Laatst bespraken we hier het fenomeen 3D mapping, op gebouwen. Middels videoprojecties wordt de illusie gewekt dat het gebouw beweegt, instort of bewoond wordt door enge wezens. Zeer geslaagd. Tenzij je er vlak voor staat of heel erg aan de zijkant. (Of tenzij het gebouw daadwerkelijk bewoond wordt door enge wezens en je nog een minuutje staat te wijzen en lachen voor je wordt verslonden door een vodník.)

Heel mooi. Als je precies hier rijdt.

Het fenomeen van verkeerd perspectief treedt nog erger op wanneer het gaat om 3d reclames op vrachtwagens of bestelbusjes. Soms rijd ik op de snelweg en haal ik een vrachtwagen in waar volgens de visuele illusie een gigantische fles in zou moeten liggen. Of rijd ik achter een bestelbus en staan er een paar statische verhuizers doodstil met een grijns in een lege bus naar me te kijken. Dan nog liever die vodník, maar dat terzijde.

3D bestickering is leuk en creatief. Toch zie ik enkele bezwaren. Ten eerste is de reclame maar op één moment effectief, namelijk op het moment dat je precies in de goede hoek naast of achter de vrachtwagen rijdt. Is dit niet het geval, dan is het een misvormd beeld waarvan ik vermoed dat het epileptische aanvallen kan veroorzaken.

Edgar Mueller

Het merkwaardige perspectief is trouwens voor straatartiesten als Edgar Mueller of Kurt Wenner juist een wezenlijk onderdeel van hun kunst: die is maar op één plek goed te begrijpen. Ik ben een keer op vakantie in Keulen een half uur omgelopen omdat ik dacht dat ik anders in de diepten van de hel zou vallen. (Nee hoor, ik moest gewoon naar een ander filiaal van de H&M, omdat ze daar een leuke capuchontrui in mijn maat hadden.)

Eng!

Tot slot is er nog de 3d-illusie zonder perspectief-conflict. Hiervan tot slot een goed voorbeeld en de afsluiting met de verantwoording voor de sterren van de reclame onderweg: 5 sterren voor de creativiteit, één ster eraf voor de verkeersveiligheid en één voor de vertekenende reclame op de verkeerde plek.