© Emil de Jong| wat | chips |
|---|---|
| wat nog meer | nog meer chips, mm! |
| wat is dat | een jeugdherinnering |
Als kind kom je er op een dag achter dat het beroep van je ouders op jou afstraalt. Later komen daar nog bij: de auto die voor de deur staat, de bestemming van de vakantie en een tuin vol laven. Al vrij jong was ik mij bewust van het feit dat mijn vader politieagent was. Iets dat zowel voor aanzien als hardnekkige pesterijen zorgde.
Halt! Politie!
Herinneringen.
De moeder van een jeugdvriendin had het allergaafste beroep denkbaar: ze werkte in de chipsfabriek die in het aangrenzende dorp stond. Laat dit even op je inwerken: je bent een kind, en je moeder werkt in een chipsfabriek van Nederland. Voor de duidelijkheid: je bent een kind en je moeder werkt in een chipsfabriek. Hallo! Het voelde alsof ik bevriend was met de dochter van Willy Wonka. (Die trots werd zelfs niet minder als ik in hun auto zat: een prehistorische Fiat Panda met als achterbank een soort hangmat.)
Elke vrijdag nam die moeder een grote, bruine papieren zak mee naar huis. Deze was tot de nok toe gevuld met alles uit het assortiment van de fabriek. Naturel- en paprikawokkels natuurlijk, maar ook allerlei exotische varianten die niet in Nederland verkrijgbaar waren. Zo was ik al ruim voor de rest van het land bekend met de Bugles. OMG hoe lekker zijn Bugles eigenlijk? Als je echt, écht geluk had, kocht je moeder er zo’n tube smeerkaas bij. Deze tube zag eruit als een kok – hij heette Danish Chef – en door zijn koksmuts eraf te schroeven (de dop) kon je de smeerkaas uit de bovenkant van zijn hoofd knijpen.
In mijn gedachten was haar moeder de bedenker van alle chipssoorten. De eindbaas van het gefrituurde goud. Nu vermoed ik dat ze de hele dag naar frituurvet stonk en vast alleen een en dezelfde hendel over moest halen, vierhonderd keer per dag. En ze mocht zich waarschijnlijk al helemaal niet echt als een Willy Wonka gedragen en in een soort laboratorium allerlei nieuwe smaken en vormen verzinnen. (En als ze dat wel mocht doen, werden ze waarschijnlijk allemaal afgekeurd: ‘Wat dacht je van Colosseo’s, een Italiaans zoutje in de vorm van een gladiator?’ Nee, Joke. ‘Oké, wat dacht je Polka’s, een Oost-Europees zoutje in de vorm van een trekharmonica!?’ Nee Joke, doe maar niet, terug naar je hendel.)
Met een grote, geelrode pijl.
Aan deze dingen dacht ik terug toen ik hoorde over de wedstrijd ‘Hoe vul jij ze?’ Het gaat hier om de vulling die je in van die geinige Bugleshoorntjes zou kunnen stoppen. Ik heb er al een paar overwogen, waaronder ‘everzwijn’, ‘toverdrank’ en ‘HALLO, IS DAAR IEMAND?!’ (al denk ik niet dat je mag schreeuwen in de hoorntjes). Uiteraard heb ik ze niet daadwerkelijk ingezonden, omdat ik wel even écht mijn best ga doen op een een goede vulling. Als ik de hoofdprijs van €10.000 heb gewonnen, pimp ik mijn auto, zodat mijn kinderen niet nog meer worden gepest. Hun ouders zijn immers al ‘recensenten’.
Chips krijgen van mij 3,5 sterren, want het is gewoon lekker. Misschien dat de vultip waarmee ik ga winnen het wel op weet te krikken tot vier. Probeer het zelf hier.
Maar… het met iets anders vullen dan met Danish Chef voelt een beetje als vreemdgaan
Met bugles een pakje Paturain leeglepelen is ook erg fijn. O wacht, dat moet ik zeker inzenden?
Niet dat er iets mis is met dit artikel of met advertorials in het algemeen, maar het zou meer des Recensiekonings zijn om -gewoon onderin- ‘Dit is een advertorial’ te vermelden als disclaimer.
Viel mij ook al op. Het druipt er een beetje af
@10e Wat krijgen jullie? Een bruine zak vol gevuld met exotische smaken chips?
Wel eerlijk delen dan he!
Hoe weet jij dat dit een advertorial is? Het is gewoon een recensie over chips in het algemeen danwel Bugles in het bijzonder, dat die positief uitkomt is niet raar. Kom maar met bewijs dat dit een advertorial is.
Eerlijk gezegd vermoed ik dat je niet eens weet wat een advertorial is.
Keith, ik wou je plussen, maar IE doet moeilijk. Mensen lijken te vaak te denken dat recensies per definitie negatief moeten zijn.
Keith, ik kan je vermoeden helaas niet bevestigen. Antwoord op je vraag/bewijs: Iets met bit.ly en adfactor.
Wat heb ik aan “Iets met bit.ly en adfactor”? En hoe krijg je daar in hemelsnaam drie plusjes voor?
Keith, zie http://www.adfactor.nl. Zij koppelen adverteerders aan websites. Indien een advertentie (kan ook slechts een link zijn) aangeklikt wordt, wordt er eerst even contact gemaakt met de server van AdFactor zodat de website waar op de advertentie geklikt werd weer een paar eurocent op haar account krijgt bij geschreven. Bij de Hypnose-recensie van laatst stond de pay-off ook achter een AdFactor/Bit.ly-linkje.
Ik heb ook niets tegen advertenties, een website draaiend houden kost niet alleen tijd maar ook geld. Alleen ga ik er altijd van uit dat recensies hier vaak een persoonlijke ervaring van de auteur is. Als dan aan het einde van de recensie een AdFactor-linkje staat vraag ik me af of de voorgaande “ervaring” niet op maat geschreven is om het linkje te kunnen rechtvaardigen.
/aluhoedje
Ik vind het wel goed dat het er niet bijstaat. Ik bedoel: de artikelen zijn leuk om te lezen, deze ook. Het maakt mij niet zoveel uit of er om gevraagd is of dat het uit eigen beweging geschreven is. Er staat ook nergens een bizarre aanprijzing van een product, alleen een link naar een actie. Als er advertorial had gestaan had ik het niet gelezen en dus het grappige verhaal over die moeder nooit gezien. Denk ik hoor.
De mensen die dit “niet des Recensiekonings” vinden, volgen de site zeker nog niet zo lang?
Ik verwijs jullie graag door naar de recensies over Crumpler tassen, de Philips baardtrimmer, de Kokos shower smoothier, de Urbanears koptelefoons en vele, vele anderen. Allemaal hele leuke recensies om te lezen.
Dat is nu juist de lol: er kan over alles geschreven worden, zonder dat er nagedacht hoeft te worden of iets reclame is of niet. Als 10e Bugles lekker vindt (wat overigens moeilijk valt te ontkennen), moet ze dat vooral op kunnen schrijven. Als ze dan anoniem een bruine papieren zak met de nieuwste chips-in-monumentvormen krijgt thuisgestuurd, is dat alleen maar mooi meegenomen.
smoothier -r = smoothie
Joehoe Recensiekoning, jullie staan nu ook op mijn bangalijstje!
Zeg 10e, je hebt zeker niet zelf op die link geklikt voordat je hem plaatste? Wat een weerzingwekkend filmpje. Gepresenteerd door het type man (?) waar ik al mijn dochters voor waarschuw.
Wat zijn laven? Of moet er een r bij?
Dit zijn nou laven:
http://www.google.nl/search?rlz=1C1ASUT_nlNL419NL419&q=laven&um=1&ie=UTF-8&hl=nl&tbm=isch&source=og&sa=N&tab=wi&ei=qnSMT8mVONDZ8QOR4ejZCQ&biw=1366&bih=681&sei=rHSMT5PZOsXP0QW-ltnbCQ
Ik zou het juist knap vinden als Recensiekoning stukjes zou schrijven op verzoek van bepaalde fabrikanten. Ten eerste is schrijven zelf dan uitdagender en ten tweede is het gewoon vet stoer om benaderd te worden als recensent. Ze komen gewoon bij je aankloppen voor een stukje, hoe cool is dat! Dan heb je het toch gemaakt als recensiesite?
Daarnaast is elke fabrikant die een recensie van Recensiekoning waardeert sowieso cool. En als ík allerlei dingen opgestuurd zou krijgen waar ik iets van vind zou ik er ook over willen schrijven, of ‘t nou geweldig is of juist heel stom. Ik zie weinig mensen uit principe alles direct bij het grofvuil mieteren. Je gaat het toch proberen ergo er een mening over vormen ergo schrijven over deze mening, toch? Ik vertrouw er wel op dat Recensiekoning alleen schrijft over dingen waar ze daadwerkelijk een mening over hebben kúnnen vormen.
Dus ik stoor me nergens aan eigenlijk, vaak heb ik zelfs niks door tot ik de reacties lees. (Die link bijvoorbeeld, daar heb ik echt overheen gelezen en niet op geklikt, totdat ik het geouwehoer erover las. Nog bedankt voor het verpesten van de subtiliteit.) Bovendien hoeft niet élke recensie waarin een merknaam voorkomt een advertorial te zijn. Wat een gezeik, kijk hoeveel ik heb moeten typen over zoiets onbenulligs, dat is toch onnodig! Jemig.
Jééétje, je hebt gelijk man, het is inderdaad súpercóól om voor twee zaken chips je maagdelijk schone weblog te besmeuren. Gelukkig stoor jij je daar niet aan.
Betaal jij ze anders?
Doe je volgende keer even een recensie van sluikreclame dan?
Advertorials (via adfactor.nl) geschreven door volwassenen die trots zijn op hun vader als politieagent. Muhaha. 266 kliks (https://bitly.com/HLH7L6+) is nu ook niet om over naar huis te schrijven natuurlijk, maar het is wél gewoon ranzig.
Hee dan ga je toch lekker weblogs lezen waar ze geen leuke stukjes schrijven, geen bezoekers hebben, haast geen kosten maken en dus ook geen leuke deals kunnen maken met chipsfabrikanten. Tot ziens! (Ik blijf komen hoor)
tjonge, “bepaal de smaak” wedstrijden zijn wel de nieuwe trend he? De HEMA heeft nu namelijk een broodjesontwerp wedstrijd…
http://broodje.hema.nl/#/galerij/broodje/15678 (pssst, stem even op onze briljant banaan-pindakaas creatie).
Mijn tante werkt in een spekjesfabriek. En ook ik dacht vroeger dat zij in een Willy Wonka snoep paradijs werkte. En een hoeveelheid spekjes die ze dan meenam als ze op bezoek kwam! Daar kon ik mijn hele klas een maand mee voederen! Good times…
Hmmm…. chips !
haha; als ik zo’n link zie op een site die ik goed vind (zoals deze dus) klik ik júist er even op. Niet dat ik de website van de adverteerder bekijk, maar gewoon om recensiekoning te steunen met die paar extra centen die ze dan dankzij mij krijgen.
Voor mij heten ze nog altijd ”hoorntjes met mannetjes kaas”, echt heerlijk!