| wat | techno-regressieve utilisatie |
|---|---|
| ook wel | het undo-effect |
| waarom | het is opmerkelijk |
Vroeger was niet alles beter. Dat misverstand is in de wereld geholpen door bejaarden die bang zijn voor het leven. Vroeger waren er vast radijsjes die nog echt bitter smaakten en dreef er nog geen olie in de zee, maar ik dank God dat ik in een tijd leef waarin ik naar Amerika kan vliegen, het warm heb in de winter, het koud heb in de zomer en mijn afval wordt afgevoerd door een riool. God, nog zoiets. Sinds we weten dat hij niet bestaat, is het leven een stuk overzichtelijker geworden.
Sommige wetenschappers beweren dat de technologische vooruitgang exponentieel groeit. Hierdoor krijgen we steeds meer te maken met iets wat ik techno-regressieve utilisatie noem. Onze hersenen raken zo snel gewend aan techniek, dat we de inmiddels achterhaalde techniek op nieuwe wijze benaderen. Goed voorbeeld: alle oude beeldschermen impulsief als touchscreen behandelen en met twee vingers proberen ‘in te zoomen’. Ander voorbeeld: de oprechte impuls om zaken in het dagelijks leven te ‘undo’-en. Waar is dat appeltje-Z als je de deur achter je dichttrekt en je sleutels liggen binnen?
deze heb ik op het dashboard in mijn auto
Een ander voorbeeld. Als ik diezelfde sleutels kwijt ben, denk ik al vrij snel: ik zal ze even bellen, dan heb ik ze zo. 10e liet weten dat ze altijd bang is dat ze haar koffie omstoot als ze iets op haar beeldscherm naar beneden sleept. Joost wil op schoolborden drukken om tekst te selecteren. Et cetera.
Ik heb het dus niet over Wim Kok die met zijn computermuis op het beeldscherm wees. Dat is een adaptatie van een oud gebruik (aanwijzen) binnen een nieuwe technologie (de computermuis). Het gaat om een nieuwe technologische handeling binnen een oud gebruik.
De merkwaardigste variant van techno-regressieve utilisatie diende zich deze week aan toen ik na lange tijd elektrisch tandenpoetsen met een gewone borstel poetste. Ik merkte op een gegeven moment dat ik al heel lang aan het poetsen was. Mijn elektrische borstel laat namelijk na twee minuten door middel van een korte pauze in het trillen weten dat ik mag stoppen. De gewone tandenborstel liet dit niet weten, waardoor ik al acht minuten gedachteloos stond te poetsen.
Bij deze de oproep om jouw voorbeelden van het undo-effect / techno-regressieve utilisatie hieronder te posten. We zijn benieuwd!
p.s. Bovenstaand t-shirt is overigens te koop bij onze vrienden van nooitmeerwassen.nl
Ik heb regelmatig als ik een boek lees of voor school moet leren, dat ik de zoekfunctie probeer te vinden… Tot ik me realiseer dat ik niet in een Word-bestand aan het lezen ben.
Dat heb ik ook!
Dan lees ik een stuk tekst (voor school ofzo) en dan denk ik ook vaak CTRL+F…
Ook op de (oude) TomTom werkt Pinch-to-zoom niet, en dat is ook irritant.
yep, dan denken mijn hersenen, ctrl F!!!! maar dan kan het niet. ook als ik in de bibliotheek een boek zoek.
Ctrl-F als je je sleutels, portemonnee etc kwijt bent in huis
Niet in slaap kunnen vallen, mijn gedachten willen uitzetten en dan serieus denken: CTRL ALT Delete
(Me daarna in stilte schamen… Me na nog langer niet in slaap kunnen vallen in gedachten geprobeerd de stekkers uit het stopcontact te trekken.)
Haha, dat heb ik ook wel eens gehad
Misschien kun je trouwens eens meditatie proberen? Dat heeft ook vaak als doel om je gedachten te stoppen/los te laten.
Ctrl + F willen doen tijdens het lezen van een boek. Evenals Ctrl + C en Ctrl V bij citaten (ik kan me geen mac veroorloven)
Uitspraken van mensen om je heen willen ‘liken’ schiet doorgaans ook niet veel op, maar de behoefte bestaat…
Bijna mijn tong uitsteken als ik een sarcastische opmerking maak…
Ik heb soms de neiging om keihard LOL of LMAO te roepen, maar weet me altijd net in te houden.
Aan de andere kant is SMS-taal in het dagelijks taalgebruik steeds normaler aan het worden onder de jeugd.
Als ik een boek aan het lezen ben: ogen die afdwalen naar rechtsonder aan de pagina om te kijken hoe laat het is…
Haha, ik heb dat ook (maar dan rechtsboven) en dacht echt dat ik de enige idioot was die dat deed.
Hé over dit onderwerp heeft Judith van PinkBullets laatst ook een column geschreven: http://www.pinkbullets.nl/2011/08/columnbullet/sneltoetsen-real-life-5615
Iets waar ik me oprecht NIET voor schaam: hashtags gebruiken in een smsje….
#zinloos #zalnooittrendingworden
Oh nee? #zoherkenbaar
Ik heb zelfs als ik spreek de neiging een hekje te gebruiken… #bestirritant
Ik probeer regelmatig mijn portemonnee te bellen.. dat werkt ook niet
Ik probeer in gedrukte tekst altijd op onderstreepte woorden te drukken.
Doet mij denken aan een meisje dat vorig jaar ook in een winkel stond. Ze zei: ‘papa papa papa, dit is géniaal, dit is een laptop en een printer inéén!’, terwijl ze naar een ouderwetse typemachine wees..
Hetzelfde, serieus onlangs gehoord: iemand gebruikte even snel een ouderwetse typemachine en een jongetje die dat ziet gebeuren, zegt: “Hee, da’s handig, die print meteen!”
Dat gaat vast nog es uitgevonden worden, een laptop/I-Pad ofzo die meteen print…
Zoals hier ook al gezegd is inderdaad je sleutels,portemonnee of eigenlijk alles wat je kwijt bent proberen te bellen.
Of uitspraken van mensen om je heen al meteen op like willen klikken.
Ha leuk! Herkenbaar ook!
Zo probeer ik regelmatig in te zoomen (vingers van elkaar af schuiven) op elk willekeurig scherm dat ik voor me heb: het beeldscherm van de fotocamera, macbookscherm, nintendo ds, tomtom, etc.
ctrl+a, ctrl+c, ctrl+v als ik een heel lang stuk hetzelfde ga breien…
Op mijn werk moet je met een pasje het gebouw binnenkomen. In een zeer vewarde bui stond ik een keer met dat pasje voor het sleutelgat van mijn eigen voordeur te zwaaien, pas na een seconde of tien snapte ik dat ik op die manier nooit binnen zou komen.
Als iemand iets zegt waar ik het heel erg mee eens ben wil ik nogal eens denken/zeggen: Retweet
De undo drang heb ik niet zo sterk, maar het missen van de sneltoetsen en het touchscreen zijn echter zeer herkenbaar.
CTRL-F tijdens het boodschappen doen en een onbekend artikel niet snel kunnen vinden.
Of na een minuut klooien met een Blackberry pas snappen dat dat een nieuwe telefoon met een oud scherm is.
Er zal in de toekomst vast een mobiel apparaat komen in de supermarkt, waarbij je werkelijk CNTRL F kunt intoetsen, en dat je dan door dat apparaat naar het gewenste product ‘gebleebt’ wordt.
Soort navigatiesysteem.
Het lijkt mij wel wat.
Maar je had wel heel schone tanden Olaf. (of was je ook vergeten dat je met een ouderwetse tandenborstel op en neer moet poetsen)
Haha leuke voorbeelden lees ik hier.
Ik heb het eigenlijk alleen bij beeldschermen van telefoons. En je dan ergeren als het geen touchscreen is maar je alles met toetsjes moet doen. Want dat duurt veel langer!
Ik heb regelmatig de neiging om mensen/huisdieren/achtergrondgeluid op “mute” te willen zetten.
Zooo wat zou dat soms handig zijn he.
Ik had een keer bedacht dat ik ook best 1 stofje kon selecteren, dan ‘select all’ en ‘delete’. In plaats van stofzuigen.
Uitspraken op Recensiekoning willen retweeten…
Kleinere stukjes dus, heb het ook wel eens met smsjes/whatsapps die zo geniaal zijn dat ik MOET retweeten… #saveme
In hoofdletters praten als ik het ergens mee oneens ben.
Als ik praat, zie ik dat soms voor me in letters. En als ik boos ben, zie ik dat inderdaad voor me in hoofdletters. Blijft gek hahaha.
Ik speurde laatst toen ik een vest kocht de omgeving van de kassa af, op zoek naar een kortingscode.
Jammer dat je zo keihard beweerd dat God niet bestaat. Ik weet wel zeker dat Hij wel bestaat. Maar ook als je het over Allah/Buddha/welke god(sdienst) dan ook had gehad, vind ik het jammer dat je je eigen mening als de waarheid verkoopt. Er zijn nog genoeg mensen die er anders over denken.
Verder vind ik het een heerlijk stukje, heel herkenbaar! Ik probeer ook regelmatig mijn portemonnee of haarborstel te bellen.
@ Emmelien: Ironisch dat je Olaf verwijt zijn mening als waarheid te verkopen, terwijl je zelf in de regel daarvoor schrijft “Ik weet wel zeker dat Hij wel bestaat”
Zie Stijn
Klopt.
Ik kan jou vertellen over Jantje, maar zolang jij hem niet ontmoet weet je niet zeker of die persoon bestaat of niet. Ik weet zeker dat hij bestaat, omdat ik hem ken. Zo is het ook met God.
Btw, ik doelde er eigenlijk meer op dat hij de wij-vorm gebruikte. Probeer dan in ieder geval voor jezelf te spreken
En de vergelijking die je geeft is wel een beetje krom, want in dit geval heeft niemand Jantje ooit gezien.
Emmelien heeft gelijk, er is een verschil tussen zeggen dat je zelf iets zeker weet of voor anderen te spreken. Olafs zin ‘sinds we weten dat god niet bestaat’ heeft natuurlijk gewoon de connotatie ‘wij weldenkende kosmopolitische recensiekoning-lezers’ die wel beter weten. Emmelien laat terecht zien dat er onder de mensen die dit stukje waarderen, toch ook mensen zijn die er anders over denken, iets wat Olaf wellicht niet had verwacht.
altijd de neiging het journaal op pauze te zetten als ik even heel nodig moet plassen. Maar ja, astrid kersenboom praat natuurlijk gewoon door.
Ooit van interactieve tv gehoord?
In een restaurant de menukaart lezen en vervolgens proberen naar beneden te scrollen door met m’n duim van beneden naar boven te wrijven á la iPhone touchscreen..
Hahahaha, ik denk soms ook wel eens in een gesprek “iks deee” van deze –> XD smily…. Dan mis ik gewoon die gezichtisuitdrukking… Oke, best wel vreemd..
Bij sommige collega’s zou ik graag Alt+F4 willen doen…..
Als ik vroeger op de bus naar school stond te wachten en ik merkte dat ik mijn mobiel vergeten was, had ik altijd de neiging mijn moeder op te bellen om te vragen of ze mijn mobiel naar de deur wilde rennen, of om te zeggen dat ik die dag niet bereikbaar zou zijn. En hoe meer ik me realiseerde dat dit TOTAAL onmogelijk was, hoe sterker de wens om te bellen werd.
Soms lees ik in de krant iets van een groep idioten die graag doen alsof ze naar een hoger niveau van beschaving geevolueerd zijn en dan kan ik er niet meteen onder zetten: grow the fuck up, stelletje aanstellers! Best jammer is dat dan.
Overigens ben ik nu ook niet blij met mezelf want ik houd ook niet van haters op mijn blog die niet willen snappen dat ik alleen maar lollig wilde zijn, maar… jullie de hond met dit yuppengebral zeg.
Dat nou nog niemand gereageerd heeft dat ie een cheat wil gebruiken om zijn portemonnee te vullen….
meestal lees ik het nieuws op mijn smartphone onderweg naar mijn werkplek. De lift is de enige plek waar de verbinding wel eens wegvalt. Toen ik laatst voor de verandering een off line krant las en in de lift stapte, was ik even bang dat ik nu geen bladzij kon omslaan.
Mijn moeder wilde laatst op een oldskool laptop op het scherm drukken. Je weet wel, iPadstyle.
ook een fail: de control spatie van java missen bij je programmeertentamen die je met de hand moet schrijven….
Altijd als ik iets doe of zeg waar ik meteen spijt van heb, maak ik met mijn linkerhand de ctrl-z beweging.
Eentje uit een heel ander domein, maar wel precies dit effect: Op de oude stadfiets van mijn vriendin probeer ik altijd met hetzelfde hendeltje omhoog en omlaag te schakelen, zoals je bij SRAM DoubleTap schakelt.
Waarschijnlijk probeer ik ook uit te klikken bij het afstappen, maar dat merk ik niet eens
Heel herkenbaar. Enkele voorbeelden:
-ik wil dingen vaak aantikken op het scherm, en dan heeft mijn vader zoiets van: geen vingers op het beeldscherm!! En dat klinkt voor mij dan zo tegennatuurlijk.
-Het omgekeerde: mijn vader heeft een blackberry, maar gebruikt liever het mini toetsenbordje en muisknopje dan het touch screen…
-als ik aantekeningen in de computer moet zetten, heb ik vaak een ctrl-c ctrl-v neiging.
-als ik iets moet openmaken, een kastje ofzo, dan sleep ik mijn vingers wel eens van links naar rechts in de lucht (ipod touch). Heel suf natuurlijk, pas na dit bericht valt dat me op.
Een tijd geleden fietste ik ergens waar ik de weg niet kende en heb enkele malen vergeefs rechtsboven mijn fieststuur gekeken waar ik volgens de navigatie heen moest.
Tja… of bij je voordeur staan (met je handen natuurlijk vol), en dan vergeefs 5x op de afstandbediening van je autosleutels drukken en je afvragen waarom het voordeur-slot er niet afgaat…
(terwijl achter je, de auto elke keer klik zegt…)
laatst kwam ik er achter dat ik mijn telefoon op de zaak had laten liggen toen ik thuis de auto uit stapte…
eerste gedachte: ff bellen of er nog iemand op de zaak is…SHIT daar heb je dus een telefoon voor nodig…. Hoe deden ze zoiets vroeger?
Help, ik ben niet normaal! Ik heb dit allemaal niet. Het zal de leeftijd zijn (ben 43).
Ik ook niet! Niet normaal.
Behalve een getrainde snelfunctielinkerhand (Alt-tab, Alt-tab), die ken ik wel, en die komt goed uit op de piano.
Als ik de tv aanzet en wil weten wat ik zie, wil ik ‘rechtermuisknop eigenschappen’ doen.
Als je iemand ziet waarvan je niet meer weet wie het is of waarvan je diegene kent, de neiging om een soort Shazam van zijn gezicht te maken.
inderdaad herkenbaar!
ik heb vaak dat als mensen praten over iets waarvan ik niet meteen weet wat het is; ctrl + T en het dan intypen in google .