Ik bevind me in de gezegende positie dat ik bijna dagelijks zo lang kan slapen als ik wil. Er zit geen baas op me te wachten en er staat geen kind naast mijn bed dat al om half zeven een glas chocomel over de flatscreen heeft gegooid omdat Dora vroeg of hij haar wilde helpen een brand te blussen. Nu denkt een aantal van jullie dat ik dan ook wel elke dag een gat in de ochtend zal slapen, maar niets is minder waar: ik word wakker tussen acht uur en half negen en sta meteen op.

O nee kinderen, Boots heeft een contra-progressief opiniestuk in een slecht gelezen rechts tijdschrift geschreven. Wil jij ons helpen?

Toch komt het voor dat ik soms een wekker moet zetten. Als ik een vliegtuig wil halen of een brief heb gekregen van UPC dat er een monteur ‘ergens tussen 7:00 en 21:00 twee dagen later’ langs zou kunnen komen en of ik hem binnen wil laten. Natuurlijk zijn de echt vroege wakkermetwekker momenten – zoals dat vliegtuig – al vaak zó stressvol dat er van slapen sowieso weinig terechtkomt, maar het ergst zijn de dagen waarop ik, ondanks de wetenschap dat mijn natuurlijke klok mij voor negen uur wekt, tóch rond die tijd een wekker zet omdat ik een afspraak niet wil missen.

Dit levert de volgende nacht op: als ik ga slapen reken ik uit hoeveel uur ik kan slapen tot die wekker gaat. Dit aantal uren moet op te delen zijn in stukken van anderhalf uur, anders loop ik het risico midden in mijn diepste slaap gewekt te worden en daar heb ik de hele dag last van. Een kwartier voor zo’n ideale cyclus ingaat moet ik een poging doen te gaan slapen, want vaak duurt het een kwartier voor ik in slaap val. Tot zo ver niets aan de hand. Echter, omdat ik weet dat er een wekker gaat slaap ik lichter dan normaal. Dit veroorzaakt een wakkerschrikmoment ergens tussen vijf en zeven, omdat ik denk dat ik door de wekker heen ben geslapen. Als ik dan zie dat ik te vroeg wakker ben geworden, reken ik uit of de anderhalfuurcyclus nog opgaat voor het moment dat de wekker gaat. Is dat niet zo, dan baal ik en is alles verloren (nooooooo <- zo lig ik dan in bed, met gebalde vuisten). Is dat wel zo, dan moet ik als een gek weer gaan slapen, wat niet lukt, omdat het niet mogelijk is om ‘als een gek te gaan slapen.’

Hallo ik ben van UPC, ik zou ergens tussen 1948 en 2052 langskomen?

De uren die volgen leveren een soort half wakende, half slapende staat op van indoezelen, de gedachten dromen dat ik te laat wakker wordt, dan mezelf tot kalmte manen en zeggen: je hebt niets aan wakker liggen en denken aan wakker liggen, ga gewoon slapen, wat maakt het allemaal uit, dan weer indoezelen en opnieuw wakker schrikken etc.

Het resultaat is dat ik ruim een uur voor de wekker opsta, omdat ik toch niet meer kan slapen, volkomen naar de klote ben en de UPC monteur of werkster of mijn afspraak smst dat hij of zij ‘een uur of twee later’ is. En dit terwijl ik zonder die wekker ook wel op tijd wakker was geworden. Ik merk dat dit stukje eigenlijk beter ‘slaapneuroses’ zou kunnen heten, maar geloof me: dat onderwerp is nog een stuk uitgebreider en had niet in dit aantal woorden gepast. Later meer dus. Nu eerst even slapen.