Tel het gerust na: dit is alweer recensie #666. Hoog tijd kortom voor een stukje over de fractievoorzitter van de ChristenUnie, Arie Slob. Toen hij nog namens de GPV in de gemeenteraad van Zwolle zat – we schrijven de jaren negentig – deed hij altijd veel moeite om metalconcerten bij het poppodium Hedon geen doorgang te laten vinden. In 2005, tijdens het symposium ‘Kunst als morele vrijplaats’, haalde Slob herinneringen op aan ‘een Death metal-festival in een door de gemeente [Zwolle] gesubsidieerd jongerencentrum’:

'Oké Arie, ik heb er hard op gestudeerd, maar hier komt ie: een akoestische versie van Marduks 'Christraping Black Metal'.'

Er traden groepen op als ‘God dethroned’ die zowel in de naam als in hun teksten ongelofelijk grof waren over christenen en de God van de christenen. Dat gold ook voor een groep als Altar, die met name in interviews hard tekeer ging. Ik vind dat hier een grens gesteld mag worden. Zeker als er overheidssubsidie in het geding is. Teksten als: “Gasp, attack the church, crush the holy priest, the feeble church, lost upon my altar” horen geen ruimte te krijgen. Volgens mij hoef je geen christen zijn om tot die conclusie te komen.

Volgens mij hoef je inderdaad geen christen te zijn om tot die conclusie te komen: geborneerde mensen vind je onder alle lagen van de bevolking.

Ik denk trouwens dat ook mijn geheugen beter is dan dat van Slob. Hij heeft gelijk als hij zegt dat God Dethroned die avond optrad – het geweldige The Grand Grimoire was net verschenen – maar Altar was er die avond niet. Evenmin aanwezig was Morbid Angel, de band waarvan Slob enkele regels onjuist citeert: het moet niet zijn ‘gasp’ en ‘lost’, maar ‘ghouls’ en ‘lust’. Een band die toen wel optrad was Liar of Golgotha – misschien was Slob in de war met Altar.

Ik heb een goede boodschap voor hem: Liar of Golgotha is in 2005 gestopt; Altar in 2007, en ook God Dethroned hield het enkele weken geleden voor gezien. Het volgende nummer van deze laatste band is dan ook voor Slob:

God Dethroned, veel dank. Horns up!