| wat | engelenhaar |
|---|---|
| dat is | versierspul voor de kerstboom |
| wanneer | nu dus |
Ron Brandsteder had het mis, engelen bestaan. Ze bestaan, en rond Kerstmis worden ze massaal gevangen. Nadat ze gevangen zijn, worden ze wreed kortgeknipt, hun platinablonde haar wordt in zakjes gedaan en verkocht op de kerstafdeling in het warenhuis bij u in de buurt. Hun kleren worden verkocht aan de kerstman, die er z’n elfjes mee kleedt. Engelenhaar. Nul sterren voor de naam, omdat engelen meestal verbeeld worden als mens-figuren of baby’s (putti’s) met nagenoeg nooit lang platinablond haar. Elfenhaar zou een veel betere benaming geweest zijn, ook geschikt voor de niet-christelijke kerstmisvierders.
Mijn tante had altijd een gigantische grijs-groene kerstboom in de achterkamer. Een Nordmann, de eerste keer dat ik die naam hoorde. Nu overal aanwezig, toen nog echt iets speciaals. Ik las net dat de Nordmann zo heet omdat de Finse bioloog Nordmann de spar voor het eerst introduceerde in West-Europa, en dat de boom 40 meter hoog kan worden met een stamomtrek van twee meter. Mensen die een Nordmann met kluit kopen: denk daar even aan als je ’m in je tuintje plant. Ik dwaal af. De boom van mijn tante hing vol met zilveren ballen, een klein aantal grote elektrische kaarsen en heel veel engelenhaar. In grote plukken lag het op de takken, alsof het ’s nachts flink gesneeuwd had maar de dooi al was ingetreden. Overal lag het engelenhaar, behalve op de lampjes. En daar moet het nou juist!
In onze eigen kerstboom hadden we ook engelenhaar, maar daar werd spaarzamer mee omgegaan. Mijn vader drapeerde deze versiering in de boom, nadat we met z’n allen de ballen en slingers erin gehangen hadden. Wij waren namelijk een beetje bang voor engelenhaar. Want, zo had mijn vader gezegd, het is eigenlijk glaswol. En voor glaswol waren we al bang sinds we er tijdens een verbouwing mee gespeeld hadden met prikhanden vol kleine wondjes als gevolg. Glaswolhaar. Ik zou niet graag naast zo’n engel in bed liggen. Zou Maria zich hebben laten ontmaagden na bedreigingen van zo’n creep met glaswol op zijn hoofd?
Toch vond en vind ik engelenhaar magisch, omdat het zulke mooie dingen doet met het licht van het lampje. Ik denk dat de naam hieraan ontleend is, want het maakt er engelenachtig licht van, dat fonkelt en schittert. De lichtpuntjes worden sterren, iets wat ons altijd goed dunkt. Drie sterren om precies te zijn.















Tot nu toe wist ik niet dat het zo heette. In het Russisch worden deze ‘slingers’ (engelenhaar dus) ‘ het regentje’ genoemd. Tenminste, bij ons thuis. Hoe het komt weet ik niet. Misschien omdat het vroeger van aluminium-achtige papier gemaakt werd en leek het meer op regen dan op sneeuw?
het klinkt best treurig om regentjes in je mooie boom te draperen
wij noemen het wel engelenhaar, maar wij hebben idd ook nog steeds die aluminiumachtige sliertjes.. mooi om de puntjes van de takken en heel mooi bij de lampjes idd. en na de kerst gewoon er weer uit te halen en volgend jaar hergebruiken. Wij doen misschien al 10 a 15 jaar met hetzelfde pakje
Je vergeet het belangrijkste – als die zooi er eenmaal in zit krijg je het er niet meer uit. Hendig als je een neppe boom hebt.. zit je voor eeuwig vast aan dat engelenhaar. Hou d’r niet van! Alsof er een laagje glitterende schimmel om de boom groeit.
Maar Mascha, ik kan toch geen rekening houden met népbomen?
Au! Jeugdtrauma :[
Het meest opmerkelijke aan deze decoratie vind ik dat het helemaal niet mooi is. Iedereen is het toch met mee eens, niet?
inderdaad is het magisch. Ben er zelf nooit aan begonnen maar bij mijn ouders thuis is het nog steeds traditie…(of had je het daar toevallig over
)
Fijne kerst!
neee, bij tante Sas natuurlijk
‘Engelenhaar’ bestaat in het ‘wild’ ook. Dan heet het processierups, of dan tenminste het nest daarvan. Jeukt ook vreselijk. Vooral niet laten zitten omdat het zo op engelenhaar lijkt. :=)
Mijn eerste herinneringen aan engelenhaar zijn van een kinderpartijtje bij een vriendinnetje waar we een mooi kerststukje mochten maken, mét engelenhaar. Aan het eind van de middag alle kinderen huilend door hun ouders opgehaald omdat we allemaal handen vol met kleine wondjes hadden. Lekker slim van die ouders…