Dat is de Kroatische vlag, jongens.

Op het EK voetbal gebeurde het, tijdens de Tour de France natuurlijk, en nu bij de Olympische Spelen ook: inzoomen op chickies in het publiek. Bij echte mannensporten valt het het meest op. Het publiek zit vol met bier- en testosterongevulde mannen die onverstaanbare leuzen roepen in hun altijd even lelijke supportersoutfit. En dan zit er één sexy meisje tussen, dat haar sportshirt eigenhandig laag ingesneden heeft om haar in de clubkleuren geschilderde decolleté goed zichtbaar te maken. En zij komt dan om de haverklap in beeld. Maar eigenlijk is dat nog niet eens nodig. Een knap gezichtje alleen kan er al voor zorgen dat er vijf van de tien camera’s op dat meisje gericht staan.

Op zich al vrij gênant dat een cameraman zo lekker als een gluurbuur op het meisje inzoomt in plaats van op iets sportiefs, maar helemaal gek vind ik dat de regisseur áltijd naar deze beelden schakelt. Alsof er een afspraak is gemaakt vooraf. De regisseur rolt een sjekkie en legt het nog een keer uit: ‘Gert, jij volgt de bal, Arthur neemt het totaalshot, George neemt Willem Alexander, Tonnie pakt Maxima en de drieling, en Fredje, jij zoekt een chickie uit.’

Mart, wie is dit?

Voor de kijkcijfers zal het denk ik niet slecht zijn, iedere glurende sport kijkende man kijkt er met genot naar. Maar als dat de maatstaf is, dan kunnen ze ook inzoomen op de patatjes-met in het publiek, moet er standaard een camera opgesteld zijn bij de biertap en lijkt mij een shot vanaf de grond omhoog bij het vrouwenhockey ook standaard.

Inzoomen op chickies krijgt twee sterren (ik blijf een man hè). Het kan trouwens nog veel erger: inzoomen op bejaarde sportlegendes in het publiek die alleen Mart Smeets nog herkent. Nul sterren daarvoor.

okee nog ééntje dan. Let op die telefoon. (klik voor nóg meer)