| wat | cake walk |
|---|---|
| waar | de kermis |
| waarom | de hel! |
Over de oorsprong van de cake walk valt te twisten. Het is een beetje zoals de kip en het ei. Wat was er eerder: de cake walk, of de film Grease? Deze attractie heet in het Engels in elk geval niet cake walk, maar fun house (waar fun hier klaarblijkelijk een eufemisme is voor horror). Overigens bestaat cake walk wel in het Engels, maar dat is een slavendans: Nederland heeft het weer eens voor elkaar gekregen om iets politiek incorrects te verbinden aan iets vermakelijks.
De attractie is een doolhof met daarin misleidende spiegels en bewegende vloerpanelen. Je zou onze hond Bas er niet mee naar toe nemen. Die stond al op z’n pootjes te trillen op de boot naar Vlieland. Toen bij het aanmeren aan de andere kant van het schip de deur open ging, stonden we drie seconden later buiten. Ik heb nog nooit een hond zo vakkundig in een rij zien voordringen (tip!).
Oh god en dan ook nog allemaal enge zeedieren vermomd als clown. Hoe eng kun je het hebben?
Aan het eind is er altijd zo’n grote ton, waar je doorheen moet. De gemiddelde bezoeker zal denken: ‘Ha leuk, zo’n ton. Lekker gek doen.’ Ik denk: ‘Wacht even? Mijn enige uitgang is door die bewegende ton heen? Ik moet daar doorheen?’ Herinneringen aan nachtmerries uit mijn jeugd komen weer naar boven, waarin mijn moeder mij per ongeluk in de wasmachine deed. Dan begint de twijfel of ik helemaal terug zal lopen, via de bewegende muren, lachspiegels, ronddraaiende schijven en luchtkanonnen, of dat ik… op dat moment ben ik door de bezoeker achter me al lachend die kut-ton in geduwd. ‘Doe die scène uit Grease eens na? Haha! Lachen dit hé joh.’
Laatst sprak ik iemand die zei: ‘Ja, er is op die kermis ook zo’n spookhuis, met van die bewegende vloeren.’ Ik antwoordde opgelucht dat ze een cake walk bedoelde, maar dat ik ook van mening was dat die nog het meest te vergelijken is met een spookhuis. Alleen is de cake walk enger. Veel, veel enger.
1 ster, voor die ene lachspiegel waarin je gespierd lijkt. Die wil ik ook thuis. Ik ga even de was uit de machine halen, met knikkende knietjes.
Ik dacht dat dat ding Luna Park heette vroeger?
‘Ha leuk, zo’n ton. Lekker gek doen.’
Er zou een recensie moeten komen over mensen die houden van ‘lekker gek doen’. Meestal zijn die helemaal niet ‘lekker gek’.
“Hai ik ben Ria en ik doe soms lekker gek met mijn vriendinnetjes! Naar de toppers gaan!”
en ja zoiets heet volgens mij ook een luna park.
Grappig, ik ken het niet als Luna Park. De hel heeft meerdere namen..
Ik vind het Luna Park nog wel oke. De enige attractie op de kermis waarvan ik niet het gevoel heb dat het elk moment uit elkaar kan vallen.
Bij ons heette dat de Jimmy (djimmie).
Bij ons in de buurt is bekend als ‘Crazy Sammy’..
En als kind sprak ik ‘t uit als ‘keekuhwolk’
“Wat was er eerder: de cake walk, of de film Grease?”
Helemaal geen discussie nodig. Bij ons stond deze attractie al ruim voor het verschijnen van Grease op de kermis.
Mag ik even weten waar die minnetjes voor nodig zijn bij een feitelijke constatering?
Gebrek aan humor
Ik zal nooit vergeten dat ik met mijn broertje en moeder op een kermis was en we hier ingingen. Wat een ramp was dat, het was eng maar we mochten niet terug en ook al deed mijn moeder ontzettend haar best, ‘nee jongens, we zijn er bijna uit, kijk maar het is best leuk en helemaal niet eng, even doorlopen, er zijn nog meer mensen die ook die bewegende trap opwillen, even doorlopen nu, niet bang zijn
:):)’, ze kon niet voorkomen dat we er huilend en een jeugdtrauma rijker weer uitkwamen. Voordeel voor haar was dat ze nooit meer met ons naar de kermis hoefde, dus misschien was deze attractiekeuze niet zo heel willekeurig 
Dat is nu juist de leukste attractie van de hele godvergeten kermis!
ja!
ik ging vroeger de hele dag acher elkaar in de cakewalk (keekuhwolk). de kunst was om er zo nonchalant mogelijk doorheen te wandelen, kermisswagger tot en met. ( denk aan de botsauto’s op je 16e: been over de rand, met 1 hand sturen, kwaad worden als iemand tegen je aan botst)
De lopende band was het genantst. Daar werd je *altijd* geholpen door kermispersoneel, of je wilde of niet.
Ik ben als klein meisje ooit vast komen te zitten tussen een lopende band in deze attractie…met brandplekken op mijn arm (gelukkig hebben we de littekens nog) en een scheur in mijn lievelingsjurk (!!) als gevolg. Nu kan ik nooit meer zonder buikpijn in een straal van 100 meter van dit horrorhuis komen…brrr!
Ik hoop dat je een schadevergoeding hebt gekregen, of dat de kermis op z’n minst een rechtzaak heeft afgekocht?