Ik ben een zelfstandige zonder personeel. Dit heeft een groot voordeel, en dat is meteen ook het grootste nadeel: er is niemand anders. Niemand die eens koffie voor je haalt, niemand die je herinnert aan je naderende deadline, niemand die je even lekker ongewenst intimideert achter het kopieerapparaat tijdens de jaarlijkse kerstborrel, en niemand die verwacht dat je om 09:00 uur ‘s morgens achter je bureau gaat zitten.

Ik functioneer trouwens supergoed in het gezelschap van die gevreesde niemand, maar uiteindelijk heb ik mijn tafeltje toch maar neergezet in een gedeelde kantoorruimte. Voornamelijk omdat ik een van de grootste geneugten van het kantoorleven miste: de interne mail.

Via deze mail worden inpandige geschillen uitgevochten volgens deze verhouding:
Bij het stellen van 1 vraag, krijg je 385 e-mails in je inbox. 385?! Jep, 385. Van deze 385 e-mails bevatten er twee een nuttig antwoord, 12 een grappig bedoeld antwoord en 20 zijn mailtjes van mensen die deze plotseling ontstane mailwisseling aangrijpen om eens even lekker de dag te breken. Gelukkig zijn er gemiddeld 10 mensen niet op kantoor waardoor je er nog 35 maal 10 out of offices in je mailbox bij krijgt.

Ooit werkte ik op een onmetelijk groot kantoor. Daar werkten zoveel mensen, dat als ik mijn auto parkeerde op het parkeerterrein van het bedrijf, ik alsnog met de metro naar mijn werk moest. Een mail to all verzenden was dan ook ten strengste verboden.

Er was eens iemand die in de mail to all vroeg of er misschien iemand een stanleymes te leen had. De honderden antwoorden die hij ontving – de meeste van de strekking Nee, maar wel een scherpe zakdoek of Vraag Stanley van de kantine eens – zorgden voor een platgelopen netwerk en zijn ontslag.

Mocht je nu een zelfstandige zonder personeel en zonder kantoorruimte zijn, dan kun je je altijd nog opgeven voor De negen tot vijfberichtenservice. Dit is een mailinglist die je een paar keer per week een kantoormail stuurt en je het gevoel geeft volledig in het bruisende kantoorbestaan te werken. Dat verzin ik niet. Dat bestaat echt!

de fake-mail van 29 mei jl.

Dan zit je in je eentje een eenzaam stukje te typen en een eenzame koffie te drinken in een eenzaam jurkje en dan bliept er binnen: ‘Wie heeft de nietmachine en/of de plakbandhouder van het facilitair-station geleend? Wil diegene zo vriendelijk zijn om deze terug te brengen. Alvast bedankt!’, terwijl je nog nooit van dat facilitaire station hebt gehoord. Of ‘Het probleem met de toiletten op zowel de E- als F-koppen is verholpen!’ Wat de fok zijn E- en F-koppen? Na het lezen van zo’n opbeurende mail haal ik snel maar weer een koffie, voor niemand. Vier sterren, waarvan één gewone, twee zijn er grappig bedoeld en één is out of office.

Deze recensie was vanmorgen te horen bij Mattie & Wietze op Qmusic.