| wat | fietskratmisbruik |
|---|---|
| waar | in de grote stad |
Nederland is een proper land. Er staan hier meer vuilnisbakken dan fietsen op straat, en dat wil wat zeggen. Groot is dan ook het raadsel van het fietskratmisbruik waar mijn fiets elke dag opnieuw aan wordt blootgesteld. Terwijl ik nog een geste naar mijn plaatsgenoten maakte – in plaats van een verguisde, want ellendig grote bakfiets, kocht ik een bescheiden kratje – bedanken diezelfde plaatsgenoten mij door al hun vuilnis in datzelfde krat te deponeren. De meest bizarre objecten tref ik elke ochtend aan in de bak: lege koffiebekers en colablikjes, gebruikte zakdoeken en resten mayonaise. Ik heb zelfs al eens een contactlenzendoosje, twee halve kippen en een kunstbeen in mijn krat aangetroffen. (Oké, alleen dat contactlenzendoosje, maar ik voelde opeens een bui van gevondenvoorwerpenclichés opkomen. En nee, er zaten geen lenzen meer in, voor zover ik dat kon zien.)
De hoeveelheid afgedankte vuiligheden neemt ook toe naarmate je dichter bij het centrum parkeert: zet je je fiets in de buurt van de Dam, dan wordt hij binnen vier uur dusdanig bedolven onder vuil dat je groot risico loopt hem in zijn geheel kwijt te raken aan een ijverige vuilniswagen.
’s Morgens ben ik nu eenmaal niet op mijn best, en in al mijn chagrijn laat ik het vuilnis meestal in de bak liggen tijdens mijn fietstocht, simpelweg omdat ik me te gepiepeld voel wanneer ik iemand anders lege koffiebeker weg sta te gooien in de vuilnisbak waaráán ik mijn fiets had vastgemaakt. Dit passieve gedrag heeft twee nadelen. 1. Lege koffiebekers zijn nooit helemaal leeg, waardoor bij iedere hobbel de koude koffiedruppels op je handen terechtkomen. 2. Vuil trekt vuil aan: parkeer je je fiets vervolgens bij je werkplek, dan zul je zien dat bij het weer naar huis gaan de koffiebeker zijn alcoholische familie heeft uitgenodigd, en nog wat lege berenhapbakjes. En dat is heus niet alleen omdat je in de buurt van de Dam werkt.
Ik overweeg zo’n grote DNA-spray-waarschuwingssticker op mijn bak te plakken. Met daaronder de belofte al het gedumpte weer keurig thuis te brengen naar de rechtmatige eigenaar, door de brievenbus. Eén ster.
Deze recensie verscheen op 24 mei 2012 in De Volkskrant.















Ah nu snap ik waarom sommigen van die kapjes/minizeiltjes over hun kratje trekken…En toch is het een luxeprobleem, je kunt ook geen fiets hebben…
Ik trek even een blik Afrikaanse kindjes open.
Ik ben inmiddels al twee edities van kerst verrast door een oude kerstboom in mijn fietskrat. En trots dat ik erop was! Het doet je alle afval van het voorgaande jaar vergeten.
Ik word juist altijd heel moe van mensen net zo een kratje op hun fiets, ik krijg mijn kratloze fiets nooit in het rek als er weer zo een kratfiets (of fiets met rekje of bakfiets) geplaatst is!
Gezien de samenstelling van de vuilnis in je krat zou je haast denken dat je naast een snackbar woont. Dat contactlenzendoosje en kunstbeen (?) roept dan wel weer vragen op.
Ja, ga jij de boel kapot relativeren door er fietsloze mensen bij te betrekken. Ik trek vast een blik Afrikaanse kindjes open.
Ik dacht eerder even terug aan die 5 fietsen die al gejat zijn in de stad…
Barbara, 1 keer is meestal genoeg
Excuus, er ging nogal wat mis met het juist plaatsen van de reacties!
Ik heb, sinds ik na recensiekoninginnenacht diezelfde bovenstaande ‘wildplaksticker’ op mijn zadel heb geplakt, dat anderen denken dat ze ook allemaal stickers op mijn fiets mogen plakken.. heel vreemd.
Ik dacht eerst dat dit een recensie zou zijn van de irritante, er-past-geen-fiets-meer-in-de-stalling-links-en-rechts-van-je, misplaatste fietskratten, maar nee. Het vuil wat erin wordt gedonderd is een protest tegen deze wanstaltige vertoning!
Ja dat dacht ik ook. Behoorlijk irritant die kratten, in het fietsenrek maar ook als er twee onzekere fietskrattenmeisjes samen op een fietspad fietsen maar bang zijn dat ze elkaar raken waardoor je er bijna niet voorbij komt.
Oooh ik heb ook zo’n hekel aan afval in mijn fietskrat! Vooral ook omdat mijn fiets naast de container staat zo ongeveer.
Maar waarom hebben mensen zo’n hekel aan fietsen met kratjes? Als niet autobezitter is het toch echt de enige manier om handig boodschappen te doen lieve mensen!
Waarom? omdat ze het hele fietsenrek doorgaans blokkeren links en rechts naast dat onding… daarom
En je kunt ook een rugzak, fietstassen (ok, niet echt cool…) en een tas aan je stuur meenemen, en als echte Hollander laten zien dat je waardig kunt fietsen met zware bepakking. kratje = niet nodig
Kratje bier op de bagagedrager en plastic tas met boodschappen aan het stuur is toch niet zo moeilijk?
@Niels, sommige fietsen hebben geen bagagedrager : ) Dus dan wat?
Beachcruisers, liefde.
Iemand anders opzadelen met jouw troep is ook niet nodig. Als er op deze manier minder auto’s worden aangeschaft kun je toch niet anders dan het met mij eens zijn dat alle ontwikkelingen die het makkelijker maken om dingen per fiets te vervoeren louter positief te noemen zijn. Ik zou niet meer zonder krat kunnen – heb erdoor al heul vaak geen autootje hoeven huren – en zet mijn fiets altijd aan de zijkant van een rek zodat ik niet 2 plekken bezet. Het moet een beetje van 2 kanten komen, niewaar. jawel.
Zo denk ik er dus ook over. Heus niet alle kratten op fietsen zijn slecht. Er zijn ook een hele hoop goede kratten op fietsen. Bovendien zijn er ook heel veel fietsen zonder krat die heel vervelend zijn. Ben blij dat ook gewoon nog gezegd kan worden.
ik had een keer een vol pak ananassap, best lekker.
‘s Ochtends een krat vol met wietplantage-afval aantreffen is mijn dieptepunt.
Ook ik heb vaak vuil en dat is natuurlijk stom, maar wat wel leuk is, zijn de stickers die mensen op je krat plakken. Zo fiets ik rond als reclame voor de Bootcamp-club zonder maar een dag aan sport te doen en herinner ik elke tegenligger aan de eindigheid van het bestaan met de sticker “Tomorrow is now, Kid!”. Toch best gezellig dus, zo’n krat.
Een aantal maanden geleden vond ik ‘s morgens vroeg in mijn krat een pakje lange vloei, een boekje tip papiertjes en een zakje wiet. Het was net mijn laatste werkdag en had haast, dus stopte het draai-het-zelf pakketje maar in mijn tas (op de grond neer gooien vond ik ook weer zonde). Niet goed bij nagedacht, dat ik de hele dag een wiet-odeur om mijn bureau heen had hangen :’)