Tandemtoeristen

tandem_header
watTandemtoeristen
waarin Amsterdam
waaromze zijn zo schattig

Stel je voor: je bent een Amerikaans stel, Dave and Kayleigh. Kies maar even wie je wilt zijn. Je komt aan op het Centraal Station in Amsterdam en hebt van je vrienden thuis de tip gekregen om vooral fietsen te huren als je in Amsterdam bent. Omdat jullie het zelf ook zo enig vinden om de lokale gebruiken uit te proberen, lijkt dat je een goed idee, en je stapt een fietsverhuur binnen. Daar valt jullie oog op een tandem. ‘O kijk,’ zegt Kayleigh. ‘Dat kunnen we ook doen, dan vind ik het minder eng.’ Dave twijfelt. Is dat niet een beetje een gekke fiets? Volgens Kayleigh is dat onzin. Er staan er hier tien! Anders zouden ze die toch niet verhuren?

Het duurt een minuut of vijf à tien, schat ik zo in. Tien minuten fietsen door Amsterdam. Stukje grachten, wat Jordaan. Dave begint een beetje te zweten. ‘Kayleigh?’ vraagt hij. Hij zit voorop. ‘Heb jij al andere tandems gezien?’ Ze geeft toe dat ze die nog niet heeft zien rijden. Maar dat komt nog wel, denkt ze. Dit móét een lokaal gebruik zijn. Hoe doen de Amsterdamse stelletjes het dan? Die rijden vast allemaal op zo’n ding. Het zou toch niet zo zijn dat echt alleen één enkel mallotig toeristenkoppeltje op zo’n ding rondrijdt?

Dan volgt het grote ongemak. Het naarstig zoeken naar andere tandems. Ergens in de verte denken Dave en Kayleigh een ander stel op één fiets te zien, maar eenmaal dichterbij blijkt het gezichtsbedrog. Binnen het uur zijn ze terug bij de verhuur om hun tandem in te ruilen voor twee opvallende rode fietsen met grote nummers. Nu zijn ze er vanaf, denken ze onterecht en opgelucht. Nu denkt iedereen dat ze er bij horen.

Ik zie Dave en Kayleigh zo af en toe rijden op hun tandem. Het is een aandoenlijk gezicht. Vaak is het meteen duidelijk of ze voor de grote ontdekking zijn of dat het nog moet komen. Voor de ontdekking zijn ze nog serieus, zich niet bewust van de situatie. Daarna doen ze lacherig, clownesk, bewust van de toeristenval waarin ze zijn getrapt. Drie sterren omdat ik er altijd weer om moet lachen.

hier zouden ze ook intrappen

Deze recensie verscheen op donderdag 6 september 2012 in de Volkskrant.

2 Comments

  1. +1-110
    Ilse

    Toevallig zag ik er vandaag nog zo’n 10 op de vijzelstraat! Al moet ik wel toegeven dat dat één groep was.

  2. +1-110
    José

    En dan zijn er ook mensen die serieus met hun volle verstand tandem rijden. Van die gezellige stellen.

Reageer

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*


*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>