| wat | het relatiemysterie van de slaapposities |
|---|---|
| wanneer | als je onderdeel van twee bent |
| waar | in bed |
Zodra je de trotse bezitter bent van een relatie, kom je er al snel achter dat het hebben van die relatie een aantal veranderingen met zich meebrengt. Naast de grote hoeveelheid aan duidelijk te duiden dingen — zoals: wie van de twee doet de was, wie bepaalt waar de vakantie naar toegaat en wie is er als eerste wakker ‘s ochtends — zijn er ook een aantal dingen waar je wat minder notie van neemt, maar die op zichzelf fascinerend zijn.
Zo kwam ik na een aantal relaties en observaties bij die van anderen er achter dat de positie in bed in bijna alle gevallen eender is. (Hierbij alleen even heterorelaties in beschouwing nemend.) Hiermee bedoel ik natuurlijk niet iets seksueels (ik zeg ‘natuurlijk’ omdat ik de gedachte dat jullie daadwerkelijk zouden kunnen denken dat ik over iets seksueels zou schrijven al verfoeilijk vind, maar ik dwaal af) maar de fysieke positie in bed. De kant van het bed waar je slaapt, of wakker ligt, of een potje rummi speelt op je iPhone. Ten eerste ken ik geen enkel stel waarbij het ze niet uitmaakt aan welke kant ze slapen in hun eigen bed, ten tweede ligt de man altijd het dichtst bij de deur. Oké, niet áltijd, maar altijd genoeg om het opvallend te maken.
slaapt met zijn hoofd zo ver mogelijk van het raam vandaan
Het begon me op te vallen toen ik mijn eigen gedrag begon te observeren tijdens onze gemeenschappelijke vakanties (waarvan RuSt de bestemming had gekozen). In het bijzonder mijn gedrag tijdens het bepalen waar ik zou gaan slapen die nacht. Zowel bij hotelbedden als bij gammele tweepersoonsbedden in chalets, luchtbedden en hangmatten prefereerde ik de positie het verst van de deur vandaan. (Of van het openritsbare vliegennet vandaan, al naar gelang de locatie.)
Na wat nadenken kwam ik tot de conclusie dat mijn ouders in alle huizen waar ik ooit woonde óók in die constructie sliepen en slapen. Navraag bij andere stellen bracht me tot de stelling: vrouwen slapen het verst van de deur af. (Enkele ogenschijnlijke uitzonderingen daargelaten, zoals wanneer het bed in de hoek staat, tegen de muur waar ook de deur inzit. In dit geval wordt die positie door de vrouw geprefereerd omdat je daar ‘lekker knus in een hoekje ligt’ en de andere slaappositie de eerste is die je ziet zodra je door de deur binnenstormt.)
Het is vast iets logisch, als dat de man tussen zijn vrouw en de vijand moet liggen, maar daar denk ik liever niet over na. Er is namelijk nog iets anders irritants waar je pas achter komt als je samenwoont met je relatie: alleen slapen lukt niet meer. Na jaren prima in je eentje de nacht te hebben doorgebracht — gevolgd door een flinke aanpassingsperiode waarin je opeens iedere nacht met een woelende gast van bijna twee meter naast je moet zien door te komen — lukt het je die enkele nacht dat je verkering er door omstandigheden niet is niet meer in slaap te komen. Heeft vast iets te maken met het naderende gevaar dat elk moment door je slaapkamerdeur naar binnen kan komen denderen en waarvoor je nu geen enkele bescherming meer geniet. Toch nog drie sterren omdat het me zo mateloos fascineert.
Bij mijn ouders is het juist andersom. Dat komt waarschijnlijk omdat mijn moeder af en toe nachtdienst moest draaien en zo makkelijker de kamer uit komt.
Ook mijn ouders slapen in deze klassieke deur-man-vrouw positie
Inderdaad fascinerend. Ook bij ons gaat dit bijna altijd op. Al slaap ik op dit moment bij het raam omdat aan die kant de wekker staat en ik de laatste maanden het vaakst vroeg op moet staan.
In één van de boeken van Allan en Barbara Pease geven zij als verklaring dat mannen in de oertijd het dichtst bij de ingang van de grot sliepen om hun gezin te beschermen tegen bedreigingen. Veel verschillen tussen mannen en vrouwen worden in hun boeken verklaard, waarbij er vaak ‘historische’ oorzaken worden aangevoerd.
Deze vrouw slaapt het liefst het dichtst bij de deur. De wc-deur welteverstaan
“Het is vast iets logisch, als dat de man tussen zijn vrouw en de vijand moet liggen.”
Dat zou inderdaad wel eens de reden kunnen zijn voor de meeste koppels.
Mijn man ligt ook het dichtste bij de deur. Bij mijn ouders is dit ook zo.
Had daar eigenlijk nooit zo bij stil gestaan.
Als man zijnde slaap ik vaster als ik alleen in bed lig. Mijn vrouw schrikt overigens ook wakker als ik wat later het bed in kom, heeft ook allemaal met elkaar te maken denk ik.
Overigens is het ook bij mij zo dat mijn vrouw het verst van de deur ligt, dat was mij ook al eerder opgevallen dat het bijna overal zo is
Mijn partner schrikt soms ook wakker wanneer ik later naar bed kom. Iemand een verklaring?
Ik lig ook het dichtst bij allerlei redenen waarvoor ik eventueel in mijn slaap gestoord zou kunnen worden. Zoals daar zijn kinderen met nachtmerries, druppende kranen, piepende deuren, alarm van de diepvries, aardlekschakelaars, klappende tuindeuren, vreemde geluiden in het algemeen, een extra deken, inbrekers en werk.
zijspoor; Rummi is dus geoorloofd?!
Uiteraard!
Bij mij en mijn vriend is het juist andersom.. al ligt dat er denk ik niet aan dat de deur aan die kant zit.. maar mijn bed staat tegen een muur aan, en ik hou er niet van om tegen de muur aan te liggen, wil altijd aan de kant liggen waar ik gewoon makkelijk mijn bed uit kan stappen
Klopt niet. Zowel ik slaap als vrouw dichter bij de deur, als ook mijn moeder en mijn zusje. Of zou het familiair bepaald zijn dan?
1e alinea: ‘Zijn er een aantal dingen’ moet ‘is er een aantal dingen’ zijn.
1e alinea: ‘Zijn er een aantal dingen’ KAN ‘is er een aantal dingen’ zijn. De verschillende grammatica’s zijn het er niet over eens: de ANS geeft bijvoorbeeld beide mogelijkheden.
Goh, je hebt gelijk. En ik mezelf altijd maar aanleren dat het enkelvoud moet zijn i.c.m. een aantal.
Sorry 10e! Ik heb je ten onrechte verbeterd.
Ik lig het dichts bij de deur, en dus het dichtst bij de lichtschakelaar, omdat ik altijd nog even een kruiswoordraadseltje doe voor het slapengaan.
Bij mijn ouders is het ook andersom, omdat mijn moeder graag de kortste afstand naar de WC wil hebben. Bij mezelf klopt het wel, omdat ik in mijn uppie tegen de muur aan inslaap (tijdens mijn slaap verplaats ik naar het midden of overdwars) en dus de kant het dichtst bij de deur vacant is.
Mijn geliefde wederhelft begrijpt dus nooit dat ik niet kan slapen als hij niet in bed ligt. Wanneer ik de volgende dag vroeg op moet en dus vroeg naar bed ga, maar hij tot vier uur op blijft, slaap ik tot vier uur gewoon echt maar half.
Stom is dat, eigenlijk.
Wij wisselen nog wel eens van kant. Zo van “Zo, jij sliep de vorige paar keer daar, nu wil ik daar.” We hebben beiden een eigen slaapkamer met 10 km ruimte, huizen en dorpen ertussen, dus we zijn het dan wel weer gewend apart van elkaar te slapen. Dus als we bij elkaar slapen zijn we daar allang blij mee en maakt ‘t nog maar weinig uit wie waar slaapt. Nu nog niet tenminste..
Ik slaap altijd rechts… Toevalligerwijs is dat ook altijd de kant het dichtst bij de deur bij ons…
Ik slaap, als ik alleen ben, lig ik in het midden van het bed!
Maar als mijn vriend hier slaapt, slaap ik tegen de muur aan en hij dicht bij de deur en het raam. Maar bij hem slaap ik bij de deur en hij bij het raam.
Dat komt namelijk omdat ik iets tegen ramen heb en niet tegen deuren. Raar?!?! Nee, komt door een inbraak door het raam
Maar dat niet meer alleen kunnen slapen klopt als een bus! Als ik naast mijn vriend slaap, slaap ik heerlijk. Alleen, dan niet. Kom slecht in slaap, word moe en raar wakker. Bijzonder eigenlijk. (En we wonen nog geen eens samen…)
Ik slaap het dichtst bij het toilet. Helaas moet ik er ‘s nachts nogal eens uit
Bij mij is het juist precies andersom, maar ik woon niet samen. Ik lig het dichtst bij de deur. Bij mijn ouders net zo. (of nee: de hond ligt nog dichter bij de deur. Ja echt, de hond (of eigenlijk: het hondje) ligt op de slaapkamer van m’n ouders).
Mijn moeder slaapt ook het dichts bij de deur, zowel op vakantie als thuis.
Ik slaap het liefst in een hoekje, ver van de deur en bij voorkeur niet in het zicht van de deur. Niet om een gegronde rede, dat had ik als kind ook al. (Ik versleepte dan ook wel eens mijn bedden goed om uit het zicht van de deur te liggen. Heb ik mijn ouders een paar keer flink mee laten schrikken)
Ik heb echt een hekel aan tegen een muur aangeklemt te liggen. Geen man komt ooit tussen mij en de deur. Ik houd niet van obstakels in mijn vluchtweg. Maar dan ben ik misschien ook een neuroot. Ook zo erg: bij het raam moeten zitten in metro/trein/vliegtuig.
Ik zit juist het liefst bij het raam, als ik daar niet kan zitten ga ik al met tegenzin weg.
Same here!
Mijn kant van het bed is het midden, mensen die erbij willen moeten zich daar maar naar schikken, of op de grond (en dan liggen ze wel dichter bij de deur dan ik)
En ja hoor, mijn man slaapt het dichtst bij de deur, maar niet altijd. Ik lig namelijk altijd aan de rechterkant van het bed (en die is bij ons thuis toevallig naast het raam). Heeft te maken met slapen op de linkerzijde en het hoofd naar de buitenkant van het bed te willen draaien, denk ik.
Bij mijn ouders slaapt mijn moeder trouwens het dichtst bij de deur. En nu wil ik het natuurlijk ook van al mijn vrienden weten…
‘onderzoek’ onder mijn vriendinnen leert mij dat de vrouw eigenlijk altijd rechts ligt (dat is dus links als je aan het voeteind recht voor het bed staat met je gezicht naar het hoofdeind). Vond ik heel opvallend.
Nee, ik slaap waar mijn vriendin niet ligt, en dat kan elke keer weer een andere plek zijn.
een fascinerend teamtechnisch verschijnsel!
voor mij (vrouw) is het van nul ende generlei belang waar de deur zich bevindt: het raam, dát is wat telt! frisse lucht tegen mijn snuitje – en het feit dat er een kans is dat een booswicht zich via die weg een weg naar binnen zou kunnen verschaffen, neem ik graag voor lief.
ende nee bijdehantjes. mijn bedgenoot ruikt naar bloemetjes.
Raam is achter ons hoofden, deur voor ons voeten! Mijn man slaapt rechts en ik dus links!
Fascinerend. Bij ons klopt het wel. Mijn man slaapt altijd het dichtst bij de deur, omdat hij altijd wel een keer naar de wc moet ‘s nachts, en ik meestal niet.
Ik (man) heb eigenlijk altijd rechts gelegen, behalve toen ik net iets met m’n vriendin had, die had een 60 cm brede hoogslaper en ik weigerde om bij de rand te liggen, zij durfde dat wel. Over muren: we hebben ook ooit een bed gehad met aan beide kanten muren, de deur bij het voeteneind en de kledingkast bij het hoofdeind. Nodigt wel uit om in een keer de goede kleding voor de hele dag aan te doen!
Overigens slaap/ben ik nu single in een tweepersoonsbed en aan de linkerkant slapen (bij de deur) kan ik niet.
Evolutionair heel logisch, de man ligt bij de ingang van de grot, anders loopt het fout af.
Ik slaap het dichts bij de deur haha!
Mijn vriend is 8 maanden per jaar weg, dus ik slaap gelukkig wel heel goed alleen. Maar als hij thuis is… inderdaad aan de deurkant…
10e, je ligt naast Rust! I rest my case
Klopt bij mij als een bus! Bij m’n ouders dan weer niet, maar eigenlijk ook wel want mijn moeder heeft de broek aan in huis (H)