| wat | betekenisloze termen |
|---|---|
| waar | met name in het bedrijfsleven |
| waarom | je ziet erdoor niet wat wel en niet waarde heeft |
Mijn eerste echte baan was bij een softwarebedrijf in Noordoost-Amsterdam, op een bedrijvenparkje naast twee schoorstenen. Bij dit bedrijf liepen de mensen in pakken rond, zeiden ze ‘kerel’ tegen elkaar en namen ze hun bedrijfsmobiel op met alleen maar hun achternaam. Het leek me allemaal geweldig. Ik werd wel eens in een meeting geroepen. Daar werden vaak dure woorden gebezigd, zoals feature, scalability en continuous progress. Het gebruik van deze woorden intimideerde mij nogal – deze kerels wisten er blijkbaar veel meer van dan ik.
Fast forward: het bedrijf ging failliet, ik kreeg een nieuwe baan, nam ontslag, kreeg weer een (…) verhuisde (…) ontslag ingediend (…) Mars en terug (…) wezens van pure energie… Ho ho niet zo ver, even terug. Zo tegen mijn vijfde baan had ik al zoveel van die onzin moeten aanhoren dat ik begon te begrijpen waarom mensen zulke woorden gebruikten: ze leidden de aandacht af van het feit dat die lui nergens ook maar iets zinnigs over wisten. Als een man in pak zegt: ‘We moeten zorgen dat de applicatie scalability heeft, toch?’ kunnen we dit interpreteren als: ‘Kan iemand mij even uitleggen wat scalability ook alweer betekent?’ Ik stel een nieuwe wet voor: het is niet toegestaan om moeilijke termen te gebruiken, tenzij je exact weet wat deze betekenen. Doe je dat wel, dan mag je een dag lang niet over je wagen praten. Dat zal ze leren.
"OMG dit bedrijf innoveert? Wat opmerkelijk goed van ze!"
Zo mogelijk nog erger zijn termen die niets betekenen of bijdragen aan de context waarin ze worden gebruikt. Vaak zijn dit de values van het bedrijf. Hiervan is het woord ‘commitment’ (toewijding) een goed voorbeeld. Hoe vaak zie je een bedrijf dat zichzelf verkoopt met commitment? Ja, ze zijn maar beter toegewijd! Ik ga toch geen telefoon kopen van een bedrijf dat de kantjes ervan afloopt? Elk bedrijf vindt zichzelf toegewijd. Elk bedrijf omarmt vooruitgang (progress!), elk bedrijf probeert uit te blinken (excellence!). Laat die algemene troep gewoon weg en zeg wat jouw bedrijf anders maakt dan anderen: ‘Bamboo Phone: Wij maken supermooie telefoons van bamboe en andere milieuvriendelijke shit. Groetjes!’
Amen, Joost!!
Knap staaltje commitment, Joost!
Sterker nog, het bedrijf werkt met MENSEN?! Wauw…
Ik moet ineens denken aan een vuilniswagen die ik gister zag rijden
met daarop in grote letters de tekst: OOG VOOR DE BURGER.
Ik dacht: wat nou oog voor de burger, ik heb liever dat jullie gewoon oog hebben voor het afval.
In een ‘meeting’ die ik onlangs had zei een van de grote bazen: ‘Ik heb mijn verstand aangewend maar ben nog niet tot executie gekomen’. Hij had net zo goed kunnen zeggen dat hij gewoon nog niets gedaan had, maar dan had hij zo lui geleken. Tegen de tijd dat men doorhad waar hij het over had waren we al weer een paar onderwerpen verder..
De politie kan er ook wat van: waakzaam en dienstbaar. Verrassender zou zijn: onoplettend en onverschillig…
Teamlid zijn, ook zo erg. Of de bizarre vragen op een solicitatiegesprek, waarin je een bedrijf zowat de eeuwige liefde moet zweren. Waarom ik hier wil werken? Omdat ik dit werk vast wel kan, niet heel erg vind om te doen en nu eenmaal geld moet verdienen voor de huur.
Visies van scholen zitten ook vol met dit soort nonsens: ‘Wij hebben een pest protocol!’ stelt geen fuck voor.
OF, ook heel erg, de loze termen die je in sollicitatiebrieven voorbij ziet komen…. “Ik ben een echte people’s manager” (wat fijn, dus je laat de kantoorkat met rust?), “ik heb een helicopterview” (betekent dat dat je de hele tijd irritant over me heen gaat hangen als ik zit te werken?), of: “ik ben zeer oplossingsgericht” (shit, we zijn juist op zoek naar iemand die graag amok maakt). Mag ik daar een keer een recensie over schrijven?
‘Helicopterview’ vind ik absoluut geen loze term. Ik had het geschreven kunnen hebben.
Het hebben van een helicopterview houd in dat je goed bent in de grote lijn in de gaten houden, zien wat er nodig is , verbanden zien die anderen mensen niet zien, goed overzicht hebt over bijv. een werkproces. Kan dus heel nuttig zijn een werknemer die dat in huis heeft in dienst te nemen!
Ook ‘oplossingsgericht zijn’ vind ik geen loze termen. Ook dat had ik geschreven kunnen hebben. Mensen die oplossingsgericht zijn zijn vaak goed in het analyseren van een probleem en daardoor goed weten hoe het op te lossen is.
houd+t (waar is die editknop?)
Helicopterview gebruiken is voor loze mensen en hartstikke stom. Spreek je moerstaal en zeg gewoon dat je akelig goed overzicht kan houden.
http://whatthefuckismysocialmediastrategy.com/
Als je denkt dat dit soort inhoudsloze onzin door het bedrijfsleven gemonopoliseerd is zou ik je vizier ook maar eens richten op de zachte sector. Ik heb vandaag 5 minuten naar een flyer van een cursus “mindful kinderen opvoeden” gestaard en die krijg ik nooit terug.
Ik had ooit een baas die helemaal niet meer normaal kon praten. Hij vervoegde zelfs Engelse werkwoorden weer terug in het Nederlands, maar dan woorden waar uiteindelijk ook een gewoon Nederlands woord voor is. Hij had het dan bijv. over solven (bedoel je soms oplossen?) en over billen en of de boel al gebild was (factureren). Ook ging het steevast over resources i.p.v. mensen. Wel fijn: er waren nooit problemen daar alleen maar challenges…
Och och, managerstaal, ik kan er wel een recensie over schrijven. O wacht, dat ga ik maar even doen voor Recensieburger dan. Joe!
Bedoel je de zgn. “bullshitbingo”? ‘Genereer’ het zelf, hier. (Of luister bijv. de recente Zomergasten met Ben Verwaayen even terug.)
Mijn vriend werkt bij zo’n groot Amerikaans consultancybedrijf en ik lig regelmatig in een deuk wanneer hij weer met zo’n mooie term naar huis komt. Laatst had hij een Fit @ Work training waarin je leert hoe je een “sustainable high performer”, ofwel een “corporate athlete” kunt worden.
Even off topic: waar is de Like-knop heen?
Dat ding heeft een eigen wil.
Of de nieuwe aanbeveling van Samsung voor zijn nieuwe mobiele telefoons: designed for humans.
Ik zie dan zo’n vergadering met allemaal internationale marketingmensen voor mij die dan zeer trots het resultaat bekijken, ja, designed for humans! Niet voor marsmannetjes hoor.
Beste Joost, Je bent zeker van NA de “lulkoek-bingo”?
helemaal gelijk hoor, maar het is een beetje een oud onderwerp.
elke werksoort heeft zijn eigen jargon en het erge is, bijna iedereen gaat in de loop van zijn werkend bestaan zo praten, erg he, goed opletten dus, wij allemaal!
Scalability oftewel schaalbaarheid is wel degelijk belangrijk als het om software gaat. Dat JIJ niet weet waar het over gaat, maakt het nog geen betekenisloze term
Hmmm even denken… Ja je hebt helemaal gelijk! Ware het niet dat dat helemaal niet is waar ik het over heb. Ik heb het erover dat mensen dergelijke termen vaak gebruiken terwijl ZIJ niet weten waar het over gaat.
Ik gebruik de term schaalbaarheid op regelmatige basis, maar altijd correct. Bijvoorbeeld in: “Deze salade is enorm lekker, maar er is zo veel van, dat ik aan de schaalbaarheid ervan twijfel.”
In een vlaag van verstandsverbijstering heb ik een keer de HEAO gedaan. Het vak Commerciële Economie bestond tot mijn grote verbazing uit een waanzinnig dik boek met begrippen en de achterlijke namen daarvoor uit ons hoofd leren. Meer was er niet. Ik kan dus als ik wil zonder blikken of blozen meepraten in dat jargon. In mijn eerste baan werd dat ook van me verwacht, en elke keer dat ik zo´n gedrocht uitsprak stierf er van binnen in me iets…
(Gelukkig kwam ik bij mijn tweede baan terecht bij een redactie waar je strafpunten kreeg als je het had over “een stukje marktsegementatie” of andere narigheden en bij 10 strafpunten moest je uitdelen).