| wat | CitySessies |
|---|---|
| wat is dat | een makkelijke manier om aan knappe foto’s van jezelf te komen |
In Heerhugowaard, waar ik toch een aanzienlijk deel van mijn jeugd heb doorgebracht, is iedereen wel eens op de foto gezet door Gerard Vlaar. Meneer Vlaar is nog steeds dé fotograaf bij wie je moet zijn als je met je Heerhugowaardse gezin op de foto wilt, ook al is het vast allang iemand anders die je daadwerkelijk fotografeert. In mijn tijd ging dit meestal als volgt. Je staat met je familie zenuwachtig te wachten voor je de fotostudio in mag. Eenmaal binnen word je op een ludieke en creatieve wijze gegroepeerd (denk hierbij aan de langste achteraan, de joligste liggend op de grond en de dikste half achter een prop (denk hierbij aan een wit hekje, een hooibaal of een ouderwetse lantaarn). Vaak heeft iemand in je familie bedacht dat het leuk zou zijn om allemaal in dezelfde kleur gekleed te gaan (denk hierbij aan wit), en er zijn dan altijd mensen die zich daar niet aan houden. Het resultaat van zo’n fotosessie is altijd hetzelfde: een groepsfoto waaraan je kunt zien dat deze in Gerards studio is gemaakt.
Nu zijn de foto’s van deze studio best prima, en ze vormen een interessante registratie van de vergankelijkheid. Bovendien kan het altijd erger. Zo kom ik graag op de website awkwardfamilyphotos.com. Zie bijvoorbeeld onderstaande foto ter illustratie van wat ik zojuist schetste: creatief gegroepeerd, allemaal in het wit (op de familieleden na die zich er niet aan hielden) en vooral veel props. Props voor deze foto!
Maar ik geloof dat ik nu een perfect alternatief heb gevonden voor iedereen die alleen of met anderen op de foto wil of moet: CitySessies. Het idee achter deze dienst is simpel: hoe krijg je in zo weinig mogelijk tijd zo goed en leuk mogelijke foto’s? Oftewel: hoe kom je zo knap mogelijk in beeld? Je kiest op de website een fotograaf uit die bij je in de buurt woont en van wie je de foto’s mooi vindt. Dat laatste is heel belangrijk. Zoveel mensen, zoveel fotografen.
Ik koos Victor Duran (geen grapjes grapjes over zijn achternaam achternaam), en we spraken af in het Amstelpark (recensie). Nu heb ik het voordeel dat mijn kinderen het a) gewend zijn op de foto te gaan en b) het leuk vinden op de foto te gaan, maar ik vermoed dat als dat niet het geval was geweest het evengoed geslaagde foto’s zouden zijn geworden, onder andere omdat de fotograaf snoepkettingen bij zich had. Het was gewoon een erg ontspannen uurtje in ons lievelingspark. Kijk anders zelf maar even naar de foto’s:
Voor €160,- ben je binnen 24 uur in het bezit van 12 originele foto’s van je snoet/snoetjes. Ga dus alsjeblieft niet meer naar van die dure fotostudio’s die je opzadelen met wat goed uitgelichte awkwardness.
© Vic Duran














” Zo kom ik graag op de website awkwardfamilyphotos.com.”
of je hebt gewoon (net als ik, it’s my guilty pleasure) gister de daily mail online bekeken/gelezen
http://www.dailymail.co.uk/news/article-2170085/Step-away-camera-Awkward-family-photos-mother-love.html?ito=feeds-newsxml
Eh nee, sorry
Maar ik ga het onmiddellijk lezen!
http://www.recensiekoning.nl/2010/09/4429/toeval
Ik vraag me toch af hoeveel de ongemakkelijkheid van zulke foto’s te maken heeft met de studio omgeving. Onze trouwfoto’s door Gerard Vlaar waren erg geslaagd en totaal niet awkward namelijk (die waren dus niet in een studio gemaakt).
Haha!
Hè, Gerard, wat bedoel je daarmee? Onze trouwfoto’s zijn hartstikke leuk Gerard, dat mag jij gerust weten. Daar hoef jij je eigen niks voor te schamen, Gerard. Ik zou gerust durven zeggen, Gerard, niets dan lof voor de foto’s, Gerard.
Iedereen kan dat trouwens nagaan op de Hyvespagina van mij en mijn mannetje.
“Kan je deze stoel vasthouden? Nee, iets hoger… Nog iets hoger… ja, perfect! Blijf zo staan!”
Ik ga straks fijn dromen over hoe die foto tot stand is gekomen!
Mmm snoepketting
Had hier niet ‘advertorial ‘boven moeten staan?
Zeikerd.