikke bravo voor deze recensie want ik ben het er zo mee eens! Ik wordt ook schijtziek van me steeds verdedigen. Maar ik merk wel dat ik het een stuk gemakkelijk hebt nu online mijn werk is.
‘Verkeerd verbonden’-tweet! Mooi woord. Dat dus.
Die ‘verkeerd verbonden’-berichtjes leveren soms wel leuke situaties op. Baby foto’s uit Spanje, een 15-jarig meisje dat niet geloofde dat ik toch echt haar vriendje niet was en mij de huid vol begon te schelden toen ik haar begon te negeren, een vriendengroep die over elkaar begon te roddelen zonder door te hebben dat ik iemand anders was, etc.
Herkenbaar. Hoewel ik ook een relatief early adopter ben, is de Chinees Guan Yang me telkens voor geweest met het claimen van de gebruikersnaam Guan, waardoor ik maar Gu4n heb geclaimd (wat overigens in real life soms vragen oplevert als: ‘ben jij ‘gu’ vier ‘n’ van Twitter?’).
Ik ervaar hetzelfde als Eline. Als minorstudent Journalistiek en Nieuwe Media, verbaas ik me erover dat er hooguit tien op de ruim zeventig studenten Twitter gebruiken. Facebook daarentegen heeft wel iedereen. Het bezitten van een Facebook-account wordt dan ook als ‘gewoon’ geacht (zij die zonder zitten worden er immers op aangesproken), maar gebruik je Twitter, dan ben je meteen een ‘snob’ of ‘iemand die zichzelf veel te interessant vindt’.
Facebook is vooral de ”nieuwe Hyves’. Bijna elk kind dat naar het voortgezet onderwijs gaat maakt een Hyvesprofiel aan, maar zodra je ouder wordt blijkt Hyves kinderachtig en stap je logischerwijs over op Facebook (:
10 van de 70 op twitter? Bizar om die studie dan Nieuwe Media te noemen…
Ik zou stiekem hartstikke trots zijn als ik met simpel en alleen mijn NAAM een username kon maken, want deze is natuurlijk altijd allang bezet als ik me eens in iets nieuws verdiep. Toch ben ik nog studentje en besteedt ik veel tijd online, dus deze recensie gaat niet voor mij op ^_^
Mooie recensie 10e. Simone als username lukt me vaak niet, maar ik heb wel vaak Sim0ne (met een nul dus), dus ik kom geloof ik net na de early adapters. Ik vind wel dat ik voornamelijk door mijn werk als wetenschapper wel heeeeeel erg makkelijk op internet te vinden ben, inclusief kamernummer op de universiteit en alles. Dat vind ik ook weer een beetje overdreven.
“early adapter”, cool, dat kende ik nog niet. Waarin verschilt die van een early adopter? Iemand die al vroeg in de morgen onder hoogspanning staat, misschien?
Ik pas me heel snel aan
Ik sluit me er helemaal bij aan!
. Dat je door die interesse door veel vrienden een nerd wordt genoemd neem ik voor lief!
Online is gewoon leuk
Overigens merk ik wel dat het bij het solliciteren naar leuke jobs vooralsnog weinig uitmaakt hoeveel online kennis je hebt en wat je zoal onderneemt op het net. Hopelijk gaat daar nog verandering in komen (moet toch wel?)!
Altijd online, prima.
Maar massaal gaan zitten twitteren of facebooken tijdens een verjaardag/etentje/iets anders in die trant, dat vind ik wel behoorlijk irritant.
Hier ben ik het dan ook helemaal mee eens. Laatst in de kroeg (6 man!) was het gewoon stil omdat iedereen (behalve ondergetekende) online aan het vertellen was hoe leuk het in de kroeg was. Eeeuh…?
Helemaal mee eens! Of het bekende fenomeen dat je met iemand een gesprek staat te voeren en die ineens zegt, ‘wacht, even whatsappen’ :O
Ik las ‘m van de week al in de Volkskrant waar ze 10de van 10e hadden gemaakt, schande! Ik ben nogal een late adopter maar dan wel weer redelijk op de hoogte van wat er allemaal gebeurt in de digitale wereld. Heb alleen nog niet de neiging gehad om een twitteraccount aan te maken.
0 sterren voor de redactie die nu al zeker voor de derde keer 10e heeft veranderd in 10de!
Ont-zet-tend herkenbaar. Vooral dat mensen denken dat je een of andere contactgestoorde kneus bent. Zucht.
HEAR HEAR!
Zo deed ik ooit samen met Jorine (die comment hier vast zo ook nog even) de opleiding Communicatie en Multimedia Design. Wegens falendheid van die opleiding zijn we daar gelukkig redelijk snel gestopt, maar soms zijn we nieuwsgierig en besluiten we onze oud-klasgenote Kim te googlen. Kim had altijd de grootste verhalen over haar aigen bedraif als grafisch ontwerpster. Maar GEEN website. Geen Twitter. Geen Facebook. Enkel een afgeschermde Hyves met al 300 jaar dezelfde foto. Treurig. (Ook voor ons, zo hebben we helaasch weinig te lachen.) Een opleiding als Communicatie en Multimedia Design gaat TOTAAL over interwebz, interactieve dingen en social media. Maar een treffend gebruik van maken, ho maar.
Och ja, projectieltje Kim. Goed voorbeeld! Het kind viel pas echt door de mand toen ze op hetzelfde IP-adres onder een andere naam ging commenten op blogs.
Wat sowieso vrij dom is, maar echt oerstom als je een multimedia-opleiding volgt. Whehehe.
En ik baal nog steeds dat een of andere kut met nul tweets de username @toeps heeft gekaapt. GRMBL.
Kan iemand me leren hoe ik een cv maak met like-knoppen
Cool!!
Mmh nieuwe media oke, maar vind het toch echt zwaar irritant als ik na een terrasje/ feestje/ stapavond thuiskom en op mijn facebook profiel is te lezen waar ik ben geweest en met wie…
10e, je moet even wachten tot de volgende generatie studenten, hier zijn ze niet weg te slaan van hun blackberry’s en iphones
Ik heb dat probleem vooral bij kleding. Dan heb ik nieuwe schoenen gekocht, krijg je gezeur dat het lelijk is. Wat gebeurt er dan? Lopen die troela’s even later met precies dezelfde schoenen rond! Ik word daar echt gefrustreerd van.
Ik ben het deels eens met de kritiek die in bovenstaande recensie valt te lezen, en deels ook niet.
Als je een studie doet of werkt in een sector die zich concentreert rondom nieuwe media, dan lijkt het me logisch dat daar door de studenten, stagiaires, medewerkers etc actief gebruik van wordt gemaakt. Professioneel gebruik van nieuwe media zie ik een hoop voordelen in, ersoonlijk krijg ik wel nogal jeuk van mensen die elk wissewassje online gooien. Die dan met name op facebook verschijnen, want twitter heb ik niet. Waar komt de noodzaak ineens vandaan om met iedereen te delen dat je kat op de bank heeft gekotst(en dat is dan nog een redelijk grappig voorbeeld). Is het niet veel leuker om dat in de kroeg te vertellen? Nu is dat redelijk lastig, omdat iedereen alles al weet. ALTIJD. En dan helemaal dat je niet eens een normaal gesprek kan voeren omdat iedereen constant met zn neus midden in een smartphone zit. Ik bedoel zo’ n ding is superhandig, ongetwijfeld. Maar iedereen die ik ken, mijn moeder incluis met dr iphone, wordt er compleet ingezogen. Dan heb ik zo iets van, ben ik nou gek of bestaat er nog een echte wereld buiten de sociale online netwerken, spelletjes en gadgets? Ik merk hetzelf met facebook, waar ik bij wijze van uren lang kan scrollen door 95% zinloze statusupdates, likes etc.. wat in feite een verspilling van tijd is, want 95% intresseert je diep van binnen echt geen moer. Het is fijn dat ik nu weet dat een oud klasgenootje van de middelbare school nu net is toegelaten op de luchtvaartschool, maar ik spreek haar in het echt nooit, en zonder deze informatie valt best te overleven. Heel goed zelfs.
Ps ik geloof wel erg in het hebben van een online cv ( flash of css oid) maar heb er de ballen verstand van hoe dat voor elkaar te krijgen zonder wekenlang css te studeren. heeft er iemand toevallig tips waar ik templates kan vinden voor dit soort zaken? (kijk daar zijn sociale media dan weer wel handig voor
Joeri
Hoi Joeri, ik zal mijn nichtje die bij een bank werkt even een DM sturen met de vraag of ze jouw vraag even wil twitteren. Ze heeft veel volgers joh, dan heb je zeker een goed antwoord.
haha, trieste kuthipsters hier allemaal