| wat | veters strikken (en strikken in het algemeen) |
|---|---|
| wanneer | sinds het diploma |
| waar | schoenen, maar ook linten, etc. |
Of ik ooit mijn diploma gehaald heb, weet ik eigenlijk niet. Ik kan het me niet herinneren, maar ook niet dat ik het niet gehaald zou hebben. Een witte schoen met ‘veterstrikdiploma’ erop in zwart, volgens mij met veters erin, zo zag het eruit. Die herinnering kan net zo goed van het diploma van een van mijn broers zijn, dus dat zegt niks. Hoe het ook zij, als ik het ooit gehaald zou hebben was dat volledig onterecht. Ik kan namelijk geen veters strikken.
Niet kunnen veters strikken voelt een beetje als niet kunnen fietsen. Wat ik me nog wel goed herinner, is hoe mijn vader mij het alternatief aanleerde dat ik nu nog steeds hanteer. Ik maak een knoop, zoals iedereen (maar dan linkshandig, dus ‘verkeerd om’ voor de meesten). Daarna twee lussen, van elke veter één. Als laatst knoop ik de twee lussen tot iets wat er hetzelfde uitziet als een strik. Het waren mijn zijwieltjes: het was de bedoeling om dit als overbrugging te hebben totdat ik echt kon veterstrikken. Maar ik heb m’n zijwieltjes gehouden. Heel wat keren schoolgym- en voetbalkleedkamer heb ik in het geniep in een hoekje mijn veters gestrikt. Ik kan dit zó snel, dat niemand het ooit is opgevallen dat ik iets anders doe dan andere strikkers. Maar dat kan ook komen omdat niemand het interesseert en ik het voor niks al die jaren verborgen heb gehouden.
Fout! Iedereen z'n diploma weer inleveren!
Zo. Dat was mijn coming out. Nu die van jullie nog. Nagenoeg niemand strikt namelijk z’n veters goed. Een paar weken geleden zag ik een filmpje (het komt al uit 2005, dus misschien kennen jullie het al) waarin ene Terry Moore in twee minuten mijn veterstrikwereld op z’n kop zet. Het komt erop neer dat je –of je nou links of rechtshandig bent– altijd dezelfde kant op een knoop maakt. Rechts over links in mijn geval. En net als bij het maken van een ‘platte knoop’ moet je eigenlijk een van de twee knopen die je maakt in je tegennatuurlijke richting maken. Op die manier maak je een strik die veel minder vaak losgaat, en, natuurlijk veel belangrijker, er veel mooier uitziet. De strik zit namelijk bijna cartoonesk dwars op je schoen of cadeautje, net wat je aan het strikken was.
Een zeevaardersmust: de platte knoop. Rechts over links, links over rechts. En dan recht doorzee.
Jammer genoeg gaat het veterstrikken bij mij zo routineus dat ik het nog steeds verkeerd doe. Dubbel verkeerd dus. Toch ga ik het nog eens proberen om het mezelf helemaal goed aan te leren. Tot die tijd: twee sterren.
Haha, zéér herkenbaar! Ik heb destijds op de basisschool een of andere bengel die het reeds kon een Liga (ik meen de roze, die vond ik toch vies) gegeven in ruil voor zijn assistentie bij het succesvol strikken van de vetertjes op een oefenplankje, wat er eigenlijk op neerkwam dat hij in een onbewaakt ogenblik op de goede manier het strikje maakte zodat ik dat vervolgens trots aan de juf kon laten zien. Hij blij met zijn Liga, ik blij met mijn geslaagde plankje, en dat was dat. Ik hanteer overigens exact dezelfde methode die in de tweede alinea wordt beschreven. Boks.
O dit heb ik zelf ooit uitgevonden! Anders kreeg ik een verticale strik op mijn ballerina’s. Ik denk ook dat vrouwen meer kleding met strikjes e.d. hebben.
Ik heb mezelf een paar jaar terug deze methode aangeleerd: http://www.fieggen.com/shoelace/ianknot.htm Geloof dat ik daarvoor ook nooit een erg goede strikmethode had. Deze is supersnel en geeft ook een keurig symmetrisch resultaat. Was even doorzetten, om bewust een andere methode te leren, maar het is zeer de moeite waard. Mensen zijn nog steeds onder de indruk als ik het demonstreer.
Nog iets anders, sinds de nieuwe site staat in de RSS-feed niet meer het aantal sterren vermeld. Soms is het duidelijk uit het stukje af te leiden, soms staat het expliciet genoemd, maar als jullie dit zouden kunnen aanpassen zou ik dat heel fijn vinden
Nu kom ik er pas achter dat ik al die tijd mijn veters niet goed, maar toch wel goed heb gestrikt. Ik strik ze namelijk altijd al zoals die man in het filmpje demonstreerde.
Ik haalde mijn veterstrikdiploma met grote moeite, verleerde het snel daarna en kon tot ongeveer mijn veertiende (?) mijn veters niet strikken. Nu kan ik het wel, maar wel langzaam en omslachtig. Voor iemand die het liefst op gympen loopt is dat best moeilijk.
Voor de pro’s onder ons (want _sommige_ broers van RuSt hebben wél hun veterstrikdiploma gehaald…): http://i.imgur.com/npEng.jpg
Ik strik m’n veters meestal één keer, en dan zó dat ik ze kan laten zitten en toch m’n schoenen aan en uit kan doen. Noem me maar lui.
Ik heb mijn veterstrikdiploma maar toch gaan regelmatig de knopen uit mijn veters. Misschien tijd om mezelf de manier uit het filmpje aan te leren.
Als je het niet met je handen kunt en je verder niets te doen hebt dit weekend, kun je ‘t altijd nog proberen zonder handen: http://www.youtube.com/watch?v=3fN4JJtckSo
ik ben meteen aan de slag gegaan, kwam erachter dat er poep onder mijn schoen zat en dat als ik eraan trek de knoop schuin komt te staan.
Ik hou het bij de veters 1 keer strikken en daarna je schoenen gewoon aan uit doen.
Ik ben volledig van de kaart…. Al jaren leer ik de kinderen op school de verkeerde techniek. Wat als ouders hierachter komen!!! Schaam me dood.
Ik strik mijn veters ook op die manier (2 lussen maken en die ook weer knopen). Ik heb het ooit zo geleerd van een vriendin van mijn moeder en ben het zo blijven doen. Maar waarom de schaamte? Het is een prima manier.