Zo verscheen Reckon op de grote schermen

Afgelopen weekend waren we met de hele redactie op Lowlands. Lorenzo was ook mee, maar die hebben we eigenlijk na de eerste optredens niet meer gezien. De rest van ons werkte aan drie dingen: onze show op zondag in de stampvolle Tïtty Twïster, onze dagelijkse verslagen op 3FM en aan Reckon, de recensie-app voor iPhone die ook op de zeven grote schermen van het sympathieke Captain Video voorbijkwam op het terrein. Hieronder de dagverslagen. Lees hier trouwens het interview dat Fok.nl met ons hield.

Het ter plekke in elkaar sleutelen van een anderhalf uur durende show was intensiever dan we hadden gedacht, maar gelukkig waren Madeleine, Gijs en Niels mee om ons te helpen.

Daaarnaast hebben we gedurende het hele weekend voor 3FM elke dag samengevat. Een samenvatting van de samenvatting vind je hieronder.

Vrijdag

Het is vrijdag, het is bloedheet, er zit meer bier in me dan er in de hele jaren tachtig door prins Willem-Alexander is gestroomd en ik hoor rechts alleen nog lage tonen. Dat kan maar één ding betekenen: ik ben bij de tandarts. Ik bedoel… Lowlands is begonnen. Op geen ander moment in het jaar vind ik het acceptabel dat ik half tegen een ontbloot bovenlijf van een man aan sta te schurken terwijl een meisje haar stoffige dreads in mijn gezicht headbangt.

Drie bandjes. Per persoon.

Dag 1 van Lowlands begon traditiegetrouw om twaalf uur. Dan gaan de hekken open en stroomt het terrein vol. Het is dan ook – als medewerker – niet aan te raden om vlakbij de ingang te verblijven. Kennen jullie die scène in de Lion King waarbij Simba en Mufasa in de vallei staan, terwijl er een kudde bizons over ze heen dendert? Ja? Leuk voor je, maar het gaat hier over Lowlands en niet over Disneyfilms.

Vrijdag werd gekenmerkt door het weer. Sorry dat ook wij erover moeten beginnen, maar het onderwerp ronkte nog harder rond dan het gerucht dat er op camping 3 alvast een paar meisjes naakt aan het oefenen waren voor het grote watergevecht van morgen. Al eerder had ik op 3FM gehoord dat Eric van Eerdenburg, de directeur van Lowlands, ‘met sponzen in de weer zou gaan’ als het warm zou worden. Nou, ik heb de hele dag over het veld gelopen, maar ik heb geen spons gezien, behalve de bacterie en sponzencultuur die in het Beugelzwembad al een half uur na opening was ontstaan.

Een andere warmtebeheersende maatregel die in het leven was geroepen was een ‘strandje’. Vlakbij de Alphatent was een stuk zand omgeshoveld. Dat heet het strandje. Een probleem: je mocht er in eerste instantie niet zwemmen. Laat me één ding zeggen: als je een strandje hebt waarbij je niet kan zwemmen, dan is het geen strandje, maar een woestijntje.

Het advies dat alle bezoekers vandaag ook weer veelvuldig te horen kregen was: drink niet teveel koffie en alcohol. Wacht even. Dat is hetzelfde als tegen Badr Hari zeggen: ‘Nou, hartstikke veel plezier vanavond in de disco. En geen ruzie maken hè?’

Een hint.

Het weer had tot gevolg dat er weer veel gasten zonder shirt rondliepen en vrouwen in BH’s. Het was dan ook merkwaardig om tijdens het optreden van DIO naar de gitarist te kijken. Wat denk je dat hij droeg? a) alleen een zwembroekje b) een pet met een oorlogsverleden of c) een witte bontmuts, want er staat ook een plaatje naast? Nou? Precies, de bontmuts.

Hij was niet de enige met een merkwaardig kledingstuk. Melozanger Patrick Watson droeg een shirt met aan de achterkant een gat. Kijk, als het op een of andere manier niet financieel toereikend is voor Watson, wissel dan ieder geval even met de drummer, die zit ten minste met zijn rug van het publiek af. Of – en ik heb het even opgemeten voor mijnheer Watson. Er stond op honderd meter en één minuut lopen van de Grolsch een gigantische t-shirtwinkel. Daar kon je t-shirts kopen. Zelfs met het hoofd van Patrick Watson zelf erop. Vier sterren voor de eerste dag Lowlands.

Zaterdag

De Lowlandszaterdag was de dag van Skrillex, watergevechten en zoeken naar schaduw. Ik zag ergens een groep moddervette jongens hun schaduw verhuren voor vier muntjes per kwartier.

Je kon schaduw zoeken, maar je had ook nog andere opties. Zo was een ander populair middel het afscheren van een stuk van je haar. Er liepen verrassend veel Skrillexmeisjes rond. De Skrillexjongens bleven eigenlijk vrijwel achterwege. Dit kan maar twee dingen betekenen: óf vooral meisjes zijn dol op Skrillex… óf Skrillex is een meisje.

Het was vandaag nog naakter dan gisteren. Mijn oma zou zeggen:’Kind, trek een blouse aan’ of ‘De voedselbonnen zijn op’, al naar gelang op welk punt in de geschiedenis je haar iets laat zeggen. Fresku zou overigens zeggen: trek een lintwormpak aan en doe de lintworm. Dat is een soort van dansmove waarbij je je armen strak langs je lichaam moet houden en op en neer moet springen. Als je dat hebt gedaan, ben je door dat gezweet zoveel kilo’s kwijtgeraakt dat je lintworm vanzelf gaat verhuizen.

De lintworm van Fesku

Op Lowlands gaat er per uur 100.000 liter drinkwater doorheen. Dit betekent volgens mij dat er minstens zoveel liter aan zweet en urine vrijkomt op het terrein. Maar wacht eens even, er komt dus in feite per uur 100.000 liter vocht BIJ hier. En waar komt dat allemaal vandaan? Ik denk dat als ik zondagnacht weer naar huis rijd, het hele IJsselmeer inmiddels is ingepolderd door Lowlands en ik gewoon rechtdoor kan rijden naar Amsterdam.

Dat het watergevecht had zijn undergroundkarakter van de vorige jaren volledig is kwijtgeraakt, bewijst een telefoongesprek dat ik met mijn oma voerde. Ze oma belde me vanmorgen op met de woorden: ‘Weet je wel dat er vanmiddag een gezellig watergevecht is?’ ‘O ja, oma?’ ‘Ja, bij de Alpha. En trek een blouse aan.’

Er was een meer dan gezellige opkomst, ondanks de twee problemen die je als watervechter tegenkwam: 1. je moest steeds in de rij staan om je waterpistool te vullen en 2. tegen de tijd dat je terug was op het slagveld was het water in je pistool alweer verdampt.

Ik kom trouwens net van Skrillex. Een van mijn favoriete artiesten van het laatste jaar. Gek genoeg was het vandaag ook de dag van Spinvis, ook een van mijn favorieten. Hoe kan zoiets? Die twee dingen hebben niks met elkaar te maken. Daarom hebben wij het makkelijk gemaakt voor de mensen met hetzelfde dilemma:

Zondag

Lowlands zit er op. Ik heb dit jaar weer een paar dingen geleerd. Ten eerste viel het me pas vandaag op dat het systeem van de tenten die vernoemd zijn naar het militaire alfabet, niet helemaal meer klopt. Je hebt de Alpha, de Bravo, de Charlie etcetera. Dat lijkt vrij consistent, maar een tent als de Tïtty Twïster valt er een beetje buiten.. Tenminste, het lijkt me toch raar als je in een modderkuil zit en er schreeuwt een sergeant door een portofoon: ‘Private, head to position Alpha Grolsch Titty Twister Titty Twister Delta! And quick a little!’

Op je handen staan voor de Alpha

Voor een onervaren bezoeker is het vinden van de juiste tent dan ook best lastig. Ik ging vandaag samen met mijn vriend Melchior op zoek naar de band Ghost. Nou, je kunt nog makkelijker een Ring afleveren in Mordor dan met hem op zoek gaan naar een bandje – die drie kwartier geleden inmiddels stond op te treden. Het ging zo: we gingen op pad omdat een vriend van hem bij de India bij Ghost stond. Onderweg hoorden we leuke muziek. ‘Klinkt leuk,’ zei Melchior. Ja, erg leuk. Jammer dat we naar de India moeten. We kwamen aan, maar de India bleek eigenlijk de Grolsch en dat leuke bandje van net was Ghost en stond in de India.

Dus liepen we naar een andere band in de Charlie. Die tent was dicht. ‘Wanneer is U open, juffrouw?’ vroeg ik. ‘Pas over drie kwartier,’ zei het meisje, ‘dan is er een congres.’ Melchior zei dat het dan niet de Charlie maar de Echo was. De Echo was. De Echo was. De Echo was.

Deel 1 van de top 10 die we in de show opvoerden.

Vandaag was voor ons verder de dag van het eten. Ik heb even een top drie samengesteld van wat we vandaag hebben gegeten. Het gaat van lekker naar smerig. Op één, voor vijf sterren: de pannenkoek met stroop! Hoe makkelijk kan het zijn. Je hebt nodig: beslag, een pan, olie en stroop. De Beasty Boys zongen niet voor niets: ‘When I’m in Holland I eat the pannenkookien.’ Altijd goed, altijd lekker, Pannenkoeken for the win.

Op nummer twee, voor vier sterren: een lekkere bak fruit. Gezond! Het rare van fruit is altijd dat je het gevoel hebt dat het dingen compenseert. Je eet ’s middags een bak fruit. Daarna tik je twintig biertjes weg, eet je twee shoarmabroodjes en een pizzapunt en dan denk je: ‘O nee wat leef ik toch ongezo… O maar wacht eens! Ik at vanmiddag nog een bakje fruit!’

Op drie staat de pizzaslice. Niet bijster origineel en daarmee maar één ster waard. De pizza’s worden hier verzorgd door New York Pizza. Wel grappig trouwens – ik was eens op een festival in Central Park en daar werden de pizza’s verzorgd door Pizzeria Mario uit Biddinghuizen.

Vandaag krijgt vier sterren. Plus één omdat ik vanavond weer in mijn eigen bed slaap.

___

Op de foto met 10e.

Linklijstje:

Het Lowlandskanaal van Reckon.
Zelf Reckon op je iPhone zetten.
Recensiekoning bij 3FM.
Call me Maybe Dub door 3FM, met o.a. Recensiekoning
Ons boek kopen waar we kort uit voordroegen tijdens de show. 
Interview op Fok!
Captain Video (van de schermen en LTV)