| wat | openingszinnen |
|---|---|
| waar | in cafés, op straat en dergelijke |
| masturbeer jij | WAT? |
| wat studeer jij, vroeg ik | oh, ik dacht al, haha |
Dit weekend was ik in een café getuige van het volgende: een jongen liep met een viltje op zijn neus naar de andere kant van het café en sprak een meisje aan. Ik kon niet verstaan wat hij zei, maar ik zag wel dat ze in de lach schoot. Ze gingen later samen naar huis. Hij schijnt te hebben gezegd: ‘Gooide jij dit viltje?’
Volgens www.women-online.nl – om maar eens een autoriteit in te roepen – hebben vrouwen desondanks een voorliefde voor standaard openingszinnen. De uitleg die daarbij wordt gegeven, vind ik een beetje vreemd: voor veel vrouwen zou het er namelijk op wijzen dat mannen die hen zo aanspreken ‘humor hebben’. Ik zie het verband niet: het is niet gezegd dat iemand muzikaal is als hij Guitar Hero op expertlevel speelt, of dat hij lekker ruikt als hij douchekoppen ontwerpt.
Niettemin heeft de openingszin van een man in 68 procent van de gevallen de gewenste uitwerking (nog steeds volgens hetzelfde artikel, dat slecht vertaald uit The Telegraph is overgenomen, maar dat staat er niet bij), dat wil zeggen: in ongeveer twee van de drie gevallen heeft de vrouw een afspraakje gehad met degene die op haar was afgestapt.
Het onderzoek heeft verder uitgewezen dat clichés vaak tot nadere kennismaking uitlokken, in ieder geval vaker dan ingewikkelde, nodeloos lange of al te gezochte openingszinnen.
Wie zou in er godsnaam met zo’n vrouw willen verkeren? Niemand, zou je denken, want het is iemand die denkt dat je grappig bent ómdat je met een openingszin komt, en die bovendien ingaat op de eerste de beste platitude als: ‘Deed het pijn toen je uit de hemel viel?’
(Een openingszin die doet denken aan hetgeen Friedrich Nietzsche op Lou von Salomé uitprobeerde: ‘Vanaf welke sterren zijn wij elkaar toegevallen?’ Hij vroeg haar later ook nog in het bestek van enkele weken twee keer ten huwelijk, maar dat leidde ook nergens toe.)
klik voor Satan
Gesteld dat je je wilt beperken tot vrouwen die originele of minder gangbare openingszinnen kunnen waarderen, dan zit je in een lastig parket. Als ze je afwijzen, is het onduidelijk waarom dat gebeurt: je openingszin is of te moeilijk of niet moeilijk genoeg.
Ik ben blij dat ik op een feestje aan mijn vriendin werd voorgesteld met de vraag: ‘Dit is mijn nichtje Eline. Wil je goed op haar passen?’
Deze recensie verscheen op 26 januari in de Volkskrant.
Maar wat ook irritant is, is als je iemand écht ergens van kent maar het vervolgens niet kunt vragen omdat ‘dat zo openingszinnerig staat’. Is dat een woord? Nouja, je begrijpt wat ik bedoel.
@Peggy: Gewoon ‘t principe omdraaien en vol overtuiging zeggen: “Zeg, ken jij mij niet ergens van?”
Kijk, op zo’n oplossing zat ik al jaren te wachten! Thanks Jelle!
Graag gedaan! Trouwens… Leuke schoenen!
Dankje! Zeg, ken jij mij niet ergens van?
like
Wahahaha
Als het dit niveau heeft is er niets mis mee: http://www.youtube.com/watch?v=65agsYA_k6I&feature=related
Die van dat nichtje moet ik echt onthouden!
Openingszinnen leveren vrijwel altijd hilariteit op. Lachbuien achteraf als het gewoon knoeterslecht is (‘zeg, heb jij zin om vanavond KEIHARD geneukt te worden?’) en een glimlach als het leuk is. (‘Welke openingszin werkt bij jou want ik ben HEEL ERG gemotiveerd!’)
Kan je een openingszin niet gebruiken om iemand uit te testen? Is het misschien ergens goed voor. Hoewel het me een lastige procedure lijkt, want als iemand moet lachen en dus een openingszinliefhebber blijkt moet je ‘m wel zien te lozen. En als er niet om wordt gelachen moet je ‘m nog weten te overtuigen van de paradox, en dat je wél grappig bent, eigenlijk. Of in ieder geval grappige dingen grappig vindt. Maar zodra je dat zegt ben je dus verloren, en elk zichzelf respecterende humorist weet dat het not done is om je eigen gevoel voor humor aan te prijzen. Er zit niks anders op dan teleurgesteld afdruipen. Hoewel ik me nu ook zit te bedenken dat het überhaupt een vreemde onderneming is, want als je iemand uit wil testen suggereer je dus dat er een een aannemelijke en testwaardige kans bestaat dat diegene leuk is. En waarom zou je dat op het spel willen zetten weet je. Het beste is om er eerst een vriend op af te sturen. Nee ook niet… Want ja, en dan?
Je kan je maar beter niet wagen aan openingszinnen voordat je volledig verstrikt raakt in een web van leugens en valse slechte humor. Voor je het weet gaat je goede humor ten onder waar je bij staat in deze zieke humor-Bermudadriehoek. En is er niets wat je kan doen. Een beetje als jet locked-in syndroom; Je ziet, hoort en begrijpt alles, maar je bent verlamd en daardoor niet in staat te zeggen dat je verlamd bent, want hey, je bent verlamd. Droste-effect ten top. Dus vergeet deze reactie.