| wat | de tentoonstelling Body Worlds |
|---|---|
| wat is dat | een show met echte mensen |
| wat is daar bijzonder aan | ze zijn dood en opgezet |
| ben je daar geweest | nee |
hai Gunter. – hallo schätschen
Met grote fascinatie kijk ik naar plaatjes van Body Worlds, dat weer in het land is. Voor wie het niet kent: het is een tentoonstelling van met kunststof geprepareerde mensenlichamen (of soms een giraffe), meestal zonder huid. Je ziet alle spieren, bloedvaten en/of zenuwen lopen, prachtig vastgezet in een houding als basketballer of saxofoonspeler. De Duitse arts Gunther von Hagens (ik verzin dat niet, ook qua uiterlijk lijkt hij zo weggelopen uit The Human Centepede) bedacht deze techniek tijdens zijn studie anatomie en heeft ondertussen 350 man in dienst om mensen in stukjes te snijden en in hars te gieten.
deze man had zijn leven lang last van aambeien
Ik ben erg geïnteresseerd in anatomie, heb ooit meegeloot voor een medische studie en ben niet bang aangelegd. Toch vind ik de gedachte om naar Body Worlds te gaan verschikkelijk eng. Ik kan het niet uit m’n hoofd zetten dat die man die daar op dat paard zit, geleefd heeft. En misschien wel een hekel had aan paarden. Nu wordt hij The Horse Man genoemd en door meer mensen gezien dan hij ooit zelf zag. Of de drie mannen die klaarblijkelijk het potje strippoker iets te ver hebben doorgevoerd. Twee zonder huid, één alleen nog maar botten en organen. Wat nou als die ene niet tegen zijn verlies kon. Of toezichthouder illegale gokpraktijken was.
Er is een hoop controverse geweest rondom deze tentoonstellingen. Gebruikte lichamen zouden van Chinese ter doodveroordeelden zijn, of Kyrgyzische ziekenhuisdoden (landen waar toevallig wel twee van de drie laboratoria van Herr Von Hagens zijn), maar als ik het voordeel van de twijfel toepas zijn de tentoongestelde lichamen van mensen die erin toegestemd hebben om door Gunther vereeuwigd te worden. En hij mag dus verzinnen op welke manier.
Hoe mooi, educatief of wetenschappelijk interessant ook, Body Worlds blijft gemaakt van echte mensen. Of de tentoonstelling daarom onethisch is weet ik niet, maar ik denk van niet. Het rottige is dat ik er helaas niet naartoe kan en durf, hoe graag ik het eigenlijk wel wil.
Ik ben nog geweest naar zo’n tentoonstelling en vond het enorm interessant. Ikzelf kon er goed afstand van doen dat het om echte mensen ging. Het enige dat echt confronterend was, waren de baby’s (waaronder prematuren en misvormde foetussen).
Mijn mama was toen ook mee en zij werd er misselijk van, ondanks het feit dat ze verpleegster is (of was dat misschien net de reden…).
Ik zag het vorig jaar in Rotterdam. An sich is het razend interessant en indrukwekkend om te zien. Maar voor mijn gevoel (heel persoonlijk dus), gaat bij sommige… euh… nou ja van die dingen, de kunstzinnigheid teveel voorbij aan de wetenschap en wordt het een beetje obsceen. Dus na een man of wat werd het een beetje luguber. Ik hoef er niet meer heen.
Dus geen goed idee voor een educatief gezinsuitstapje met de kids?
In Rotterdam heb ik wel wat kinderen voorbij zien komen. Als ouder kan je toch het beste inschatten of ze het aankunnen. En misschien hard roepen dat het niet echt is
Kan toch best schelen bij kinderen.
Ik was blij met de rustige opbouw van de tentoonstelling. Eerst een gedenksteen, daarna een skelet en dan de foetussen. En dan zag je in de verte al een volwassen mens staan. Als ze mij meteen voor de man op paard hadden gezet was ik ook direct omgedraaid en weggegaan.
In Rotterdam gezien (was iets andere tentoonstelling overigens) en vooral erg boeiend. In het begin denk je nog ‘oke, dit zijn dus dode mensen’, maar daarna overheerst vooral de verbazing ‘goh, is mijn dunne darm serieus zo lang?’, ‘Oh, dus dat doet roken met je longen’, en ‘Wow wat een spieren zitten er eigenlijk in een arm’. Ik denk dat kinderen, vanaf jaartje of 10, dit echt makkelijk aankunnen.
Eigenlijk erg jammer dat elke tentoonstelling toch weer net anders is. Dat paard lijkt me namelijk echt supertof om te zien, zo groot! In Rotterdam was het veel van hetzelfde, zover ik me kan herinneren. De arm van bloedvaten was wel echt prachtig om te zien, heel bijzonder. En zoals verderop ook al gezegd word, de man met huid. Dat was een stuk enger, zonder huid lijkt het toch eerder plastic.
Overigens heeft Van Hagens vooral last gehad van ‘nagemaakte” tentoonstellingen, van Chinese makelij. Die zagen er niet allen een stuk lelijker uit, maar de herkomst van de lijken was onduidelijk. Bij Body Worlds maken ze gebruikt van een enorm aantal donoren. Sterker nog, ze hebben er zelfs te veel… Of ze het ook aan het paard hebben gevraagd weet ik niet..
Doet me erg denken aan mijn snijzaalintroductie tijdens mijn studie. Daar heb ik toch wat maandjes nachtmerries over gehad. (Had ik helemaal niet zien aankomen, want ik ben juist altijd heel stoer als het gaat om bloed zien of dingen ontleden, en het skelet in het biologie-lokaal groette ik ook altijd gewoon opgewekt). Toen we later gewoon een losse arm of wat ingewanden kregen om in rond te wroeten, had ik daar niet zoveel problemen mee; maar een heel mens, waarvan je het gezicht kunt zien en voelen vond ik erg confronterend. Ik denk dat deze tentoonstelling hetzelfde gevoel bij me zou oproepen. Daarmee bereikt het natuurlijk ook wel zijn doel: dat het een impact heeft en je je realiseert dat deze mensen echt geleefd hebben, maar ik laat deze kunstbeleving toch maar aan me voorbij gaan.
Hmmm heel bijzonder een recensie van iets waar je niet bent geweest.
zeg het eens olga, wat bedoel je daarmee?
Ik ben ooit in een ver verleden bij ‘Body’s, the exhibition’ geweest in de Beurs van Berlage. Ik vond het heel erg interessant. Zoals hierboven al gezegd; goh, is een dunne darm zo lang en doet roken dit met je longen (dat verschil heb ik nog steeds heel helder op m’n netvlies staan).
De foetussen moet je inderdaad tegen kunnen, maar ik denk dat het zeker een aanrader is. Zeker omdat de lichamen heel goed geprepareerd zijn lijkt het bijna nep, plastic in plaats van menselijk.
Met een sterke maag en wat abstractievermogen kom je denk ik de tentoonstelling wel door. Gewoon gaan en dan recensie 2,0 schrijven.
Ben vorig jaar in Rotterdam geweest. ERG interessant.
Naar mijn idee is het wel geschikt voor kinderen, die denken er blijkbaar niet zo bij na en genieten gewoon van wat ze zien. Heb tijdens de tentoonstelling veel kinderen gezien die razend enthousiast door de ruimte liepen.
Het enige lugubere vond ik het nog herkenbare mannenhoofd (dus met huid) die ze doormidden hadden gezaagd.
Heb bij de uitgang nog de DVD gekocht over hoe die plastinaten nu precies gemaakt werden. Daar werd ik dan weer wel erg misselijk van. DVD meteen weggegooid.
Ik ben er vorig jaar ook geweest en na een tijdje wordt het ‘normaal’. Niemand (op 1 na) is herkenbaar, je ziet vaak niet eens hoe oud iemand was/is. Dat maakt dat je er afstand van kunt doen en gewoon geïnteresseerd daar rond kunt lopen.
Wat ook niet aan te raden is, is om Gunther von Hagens op youtube op te zoeken (zeker niet wanneer je net gegeten hebt)
Even voor alle duidelijkheid: het lijkt ook mee heel erg interessant! Maar ik kan er dus niet doorheen kijken, en wil dat eigenlijk ook niet kunnen.
Om hier een recensie over te schrijven, is het vrij essentieel dat je gaat. Je redding is dat de mensen die wel zijn geweest er iets zinnigs over zeggen in de reacties.
Hoezo weet je nu weer dat je er niet doorheen kan kijken voordat je er geweest bent? Daarnaast is het al helemaal raar om het niet eens te willen…
In het begin van de tentoonstelling kan het nog onwerkelijk aanvoelen, maar dat gevoel verdwijnt totaal. Tevens zien alle lichamen er uit als mat plastic en is het juist moeilijker om het voor te stellen als dood mens.
Ik schrijf een recensie over het idee. En zoals ik een stukje zou kunnen schrijven over bungeejumpen als ik hoogtevrees zou hebben of over vlees eten als ik vegetariër ben ka ik hier – in ons format – toch best wat over schrijven lijkt me.
Hmm, hoe komt dat dan terug in je recensie .. dat je schrijft over “het idee”? Je maakt het eigenlijk erger door niet te zeggen dat je inderdaad gewoon moet gaan. Zet je er overheen, zowel over je angst als over het feit dat je had je er “toch best niet wat over kan schrijven lijkt je” .. in any format.
“ben je daar geweest: nee”
“Ik kan het niet uit m’n hoofd zetten dat die man die daar op dat paard zit, geleefd heeft.”
“Het rottige is dat ik er helaas niet naartoe kan en durf, hoe graag ik het eigenlijk wel wil.”
- ga dan!
- hoef je niet uit je hoofd te zetten: het kan juist bijdragen aan de ervaring. Zeker als je erg geïnteresseerd bent in anatomie.
- gewoon gaan joh!
Ik heb de tv-serie hierover die destijds op Talpa te zien is geweest ondertiteld. Het stukje over het snijden in de bijbal heb ik zonder beeld ondertiteld…
Maar verder vond ik het erg interessant.
Ik ga wel met je mee, hoor RuSt, mocht je je bedenken.
Ik word een beetje duizelig van het hele idee. Nee serieus, ik word hier niet zo goed van. Brrrr.
Ik heb een expositie hiervan in Berlijn gezien, en moet zeggen dat het ongelooflijk interessant is, zolang je maar niet bij elk preparaat denkt “Oh, goh, ja, dit is dus wel uit een dood mens gesneden.”
Disclaimer: Ik heb een behoorlijk sterke maag en totaal geen problemen met livebeelden van operaties, bloed of misvormde dieren dan wel heel slecht gelukte mensen.
ik ben een keer in Brussel geweest en voor dat je naar binnen ging stonden er borden met waarschuwingen zoals;let op dit kan schokkend zijn en er zijn mensen al flauwgevallen enz.
dus je verwacht zeer enge dingen ook zie je een video hoe ze te werk gaan.eenmaal binnen viel het eigenlijk mee.niks engs engs,maar,mooi gemaakt.
zelfs de,mens in plakjes vond ik mooi.echt een aanrader al zou ik kleine kinderen niet meenemen.
Beste RuSt,
Ons gastenboek staat vol met reacties van mensen die de expositie mooi, leerzaam of fascinerend vinden. Onderzoek heeft uitgewezen dat veel mensen na het bezoek aan BODY WORLDS verantwoordelijker met hun eigen lichaam omgaan. Wij nodigen je dan ook van harte uit om een ‘echte’ recensie te komen maken van onze bijzondere expositie. Die overigens tot stand komt dankzij onze donoren, mensen die er bij leven bewust voor kiezen om na hun dood deel uit te maken van de expositie. Graag vragen we een medicus je te begeleiden om je inzicht te geven in het bijzondere van wat we presenteren (we werken nauw samen met het Academisch Medisch Centrum (AMC) van de Universiteit van Amsterdam. We kijken uit naar je bezoek!
hallo allemaal, ik ben afgelopen voorjaarsvakantie naar Body Worlds in Amsterdam geweest van the story of the heart, samen met mijn familie en kleine broertje van 11. het was echt heel fascinerend, zeer mooie voorstelling. zelfs mijn broertje vond het super mooi. ik ben zelf 16 en heb heel veel geleerd over het hele lichaam, heel handig voor als je biologie in je vakkenpakket hebt zitten. een echte aanrader!! als je goed tegen het idee kan dat het echte mensen zijn geweest, zou ik zeggen: ga vooral naar die voorstelling.
Ik ben afgelopen weekend met mijn werk naar Body Worlds geweest. Ben zo onder de indruk dat ik dit weekend ook weer met een aantal familieleden ga! Deze expositie heeft zown indruk op mij gemaakt, dit komt waarschijnlijk ook omdat ik dagelijks met het menselijk lichaam werk. Nu heeft mijn vrouw familietickets op TicketVeiling.nl gekocht dus ga ik weer mee.
http://www.ticketveiling.nl/evenementen/evenementen-beurzen/met-het-hele-gezin-naar-body-worlds-the-story-of-the-heart
Iemand onlangs nog naar Body Worlds geweest? Ben heel erg benieuwd naar iedereen zijn ervaring! De expositie is nog een paar weken toch? Als je twijfelt om te gaan, moet je dat zeker doen! Misschien kan je btw nog kaarten krijgen via TicketVeiling.nl
http://www.ticketveiling.nl/evenementen/evenementen-beurzen/met-het-hele-gezin-naar-body-worlds-the-story-of-the-heart
Het is echt geweldig, je moet er zeker heen gaan!
Zeer interesant! Voor mij was het de eerste keer dat ik erheen ging, had wel bijzonder hoge verwachtingen maar het was ge-wel-dig. Alleen dat wat mij steekt is dat Gunther von Hagens toch iets te opgewonden raakt wanneer hij dus iemand ontleed, dat is vooral te zien in filmpjes op youtube. Het is goed dat dit soort dingen worden tentoongesteld, alleen is et de verkeerde persoon. Verder zijn kunst en wetenschap met elkaar verwikkeld. Ik vind dat goed, alleen twijfel ik eraan of hij wel luisterd naar wat iemand wel of niet wilt als hij wordt geplastineerd. Het viel me wel op dat het veel aziatische mensen leken… Hij meent dat hij de lichamen eerlijk verkrijgt, daar twijfel ik aan.
Ga er niet met kinderen heen, die pikken dat heel anders op dan een volwassene!