| wat | een heidens bedelfeest |
|---|---|
| dus niet | het eiland |
| wanneer | 11 november |
| waar | in delen van Nederland, België en Frankrijk |
‘Sint-Maarten is een heidens bedelfeest!’ Deze zin kun je met een gerust hart roepen tegen alle kinderen en meelopende ouders die vandaag langs de huizen lopen. Zoals bij de meeste christelijke feestdagen zijn ook de gebruiken van het Sint-Maartenfeest gegapt van een Germaanse traditie. Rond deze tijd van het jaar bestonden er in Europa wel meer bedelfeesten (vergelijk Halloween, oorspronkelijk uit Ierland), ze vielen samen met het einde van de oogst en het begin van de donkere tijden. Om deze donkere tijd nog wat aan te dikken, en kindertjes een uurtje eerder te kunnen laten beginnen met bedelen, is de wintertijd uitgevonden.
mijn vader eet een döntje, geef ’m een pepermuntje
In het Noord-Hollandse dorp waar ik opgroeide knutselden we elk jaar op school een lampion, het liefst met veel felgekleurd crèpepapier. Omdat het tijdens Sint-Maarten altijd regende liep dat dan mooi uit tot een bont verlopen mormel aan een touwtje, waarvan het waxinelichtje al na één stuk straat was uitgedoofd. Dit weerhield ons er niet van om zo lang mogelijk door te blijven gaan, want hoe meer deuren je langsging, hoe meer snoep je kreeg. Bij thuiskomst vergeleken we onze buit en had mijn oudere broer altijd het meest. Maar dat kwam omdat hij op Sint-Maarten jarig is (gefeliciteerd!), en vaak zijn verjaardagskroon ophield bij het lopen langs de deuren.
Het Sint-Maarten van vroeger krijgt zonder twijfel vijf sterren, maar dat is een door nostalgie beïnvloede beoordeling. Tegenwoordig vier ik het ook weer, nu als de meelopende ouder. In de grote stad is het feest in opkomst, elk jaar zijn er meer kinderen op straat. Terwijl wij vroeger een heel arsenaal aan spottende liedjes hadden (bijvoorbeeld over Juffrouw Kikkerbil, die niks geven wil), hoor ik de kindjes nu enkel lieflijke liedjes zingen. Ook mijn zoon en dochter kennen er een paar, van koeien die staarten hebben en zo. Maar pittiger dan zinnen over meisjes die rokjes aanhebben wordt het niet. In een poging het repertoire wat uit te breiden en prikkelender te maken leer ik ze het volgende liedje:
Sintemaarten MikMak
Mijn moeder is een dikzak
Mijn vader is een duntje
Geef me een pepermuntje
Geef me een appel of een peer
Dan kom ik het hele jaar niet meer
Bij nader inzien niet een heel goede keuze. M’n zoon beweert stellig dat hij liever Spongebob-koekjes of chocola wil dan peren en pepermunt, en z’n moeder kijkt in de spiegel en verruilt het mooie jurkje wat ze aanheeft voor een spijkerbroek.
Sint-Maarten, zoals het hier in de buurt gevierd wordt, krijgt drie sterren. Een beetje pittigere liedjes en wat meer uitgehongerde kinderen die tot tien uur aan blijven bellen zou in de toekomst een extra ster op kunnen leveren. Misschien dat de komende economische malaise het bedelfeest een handje gaat helpen.
PS: wat zongen jullie voor liedjes? Ik lees overal andere versies en liedjes waarvan ik nog nooit gehoord had.
deze recensie verscheen op 10 november 2011 in de Volkskrant.
ik ben opgegroeid in een sint-maarten-loos-dorp. ik wist pas dat het bestond toen ik in utrecht ging studeren en er op 11 nov een stel kinderen aan mn deur stond…
dag mevrouw en dag meneer,
hee hallo hier ben ik weer,
met mijn lila lampion
van papier of van karton
met een lichtje mooi is dat
als ik klaar ben krijg ik wat
Dit was mijn Sint Maarten liedje (:
dus je wist wel dat je lampion lila was, maar niet of-ie van papier of karton gemaakt was?
Wordt er in steden tegenwoordig niet steeds meer Halloween gevierd als tegenhanger van dit festijn?
Sint Maarten had een muis
Die lag in het ziekenhuis
In zijn blote billen
Lag hij daar te gillen
Volle tas snoep. Ieder jaar.
Ik zelf zong vroeger het volgende:
‘Sint Maarten Sint Maarten
Er waren twee tomaten,
De ene had een hoedje op,
De andere had een kale kop’
Hoe de haardracht van een tomaat en de aanwezigheid van een hoofddeksel gerelateerd is aan Sint Maarten, weet ik niet. Het kan in ieder geval erger.Toen ik vorig jaar tijdens Sint-Maarten bij mijn ouders was, hoorde ik het volgende lied (hoewel het eigenlijk meer een melodieuze imperatief betrof):
‘Tuut tuut tuut, gooi wat in mijn puut’
(‘puut’ is Drents voor ‘zak’)
Klinkt als een meesterwerkje van zanger Rinus :p
Mijn broer is ook jarig! Feliciteer hem bitches!
Gefeliciteerd met je broer, bitch.
Denk dat het pittigste liedje wat wij zongen deze was:
Sinte Maarten Mikmak
Mijn moeder kijkt naar tiktak
Mijn vader kijkt naar Sesamstraat
Dat is wel een snoepje waard!
En voor de rest inderdaad allerlei lieflijke liedjes over koeien met staarten enzo, of een wat heiliger liedje zoals onderstaand:
Sint Martinus Bisschop,
roem van alle landen,
Dat wij hier met lichtjes lopen,
is voor ons geen schande.
Hier woont een rijke man,
Die ons wel wat geven kan,
Geef een appel of een pee
Ik kom dan ‘t hele jaar niet meer.
God zal u lonen
met honderdduizend kronen
met honderdduizend lichtjes aan
Daar komt Sint Martinus aan.
Om de één of andere vierden ze bij mij in het dorp (Hattem, Gelderland) Sint Maarten op 10 november, terwijl ze in “de grote stad” Zwolle het op 11 november vierden. Een beetje zoals Sinterklaas op 5 december wordt gevierd, terwijl de naamdag van de heilige Nicolaas op 6 december is, denk ik. Nu ik alweer enige tijd in het katholieke Zuiden woon (eerst Eindhoven, nu Maastricht) staat de 11de van de 11de uitsluitend in het teken van Carnaval en is Sint Maarten slechts een tropisch eiland geworden…
Maar dan krijg jij misschien op 6 januari kinderen aan de deur voor Driekoningen?
Ik wist tot mijn verhuizing naar Amsterdam ook niet van het bestaan van Sint Maarten, maar ging vroeger op 6 januari langs de deuren met een lampion, een tas voor snoep en (hoogtepunt!) verkleed als ‘wijze koning uit het oosten’. We waren echter wel vaak met z’n vieren, maar die extra koning maakte gelukkig niet uit voor de hoeveelheid snoep
Ik heb jarenlang rondgelopen met een vage herinnering aan een donker schoolplein vol kinderen met lampionnen. Pas sinds dit jaar een collega me over St Maarten vertelde kan ik die ene herinnering plaatsen als een viering van dit heidense feest. Volgens mij vond de RK basisschool het ook niet zo’n succes, want het is (volgens mij) maar één keer gevierd.
Fuck dat, gewoon gordijnen dicht en de deurbel onklaar maken.
Nul sterren voor jengelende kinderen.
Hier woont meneer kikkerbil / Die niks geven wil!
+1
Dat kleine volk gaat eerst schooien bij het winkelcentrum om dan als een horde hongerige graaiers de deuren van de wijk langs te gaan op weg naar de holen waar ze zich doorgaans schuil houden… een paar kinderen aan de deur is geen probleem, zeker niet als ik ze nog ken ook, maar 75+ man is overdreven… Ik krijg geen eens tijd om mijn avondeten te bereiden en op te eten tussen 17:00 en 20:00. Af en toe verlang ik wel eens terug naar mijn flatje.
MVG: Mr Kikkerbil
Groot gelijk.
Kan iemand aan RuSt uitleggen dat de wintertijd de gewóne tijd is en dat zómertijd is uitgevonden?
kan iemand Jorg uitleggen dat als een woord geel is, dat betekent dat het een linkje is waarop je kunt klikken?
Wij waren er vanmorgen al helemaal klaar voor hoor… http://twitpic.com/7cyvj7
Ach ja, Sint-Maarten. Hoewel, wij noemden het keuvelen. Ik kom uit Sint MAartensbrug, bij Sint Maarten, wij gingen los op het keuvelen! Iedere klas knutselde een eigen model lampion. En dan langs de huizen, langs polderwegen met af en toe een huis. Altijd regen en wind. Je kreeg dan wel veel, omdat het zo’n klus was. En zonder ouders, en maar met twee of drie kinderen.
Nu woon ik in Amersfoort en krijgen we twee (2!) grote groepen kinderen aan de deur, met ouders erbij. Alsof het een militaire operatie is. En kinderen hebben gekochte keuvels. Vorig jaar twee kindjes die het niet hadden begrepen en het snoep in de keuvel gooiden. Of dat Marokkaanse kindje dat een Sinterklaasliedje ging zingen. Toch schattig….
Wij zongen een heel lang en volgens mij vrij gemeen lied, maar ik ben helemaal vergeten hoe het ging. De buit bestond vaak uit kleffe taaitaai en mandarijnen – die laatste werden uitgedeeld door belerende Margrietmoeders met beertje Paddington-truien aan. Als je met lieve liedjes wél chocola scoort, so be it.
Grote jongens (ik en mijn vriendinnetjes durfden dat niet) zongen bij ons heel hard bij deuren waar niet open werd gedaan:
Sint Martinus Bokkepoot
Sla die oude man maar dood
Want hij wil ons toch niets geven
hoeft hij ook niet langer te leven.
Dat was dus een soort straf, dat de hele straat kon horen dat daar niets gegeven werd aan kinderen. Verder hadden wij de tactiek een zo kort mogelijk liedje te zingen, zodat we snel weer door konden naar de volgende deur. Sommige mensen trapten daar niet in en dan moesten we nog een liedje zingen.
Dat ‘zo kort mogelijk’ doe je nog steeds, D.
Het dorp waar ik klein en nostalgisch was, had een hele grote kerk. De St. Martinus. Ik zat op de RK basisschool St. Martinus (al hebben ze ooit eens de St. gedropt.) Dus dan was het ieder jaar op 11 november raak. Ik heb er nog steeds bijna trauma’s van.
Voor vanavond moet ik nog even deze sticker uitprinten en op de brievenbus plakken.
In het dorp waar ik geboren ben stond een legofabriek, waar iedereen lego kreeg. Helaas waren we verhuisd voor ik het er zelf ooit heb gevierd. Misschien vind ik het ook daarom wel een beetje vervelend om open te doen.
Noord-Holland is inderdaad Sint Maarten galore.
Wij zongen altijd
Sinte Maarten had een koe
Die moest naar de slager toe,
Slager wou hem slachten
‘s Avonds kwart voor achten
‘s Avonds kwart voor negenen
Begon het hard te regenen..
En ‘Groen als gras, groen als gras, gooi wat in mijn tas’.
(wat heel effectief was als je langs veel deuren moest..)
Bij ons ging ie nog verder:
‘t was al kwart voor tien, toen kon je niks meer zien.
‘t was al kwart voor elf, toen deed de koe het zelf.
Ik haalde met Oud en Nieuw altijd ‘Toet’n’ op in de Achterhoek. Dan kreeg je gewoon grote ZAKKEN snoep van familie en buren. Veel beter dan Sint Maarten.
In Veendam (ergens in Groningen) heb je altijd nog kinderen die eigenlijk net te oud zijn voor Sint Maarten en inderdaad alleen maar zo snel mogelijk zoveel mogelijk snoep op willen halen. Die komen aan de deur met de volgende chanson:
‘Tuut tuut tuut, gooi wat in m’n puut.’
Wij hadden (in Niekerk, een dorpje naast Grijpskerk maar dat terzijde) een Gronings St Maarten liedje. Ik moest er even naar googlen, omdat ik alleen de eerste twee zinnen nog wist.
Maar dit is m:
Mien lutje lanteern,
ik zai die zo geern,
doe daanst deur de stroaten
dat kist ja nait loaten
Mien lutje lanteern,
ik zai die zo geern
vrij vertaald:
Mijn kleine lantaarn,
ik zie je zo graag,
je danst door de straten
dat kun je niet laten
Mijn kleine lantaarn,
ik zie je zo graag,
Jep, deze stond vroeger ook op het repertoire.
In het minuscule Pieterzijl zongen we die ook! Ik vind hem nog het mooist van allemaal!
ha ik ben ook jarig op sintmaarten [gefeliciteerd! feliciteer je nou jezelf? ja. oke] en ik deed vroeger ook altijd mijn verjaardagshoed op en dan kreeg je meer snoep. vet handig
mijn broer zong altijd it:
11 november is de dag
dat mijn zusje dat mijn zusje
11 november is de dag
dat mijn zusje branden mag
ook best een leuke
Gefeliciteerd joh!
Ik bedenk me plots mijn favoriete Sint-Maartenliedje dat lekker uptempo gezongen werd:
Op de elfde van de elfde
Dan doen we niet hetzelfde
Dan lopen we met ons lampionnetje OP STRAAT
En we bellen aan de deuren
En zingen zonder zeuren
En krijgen dan een appel of een snoepje in de zak
Vooral het ‘OP STRAAT’ deed het goed, dat werd heel hard schreeuwend gezongen, en werkte goed als je met een groepje voor de deur stond.
Bij ons was het stoer om te zingen:
Twaalf november is de dag
dat de tandarts, dat de tandarts
Twaalf november is de dag
dat de tandarts boren mag
En Sintemaarten mikmak natuurlijk, en dat dan zo snel en zo hard mogelijk zingen.
En op de (openbare!!) basisschool heb ik ook nog eens dit liedje geleerd. Wel lekker informatief (dankzij dit liedje snapte ik bijvoorbeeld het stadswapen van Utrecht), maar ik mag toch hopen dat ik dit nooit bij iemand voor de deur heb staan zingen…
Sint Maarten, Sint Maarten,
Sint Maarten rijdt door sneeuw en wind
Zijn vurig paard draagt hem gezwind,
Sint Maarten rijdt met licht gemoed
Zijn warme mantel dekt hem goed.
Een oude, een oude,
een oude man zat langs de baan
en sprak de ridder smekend aan:
“Ach, help mij toch uit deze nood,
`k vind in deze kou mijn dood.”
Sint Maarten, Sint Maarten,
Sint Maarten innig aangedaan
blijft voor de arme beed’laar staan.
Hij trekt zijn slagzwaard uit de schee
en snijdt zijn mantel fluks in twee.
Sint Maarten, Sint Maarten,
Sint Maarten rijdt door sneeuw en wind
Zijn vurig paard draagt hem gezwind,
Sint Maarten rijdt met licht gemoed
Zijn HALVE mantel dekt hem goed.
Sinte-Maarten had een koe
Die moest naar de slager toe
Was ‘ie vet of mager
Hij moest naar de slager
—-
Sinte-Maarten had een muis
Die moest naar het ziekenhuis
Met z’n rooie petje
Lag ‘ie in z’n bedje
—
Ik kom voor u iets zingen
Op Sinte-Maarten-feest
Een vrolijk liedje zingen
Op Sinte-Maarten-feest
Feest van lichtjes, lampionnen
Sinte-Maarten is begonnen
‘k Zing een lied en ik bel aan
Daarna zal ik verdergaan
‘k Zing een lied en ik bel aan
Daarna zal ik gaan
—
Elf november is de dag
Da-hat mijn lichtje
Da-hat mijn lichtje
Elf november is de dag
Dat mijn li-hichtje bra-handen mag
Of de korte versie:
Elf november is de dag dat mijn lichtje branden mag
En dan zo snel mogelijk zingen om zo veel mogelijk huizen langs te gaan
Wij kijken vanavond geen tv
we lopen met onze lichtjes mee
we vragen wat voor Sint Maarten
dat doen we maar ene keer.
(En wij woonden in het dorp naast het dorp met de Legofabriek, dus na afloop gingen alle kinderen in auto’s naar die fabriek om daar een doosje lego te scoren. Echt!)
Oh leuk. Ik heb een vreselijke hekel aan Sint-Maarten en aangezien ik sinds kort in een kinderrijke buurt woon wordt dat of de bel eraf halen of snoep inslaan.
Ik neig toch meer naar het eerste..
Nooit in mijn hele leven (van nu 17 jaar) Sint-Maarten gevierd, dat bestaat hier niet denk ik? (Noord-Brabant)
Wat we hier wel trouw elk jaar deden is Nieuwjaarke Zoete zingen!
Nieuwjaarke zoete
een varken heeft vier voete
vier voete en een staart
dat is wel een centje waard
hier woont vast een goede man
die ons wel wat geven kan
100 jaar na deze dag
hoop ik dat u leven mag
ja ja het is waar
we wensen u een gelukkig nieuwjaar
Toen we hier eigenlijk al veel te oud voor waren, gingen we nog wel altijd bij de overburen zingen, daar kreeg je namelijk 5€ én een zakje snoep!!!!
zit je lekker voor de buis, komt zon rot (later kut) kind voor je huis, snoepie snoepie!!
en
groen is gras groen is gras gooi een snoepie in me tas
Wie vond het nog meer ontzettend stom om een mandarijn te krijgen in plaats van snoep?
Aii ik geloof dat ik wat gemist heb in mijn jeugd als ik het zo lees! Jammer dat het niet overal gevierd wordt, mijns inziens in elk geval een stuk leuker dan het Ierse Halloween jatten terwijl we zelf een bedelfeest blijken te hebben…
En een ouderwetse:
Rommelpotterij, rommelpotterij,
Geef me een centje dan ga ik voorbij.
‘k Heb geen geld om brood te kopen.
Daarom moet ik met de rommelpot gaan lopen.
Rommelpotterij, rommelpotterij,
Geef me een centje dan ga ik voorbij.
Dat liedje hoort bij foekepotterij! (Bedelfestijn in Salland in februari, voor de vastentijd.)
Alhier in desolaat Oost-Groningen kozen we voor efficientie met de aloude koeien-staarten. Bij oude mensen een Gronings liedje (“St Martinus bisschop, mit zien hoge houd op”). Op de creche heeft mijn dochter een naar vers over Mickey Mouse geleerd (wat moet die rare Amerikaanse muis op ons heidens Europese feest) .
In het Oost-Groningse veendorp M. moest je trouwens wel uitkijken met het geven van mandarijntjes als traktatie. Snel de deur dichtdoen, in elk geval. Maar daar liepen de kindjes ook met een winkelwagentje in plaats van een rugzak. Tot negen uur, jawel!
Elf november is de dag
Da-hat mijn lichtje
Da-hat mijn lichtje
Elf november is de dag
Dat mijn li-hichtje bra-handen mag
en
Sinte maarten mikmak
m’n moeder kijkt naar tiktak
m’n vader kijkt naar sesamstraat
dat is wel een snoepje waard
en
Sinte sinte maarten
de koeien hebben staarten
de meisjes hebben rokjes aan
daar komt sinte maarten aan
Vooral die laatste is best wel bijzonder nu ik hem zo zie :’)
Dit zongen wij als iemand niets wilde geven, of de deur niet open wilde doen.
Hier woont meester kikkerdril, die ons niets meer geven wil.
Daar woont meester kaalkop, die eet alles zelf op.
en dan zo hard mogelijk.
Op de Vrije School in Nijmegen besteedden we de hele dag aan het uithollen van pompoenen (of suikerbieten, voor degenen van ons die buiten de stad woonden en die dingen gewoon bij buurman boer van het land jatten). ‘s Avonds gingen we dan met de hele klas langs een paar huizen waar de juf of meester ‘s ochtends al had gevraagd of er 30 ‘zingende’ kinderen mochten aanbellen. Kregen we overal mandarijntjes. Gelukkig vierden de andere scholen toen (nog) geen Sint Maarten, wisten we tenminste niet dat we ook snoep hadden kunnen krijgen! We zongen er ook eindeloze liederen bij, maar die kan ik me dan weer niet herinneren…
Zelf had ik in groep 7 een duits liedje (ondanks dat we in Uitgeest, NH, woonden)( http://www.youtube.com/watch?v=jFw6_CXMfIA ) moeten instuderen. Het duurde alleen zo lang dat je door sommige ouders al halverwege je snoep en je hand gedrukt kreeg.
Later, toen ik zelf bij de deur mocht wachten, kreeg ik iedere keer als er een ouder meeliep, de ‘Sinte-Maarten had een koe, die moest naar de slager toe’ variant te horen. Mijn ouders waren slagers. Humor!
Ik heb goede herinneringen aan Sint Maarten, wat inmiddels vervangen is door de 11de vaan de 11de nu ik in het zuiden des lands woon… Voor iemand die te oud is om nog met een lampion rond te lopen een stuk leuker!
Vroeger toen ik nog in Hasselt woonde (niet Hasselt in België zie: http://www.recensiekoning.nl/2010/11/7033/steden-met-dezelfde-naam) hadden wij geen Sint Maarten, maar Foekepotterij. Dat was ook niet op 11 november, maar op 10 november.
Het wijsje was in verschillende lengtes uit te voeren, volgens mij was het zoiets:
Foekepotterij Foekepotterij,
geef me een centje en dan ga’k voorbij
(eerst mogelijke einde)
‘k heb geen geld om brood te kopen
daarom moet ik met de foekepot gaan lopen.
Foekepotterij Foekepotterij,
geef me een centje dan ga’k voorbij
(tweede mogelijke einde)
geef me een halfje dan blijf ik staan
ik zou nog liever naar mijn arremoeder gaan
hier woont zo een rijke man
die zo vele geven kan
geef wat houd wat
geef die arme stumpers wat
Foekepotterij Foekepotterij,
geef me een centje en dan ga’k voorbij
(einde)
Ik ging met een vaste vriend St Maarten-lopen, die tot groep 7 geen ander liedje kon onthouden naast ‘elf november is de dag’. Soms gooide ik er uit pure frustratie een ander liedje uit voor de variatie, wat een boze ‘Nouhou!’ zijnerzijds opleverde. Lovely.
Nu als juf leer ik er nog steeds nieuwe bij ipv de obvious ones (de koeien met de staarten, de dikke moeder met de ellelange uitbreiding over suikerbieten en boterhammen met pindakaas).
Wat dachten jullie van een ‘rap’?
Toet toet pep pep
we doen de sintemaartenrap.
We doen het goed, we doen het gek,
En nu heb ik een beetje trek.
of
Mickey Mouse ging lichtje lopen,
alle deuren vlogen open
Mickey Mouse zei ‘dankjewel’
En ging door naar de volgende bel.
Hoe een tekenfilmkarakter van Amerikaanse makelij in een oer-Hollandse traditie past, is mij alleen een raadsel.
Wij zongen ook altijd:
12 november is de dag
-onderbreking van de persoon in de deuropening ‘het is ELF november!’-
dat de tandarts, dat de tandarts
12 november is de dag
dat de tandarts boren mag
-’oh zo haha leuk, je mag wel 2 pakken’
Bij een paar huizen kreeg je altijd dikke cadeaus zoals gelpennen of zakjes chips. Als we daar waren geweest zochten we een ander groepje op om te ruilen van jas en lampion en gingen we nog een gelpen halen!
Wij zongen ook een rap:
Yo, Sint Maarten hier
op de coole manier
we gaan de huizen langs
met veel plezier, yo!
De leukste vond (en vind) ik:
Sint Martinus Jantje
Lag in ‘t ledikantje
Vader zat in ‘t kippenhop
Moeder zee van tok-tok-tok
(‘t is een gronings liedje. Gelieve dienovereenkomstig uit te spreken)
Ik haalde met 3 vrienden zakken vol op door liedjes in canon te zingen. Dan belde er eentje aan en begon alleen te zingen, terwijl wij verstopt zaten. Bij de tweede regel kwam er dan iemand achter het muurtje vandaan en begon te zingen en bij de derde regel nog iemand en hadden we een prachtig canon <:+) Leverde altijd extra snoep op hehe
Hoezo heidens bedelfeest? Helaas, als heks zou ik graag zien dat Sint Maarten te maken heeft met oeroude tradities, niets van dat alles. Kijk maar eens bij Sint Maarten op het Meertensinstituut. http://www.meertens.knaw.nl/cms/index.php?option=com_content&view=article&id=141193
Wij zongen het koeien-en-staartenlied in een soort dialect, dat ik verder nooit sprak. Het duurde echt even voordat ik begreep dat rieke rijk was.
Sinte sinte mart’n,
de koeie hebben start’n,
de varkens hebben horens,
rieke rieke torens
Hier woont een rieke man,
die zoveule geven kan
veule zal hij geven
langer zal hij leven
stookvuur stookvuur
sinte marten is nie duur
In Edam liepen we in optocht door het stadje en zongen een hele berg liedjes, maar de mooiste vond ik:
Sint Maarten vleugeltje
Sinte Maarten vleugeltje,
heeft ‘n rood, rood reugeltje,
heeft een rood, rood rokje aan,
daar komt Sinte Maarten aan.
Sinte Maarten heeft een koe,
die moet naar de slager toe,
is ie vet of is ie mager,
hij moet evengoed naar de slager.
Turf in de murf en de maan die schijnt,
hoog op klompen, laag op stompen.
Beste Margriet,
ken je me niet?
Wie heeft buurman dronken gevoerd?
Steven van de Klokken,
meisjes dragen rokken,
jongens dragen broeken
oude wijven short en doeken.
Turf in de murf en de maan die schijnt
Bij ons werd Sint Maarten nooit zo gevierd in het dorp (snoep ophalen deed je op de laatste dag van carnaval, helemaal verkleed enzo).
Maar ik zat op een RK school die toevallig naar deze heilige genoemd was, dus het was altijd wel een feestdag (geen lessen is al snel een feest voor een kind, haha). Gingen we een tentoonstelling houden en rotzooi verkopen voor het goede doel (meestal een schoolproject in Afrika).
De dag werd afgesloten met een groot bord kleffe rijst voor elk kind; dat werd door moeders gedaan, en op de één of andere manier altijd door degenen die dat juist níet konden koken.
Heb ik toch liever een zak snoep.
kip kap kogel,
mien moeke is een vogel,
mien vader is een muske,
geef mekaar een kuske.
Sint martinus mikmak,
Mijn moeder kijkt naar tik tak,
Mijn vader kijkt naar sesamstraat,
Dat is wel een snoepje waard.
Sint Martinus bisschop,
Met zijn hoge hoed op,
Met zijn lange slipjas aan,
Daar komt Sint Martinus aan.
Btw, waarom zit iedereen te zeiken over de mensen die mandarijnen uitdelen? Bij ons zijn er nog best wel wat kinderen die een mandarijn pakken i.p.v een mars of een milky way.
Vanavond werd weer volop deze tekst weer volop gezongen tijdens lampionnen optocht door Venlo. Ik weet niet waarom maar het klinkt toch best schunnig. Begint met SIntMaartens vogeltje…ik bedoel maar. Verder volop oliebollen gescoord, een hele grote fik, en confiscatie brandweerwagen door de jeugd…5 sterren voor Sintermerte!
Sintermertes veugelke, haet ein hiel roëd keugelke
En ein blauw stertje, hoepsa Sintermerte
Vandaag is Sintermerte, morge Sinterkrökke
Dan kômme die gooije herte, die hadde zoe gaer ein stökske
‘n Höltje of ein törfke in Sintermertes’ körfke
Hout hout hout en ‘s winters is ‘t koud
Hoera, hoera, wat hebbe die boere ein laeve
Hoera, hoera, wat hebbe die boere ein pret!
En Mieke de Woep zoot op de stoep en leet d’r eine vleege
Mieke de Woep zoot op de stoep en leet d’r eine gaon!
Hoera, hoera, wat hebbe die boere ein laeve
Hoera, hoera, wat hebbe die boere ein pret.