Aah, het is weer die tijd van het jaar. Mijn fiets is gestolen. Mijn fiets, waarvan ik had verwacht dat hij nooit gestolen zou worden, is gestolen. Hij heeft nog eens twee weken op de stoep gestaan bij de Chinees, op enkel slot. Na twee weken stond ’ie nog exact op dezelfde plek, midden op de stoep. Op dat moment begreep ik: niemand wil mijn fiets ook maar aanraken, laat staan stelen.

Dat dat niet klopte werd bewezen toen ik hem, zonder hem überhaupt op slot te doen, een nachtje voor mijn deur had laten staan. Maar goed, ik had hem ook alweer een jaartje en de rem was niet helemaal goed meer, dus het mocht wel eens. Nu zit ik in een fietsloos maandje, omdat ik vaak te beroerd ben om meteen een nieuwe fiets te kopen. Misschien heb ik een sprankje hoop dat iemand nog langskomt en zegt: ‘Oh sorry man, mijn jas was per ongeluk aan je fiets blijven hangen en toen heb ik gewoon de hele dag die fiets achter me aangesleept. Ik heb wekenlang geprobeerd te zoeken waar die fiets vandaan kwam en nu heb ik je gevonden. Hier heb je trouwens zomaar €1000,-.’ Tot nu toe is zoiets niet uitgekomen.

Deze Zweed woonwerk-Nordic-walkt. Wat ingewikkeld!

Eigenlijk is het wel fijn, mijn fietsloze maand. In die maand loop ik en maak ik gebruik van de tram. De tram is interessant: wist je bijvoorbeeld dat er heel veel Zweedse toeristen in de stad zijn? Waarom? Allemaal Zweedse chickies, moet ik eraan toevoegen. Zo veel dat Olaf bijkans zijn verblijf in Rome opschortte om terstond terug te komen.

Maar mijn voorkeur gaat uit naar lopen. Op de fiets neem ik niet de tijd. Ik denk aan mijn bestemming en wat ik daar moet doen. Tijdens het lopen ben ik alleen bezig met hier en nu. Met de omgeving, de mensen, de stad, het uitzicht. En als het gaat regenen? Dan ren ik de eerstvolgende tram in, en dan maar eens uitzoeken of ie de goede kant op gaat. Toch een ster aftrek als je haast hebt.