| wat | vliegcomfort |
|---|---|
| waar | in een vliegtuig |
Ik heb altijd met verbijstering gekeken naar de hoeveelheid willekeur die gepaard gaat met het comfort van vliegen. De kosten voor tickets variëren veelal per seizoen, weekdag of moment van aankoop, maar behalve businessclass en touristclass heeft de prijs niets met de kwaliteit van vliegen zelf te maken. Naast een dikke, overhellende man of een schreeuwend kind zitten levert je geen korting op. Net als een toevallige lege rij stoelen aantreffen, waardoor je languit kunt slapen: dat is mazzel hebben. En die eerdere voorbeelden: pech. Maar wel de pech die je ergens gebroken laat aankomen. Door deze onzekerheid zijn vlieguren nooit in te calculeren. Ze moeten bij voorbaat als verloren beschouwd worden en met bovenstaande mazzeltjes mag geen rekening gehouden worden. Zeker niet als je zoals ik boven de 1.85 meter bent. Nog zoiets willekeurigs.
"Ik zag op seatguru dat deze stoelleuning het beste in een huidplooi past!"
Het leek mij een goed idee om het onderscheid tussen businessclass en economyclass nog meer te versplinteren en de reiziger bij het kopen van een ticket ook de volgende opties aan te bieden: kindvrije zone, wel of geen stopcontact, wel of geen raam, stoelen die net iets verder naar achter kunnen, ver van of dichtbij het toilet, naast een knap Zweeds meisje zitten. Etcetera.
Sommige maatschappijen doen dit tot op zekere hoogte. KLM bood mij gisteren extra beenruimte aan voor 90 euro in de economy comfort zone. Omdat ik wilde weten waar ik precies zou zitten bezocht ik de website seatguru.com, een website die claimt van alle maatschappijen, vluchten en vliegtuigen de details te weten, zodat je met je vluchtnummer binnen enkele kliks kan zien in welk vliegtuig je vliegt, waar de beste stoelen te vinden zijn.
In mijn geval vloog ik met KLM. De website van KLM stelde voor dat ik 90 euro betaalde voor stoel 11J. Een blik op seatguru vertelde me dat deze plek geen raampje heeft, maar wel 38 centimeter beenruimte geeft. Net als 10J overigens, die dan wel weer een raampje heeft, maar een minder brede stoel, omdat het tafeltje in de armleuning moet worden opgeborgen. Ik ging dus voor 11J. Dan maar geen raampje. Boven de wolken is elke dag toch dezelfde dag.
Seatguru was wrong. Rij 10 was de voorste economy-rij in het vliegtuig en had een meter beenruimte. Bij aankomt in het vliegtuig zag ik de rij 10-mensen al zeer uitgebreid met hun benen vooruit en hun ogen dicht genieten van de ruimte. Rij 11, waar ik dus zat, was vast een klein beetje breder dan de rijen achterin, waar de mensen zaten die geen 90 euro hadden betaald, maar verder was er geen enkel voordeel aan te wijzen. Ik had trouwens wel een raampje, maar ook een grijs boxje onder de stoel van 10J waardoor ik mijn voeten maar voor de helft kwijt kon. De vrouw op stoel 10J zat overigens alleen, waardoor ze twee stoelen had en de hele reis met een dekentje over zich heen, één meter ruimte voor zich en een koptelefoon op, heerlijk heeft geslapen. Ik zat naast een Zweed. Geen Zweeds meisje.
Op weg naar de wc zag ik in de ‘gewone’ economyclass ook twee mensen alleen zitten; die hadden hun benen op de andere stoel gelegd en hun kussentje tegen de wand. Ik vloekte ingetogen. DAAR had ik wel 90 euro voor willen betalen. Iets dat zij dus niet hadden gedaan.
zo kan het ook
Het liefst zou ik nog op de dag van vertrek onderhandelen met het grondpersoneel over alle voorwaarden. Prima, dan geen raam, maar dan wil ik een verlengsnoer voor mijn laptop. Of: wie biedt er 50 euro voor een lege stoel naast zich (ik!). Of: omdat u net 8 uur naast een schreeuwend kind heeft gezeten mag u een horloge uitkiezen. Maar dat zal logistiek wel niet te doen zijn. Tot die tijd zijn we overgeleverd aan de comfortchaos in de lucht. Het zij zo.
Deze recensie verscheen op donderdag 11 augustus 2011 in de Volkskrant
Beenruimtetip voor mensen met lange benen: zorg voor een plek aan het gangpad en val in slaap (of doe alsof) met je benen gestrekt in het gangpad. Nadat het bedienend personeel een paar keer over je benen is gestruikeld dan wel het koffiekarretje niet voorbij jou stoel krijgt geduwd, krijg je vanzelf een plaats met meer beenruimte aangeboden. Dit werkt natuurlijk alleen tijdens een vlucht die niet helemaal volgeboekt is.
Wat is het toch heerlijk om met de auto op vakantie te gaan. Ik kan niet meepraten over vliegtuigen, maar ik heb nog nooit een positief verhaal gehoord.
Hmm. http://www.seatguru.com/airlines/KLM/KLM_Airbus_A330-200.php
Zoals je kunt zien is de stoel geel gemarkeerd “some drawbacks”. ook staat op seatguru dat er een metalen doos onder de stoel voor je zit. Misschien moet je de bril van jezelf even recenseren? Trouwens, een window seat??
Seatguru zei ook dat de stoel voor me 38 cm beenruimte had en geen raampje. Die metalen box had ik wel gezien, maar was groter dan gedacht. Mijn bril krijgt 5 sterren trouwens: het is een zonnebril van een heel luxe merk.
dat staat er ook niet he? er staat dat rij 10 veel extra ruimte heeft. Bovendien kocht je voor die 90 euro niet meer dan 5″ extra beenruimte. voor de rest geen verschil, niet volgens seatguru. Maar een zonnebril die buiten getest is haalt bij een computermonitor misschien iets minder goede resultaten
Ingewikkeld: KLM zei dat dus. Het kwam er op neer dat zowel KLM als Seatguru verkeerde informatie gaf.
In deze comic gaan ze nog een beetje verder: http://theoatmeal.com/comics/airplane_layout
Ik moest er meteen aan denken bij deze recensie.
haha ja precies! Die kende ik niet, maar het is wel precies mijn punt.
Mijn vriendin is met KLM naar Toronto gevlogen en toen ze online ging inchecken kon ze *gratis* haar stoel veranderen in een business class seat. Ik hoop van ganser harte dat dat bij mij straks ook kan.
Ze zat eerst naast een knappe Canadees, maar toen er toch ergens een dikke man tussen gepropt moest worden kreeg de knappe Canadees (die voor de business class betaald had) een andere stoel en kreeg mijn vriendin die overhellende man naast zich. Maar in de business class is dat niet zo erg. Zei ze.
Toen ik zaterdag op de heenweg aankwam bij de aan mij toegewezen vliegtuigstoel zat er dus al gewoon iemand in. Ik werd eerst boos, omdat het dan even mag (want boos ben je sowieso als je het vliegtuig instapt), en toen liep ik zogenaamd edelmoedig door naar achteren want ik WIST dat daar lege plekken waren, muhaha, dus heb ik lekker languit kunnen liggen – net als de vrouw met het dekentje (wacht even wacht even, waar ging je precies naartoe
).
En het was legitiem, dus veel prettiger, want als ik gewoon op mijn plek zit en er zijn stoelen vrij kost het nogal een hoop opwinding om te wachten tot het seatbelt-lampje uitgaat en je als eerste aan de stewardess kan vragen of je misschien daar mag zitten, want ondertussen moet je ook de andere mensen in de gaten houden en slagvaardig weten te handelen wanneer iemand gewoon heel onbeschoft opstaat tijdens het opstijgen. Dus dan moet je soms toch iets doen wat je niet leuk vindt, omdat iemand anders het doet. En als je dan ligt op je met nijd en venijn verkregen plek voel je je ook niet helemaal lekker. Tenminste, ík voel me dan heel opgelaten, want je zit toch met z’n allen nog uren in die lange gang gepropt.
Ik denk dat je het beste gewoon maar kunt accepteren dat alles gaat tegenvallen en jezelf voorbereiden op een veel te smalle stoel met geen beenruimte tussen twee dikke krijsende kinderen met zweetvoeten. Misschien dat een snurkende opa dan meevalt.
Ik zat ooit eens in de voorste economyrij. Aan de nooduitgang.
Superveel beenruimte, maar ongeloofelijk koud. Ik heb de hele vlucht koud gehad (ondanks het dekentje). En ik wist geen blijf met mijn benen in al die ruimte.
Alles beter dan de bus. Afgelopen vakantie naar Spanje 2 dagen in een bus, terwijl dat in 70 minuten kan met een vliegtuig. Klote reis.
Het was niet eens goedkoper dan vliegen, maar tegen de tijd dat we daar achter waren hadden we al kaartjes die we niet mochten ruilen…
You’re flying through the air, incredibly, like a bird. You’re sitting in chair IN THE SKY.
http://www.youtube.com/watch?v=8r1CZTLk-Gk#t=2m00s
Ik ben het wel met de infographic eens, alleen moet je wel kunnen aangeven wat je zelf bent. Als je smal bent, niet stinkt, niet snurkt en geen schreeuwend kind bent zou je ook korting moeten krijgen
En toch ben ik blij met de vliegtuigen! Hoe kom je anders zo snel op een bestemming? En ik zit liever in een vliegtuig dan opgepropt in een auto of een bus..
Met de trein, als je een beetje in de buurt (lees: Europa) blijft? Iets langzamer, maar wel zeeën aan beenruimte en in langeafstandstreinen met fatsoenlijke catering. Nederlandse treinen zijn boemeltjes vergeleken met wat er in Duitsland of Frankrijk wordt aangeboden op lange ritten. Mij zien ze niet meer in een vliegtuig.
Ik hoorde laatst van een bevriende militair dat in de meeste Hercules toestellen ook altijd een moeder met een krijsend kind meevliegt. Want dat zijn mensen nou eenmaal gewend…
Ik, gezegend met een leuke spierziekte, mag altijd als eerste in het vliegtuig een plaatsje kiezen. Uiteraard helemaal voorin! Beenruimte, tv en keus zat als de stewardess langs komt met haar karretje. Een van de vele voordelen van een spierziekte hebben naast nooit te hoeven wachten etc
De beste tip die ik heb, die ik bijna niet durf te delen, is het volgende.
Wacht bij het boarden zo lang mogelijk met naar de gate gaan. (Dit doet de geoefende reiziger toch.) Vraag of er nog comfortzoneplaatsen last minute beschikbaar zijn en dan ook welke stoel dit is (alsof je zelf Seatguru bent). Verzin dan een reden waarom deze stoel je toch niet bevalt (te duur, geen raam etc.). Stap dan in en loop gewoon naar de stoel waarvan je weet dat hij vrij is.