Ik zag laatst een website waarop stoffen met echte jaren ’70-patronen te koop werden aangeboden. Het bedrijf had een van hun klassieke collecties integraal weer in de verkoop gezet. Tenminste, zo leek het. In de inhoudsopgave van het collectieboek stond dat het weliswaar de echte patronen waren, maar ‘de kleuren zijn aangepast aan de hedendaagse trends’. Lekker retro.

Alles kan zomaar (weer) in de mode raken. Het is niet zo dat je een hele outfit uit 1981 inclusief make-up uit een stoffige la kunt trekken. We weten sinds 1985 dat dat er belachelijk uitziet. Maar vormen, details en losse items komen soms heel onverwacht terug. Schoudervulling, wijde truien, leggings met bizarre prints, een pet met de klep omhoog.

voor mensen die twijfelen of de klep omhoog of omlaag moet is er ook nog deze schizofrene variant. bron: Goodfoot

Met de voorgaande alinea geef ik toe dat ik een weddenschap verloren heb. Mijn vader, bepaald geen modekenner, deed in een zomer ergens rond 1995 de klep van zijn pet omhoog. Mijn broers en ik lachten hem uit. Sinds Joop Zoetemelk was dit uit het straatbeeld verdwenen, en wij krulden onze kleppen zo rond mogelijk. ‘Wacht maar,’ zei hij, ‘over een paar jaar is dit weer in de mode.’ Wij lachten nog harder en sloten een weddenschap af om zijn ongelijk te benadrukken.

Gisteren was het zover. Ik zag een jongen in een televisieprogramma: hij had een pet met rechte klep, met sticker erop (stickers op petten, wie had die bizarre modegril ooit verwacht?), en de klep stond omhoog. Ik vond het er tof uitzien. Vier sterren.

klik voor groter

Mijn vader leeft niet meer, hij heeft de bontschoenen in de zomer en de tot over de bil afgezakte broeken moeten missen. Maar deze weddenschap heeft hij gewonnen. De weddenschap ging om een Mars. Ik ga ’m aan de wettige erfgenaam brengen, mijn moeder,  en zal daarbij met trots een pet met klep omhoog dragen. Hopelijk lacht ze me uit.

Deze recensie verscheen op 12 juli 2012 in de Volkskrant