Via het altijd machtige Twitter ontvingen wij opeens een uitnodiging om een heuse coffee workshop bij te wonen. Nu zijn wij dol op koffie, en al helemaal op koffie waarop van die fantastische latte-art zit, dus wij sprongen op onze fietsen richting de Coffee Company aan de FeBo, wat niet heel slim was van Joost, want hij woont er zo goed als naast. (Nee hoor, dit is allemaal niet gebeurd, wat wel echt gebeurde was dat ik hem uit een hamburgerrestaurant moest trekken met een halve hamburger nog aan zijn gezicht geplakt, omdat ik niet zo goed tegen te laat komen kan.)

Burgermeester, ik zat bij Burgermeester! Dat jullie niet denken dat ik zomaar bij de eerste de beste McDonalds zat. Maar inderdaad, aangezien ik ook al eerder weg zou gaan was het van belang dat we op tijd zouden aanvangen. Ik wilde zo weinig mogelijk missen!

De workshop bestond uit drie onderdelen: we leerden ALLES over koffie — dit was het theoretische gedeelte — en we leerden alles over koffie zetten (praktijk). Eerst stelden we ons allemaal voor en moesten we vertellen wat onze band met koffie dan wel de Coffee Company was. Dit werd natuurlijk meteen een halve schuldtrip voor mij, aangezien ik ook geregeld te vinden ben bij de aartsrivaal Bagels & Beans (daar is het minder fijn zitten werken, maar je kunt er wel eten).

Oh, Joost, ik hoorde dus in het tweede deel van de cursus, dat deel waar jij je hielen had gelicht om een robbertje te gaan tennissen, dat de koffie van Bagels & Beans minder lekker is. Zij gebruiken bonen die worden gebrand voor ze worden verscheept waardoor hun koffie altijd naar oude kranten smaakt. Oh god, ik ga daar nooit meer heen, behalve elke woensdag voor bagels. Maar dit kan natuurlijk ook een niet zo heel subtiele marketingshuffle zijn geweest. Die hele cursus is een marketingshuffle joh. Hahaha.

De theorie werd in rap tempo, maar duidelijk uitgelegd door een informaticastudent die Linus heette. Dat leuke toeval alleen al levert de cursus een ster extra op. Natuurlijk wisten we al iets van koffie, met name Kopi Luwak, waarbij katachtigen besjes eten en koffiebonen uitpoepen, maar wie wist bijvoorbeeld dat alleen Jemenieten koffie dronken tot een VOC-kapitein een plantje meenam naar Batavia? Jan-Peter Balkenende waarschijnlijk alleen.

Joost aan het werk

Maar genoeg over de theorie. Waar we écht voor kwamen was de praktijkcursus. Ook weer in rap tempo werd ons uitgelegd hoe je de lekkerste koffie moest maken. Hier werden ons met name nogal veel grootheden en aantallen om het hoofd geslingerd, die je met je eigen zintuigen moest meten: je moet met 10-20kg druk de koffie instampen, het melkschuim moet tot tussen 63 en 68 graden Celsius opgewarmd worden. Maar vervolgens leerden we hiervoor precies allerlei handige ezelsbruggetjes. Wil je die ook weten, dan moet je zelf die cursus maar gaan doen!

Om het vervolgens nóg leuker te maken, kregen we ook nog, als derde, een proef-gedeelte waarin we leerden cuppen, ruiken en proeven. Aan dit onderdeel was een quiz verbonden en als je ergens een quiz aan verbindt dan zit er niets anders op dan de hoofdprijs aan jezelf proberen te verbinden, wat me is gelukt! Jammer Joost, dat je eerder wegging, anders had jij hem zeker gewonnen. Ik weet hoe competitief je bent. Ja haha zoals die tenniswedstrijd zeker, die ik tegelijkertijd keihard aan het verliezen was! Van iemand die het nog nooit gedaan had.

Voor het geval we de theorie zouden vergeten hadden we nog een hand-out moeten meekrijgen. Toen ik die de volgende dag alsnog op kwam halen mocht ik m’n eigen koffie zetten! Ik maakte m’n beste melkschuimhartje evah! Jaja, heb je er een foto van gemaakt? Eh…

» Wel gemaakte foto’s vind je hier. Met dank aan @oNllNE, @De_Linus en @CCFBOL.