| wat | skiles |
|---|---|
| waar | Vallandry |
| waarom | ik ski als een toerist op een fiets |
De afgelopen zeven dagen waren nu al de zeven angstigste van het jaar: ik ging weer eens lekker een weekje skiën. Mijn mantra tijdens de gemiddelde afdaling klinkt ongeveer als volgt: NIET BANG ZIJN NIET BANG ZIJN NIET BANG ZIJN. Mocht je je afvragen waarom ik überhaupt op skivakantie ga, daar kan ik kort over zijn: STILTE!
Albèrt, de leraar die ik niet kon krijgen.
Omdat deze afdalingsangst een lekker potje skiën behoorlijk in de weg zit, besloot ik dit jaar drastische maatregelen te nemen en heel verstandig en volwassen mijzelf op te geven voor een privéles in de sneeuw. Mijn docent, zo werd beloofd, zou Albèrt heten en mijn niveau van beginner opkrikken naar het spannende ‘niveau 1’, wat dat dan ook mocht betekenen.
Nerveus stond ik onderaan de skilift te wachten op Albèrt — die in mijn fantasie soepele heupen en een opwindende snor had — maar hij kwam niet. In plaats daarvan kreeg ik Gracia toegewezen, een kettingrokende, volledig door zon en sneeuw verweerde vrouw van 45. Of 25, het was echt niet te zeggen. Ze troonde me mee de lift in en vertelde me al rokend dat ze sinds haar kinderjaren op de ski’s te vinden is, en alle zomers zo veel mogelijk aan het strand doorbrengt. Ook vertrouwde ze me toe dat haar zoon die dag voor zijn rijexamen was geslaagd. Ze was dus 45, of 55, weet ik veel.
Als je nog nooit skiles hebt gehad: het is een gênante aangelegenheid, waarbij je op een speciaal voor beginners ingericht vlak veldje wordt gedumpt om daar minstens 10 keer op en neer te glijden. Dit natuurlijk om je sneeuwschuifdraai om te toveren in een sexy parallele draai. Gracia gebruikte de skiles voornamelijk om bij te praten met alle kerels die de sleepliftjes bedienden en een pakje sigaretten weg te werken.
Om mij definitief van mijn snelheidsangst af te helpen, duwde ze me de piste af met de woorden ‘You go down here, parallel, don’t be afraid! You make a turn down there! Just go up the hill, you slow down, okay?’
Gracia zette me uiteindelijk keurig voor de deur af, en terwijl ze wegskiede, voelde ik de angst weer uit de sneeuw omhoog kruipen. Volgend jaar weer!
Dus je hebt prive skiles genomen om van je angst af te komen en bent nog steeds bang? Waarom geef je toch nog 2 sterren dan?
Vanwege Albèrt met zijn fictieve snor natuurlijk!
Ergste in nog dat zo´n beginnersheuveltje de “idiootheuvel” heet. Nee dát is lekker voor je zelfvertrouwen.
Hulde trouwens 10e dat je überhaupt die lift in bent gestapt. Dat ene jaar dat ik zo stom was me aan skieën te wagen vond ik dat al een onneembaar obstakel. Mijn skileraar (“Ich bin der Helmut” – geen snor) duwde me voordat ik het doorhad hardvochtig dat stoeltje in, en toen heb ik de 15 minuten die de tocht naar boven duurde panisch zitten bidden. Terwijl ik atheïst ben.
Ik zie net dat er nu ook een recensiekoning app is; Jotly.
Misverstand 1: mensen die skiles nemen, kunnen niet noodzakelijk niet skiën. Ik deed het zowel voor snowboard als ski en je kunt ermee door tot aan een lerarenexamen. Het voordeel is dat je groep op hetzelfde niveau skiet, dus dat je niet eindeloos moet wachten op je gezelschap of omgekeerd, en dat je leraar fantastische “hors piste”- plekjes kent waar je zonder al te groot risico de diepsneeuw kunt testen.
Misverstand 2: mensen die geen skiles nemen, kunnen niet noodzakelijk wél skiën.
Misverstand 1 + misverstand 2 = 2 sterren erbij!