| wat | de Bonenstaak |
|---|---|
| waar | in de Maasstraat van Amsterdam |
Op een ochtend kroop het gevaarte opeens uit de grond in mijn straat omhoog, geholpen door een paar flinke bouwvakkers. In eerste instantie leek het nog het meest op een stuk riolering dat bovengronds vervangen werd, maar het bleek een playground te zijn, aan de buurt geschonken door Holland Casino.
Nog voor de playground af was, was zijn lot al beklonken door actievoerende buurtbewoners: hij moest weg. Dit was jammer, ook omdat het zou worden geopend door Willeke Alberti tijdens ons jaarlijkse straatfeest.
Post van het casino.
Die zaterdag was de sfeer in de Maasstraat grimmig. Het toestel stond er treurig bij, afgeschermd door metershoge hekken. Daar omheen stonden wij, zoals elk jaar, sgroppino’s weg te tikken. Al snel bleek dat er zich twee kampen hadden gevormd. In het ene zaten de actievoerders, in het andere de voorstanders (voornamelijk winkeliers) en de neutralen (voornamelijk ouders).
‘Eigenlijk vind ik het best wel een leuk ding,’ zei mijn buurvrouw. ‘Wist je dat hij WiFi heeft voor het hele plein?’ prees ik hem aan. ‘En er komt een leuke app bij waarmee je spellen kunt spelen.’
Alle kinderen van het plein stonden verlekkerd tegen het hek aangedrukt. Een assertief ouderpaar knipte een gat in het hek. Binnen een minuut was het apparaat bezaaid met spelende kinderen. Het was een prachtig gezicht.
‘We moeten een geuzennaam verzinnen. Iets positiefs, zodat de mensen er van kunnen gaan houden. Wat dacht je van de Bonenstaak?’ De buurvrouw en ik zouden actie gaan voeren voor het behoud van de Bonenstaak, we lieten ons niet zomaar wegstemmen!
Inmiddels begonnen tegenstanders actief ruzie te zoeken met argumenten als ‘Alle ondernemers zijn zakkenvullers!’ en ‘Waarom wil jij hem houden dan? Je hebt zeker kinderen. Bah. Weg met die kinderen!’
De wijkagent vindt het ook jammer
Vanuit mijn ooghoek zag ik dat mijn zoon de mascotte van de plaatselijke bakker (een man verkleed als boterham) aan het meppen was met een vlaggetje. Ik trok een sprintje om hem eens even flink op te voeden en struikelde jammerlijk over mijn voeten. Midden op de Maasstraat ging ik keihard op mijn bek. Omringd door geschrokken straatgenoten opende ik mijn ogen en mompelde: ‘Protestactie, de Bonenstaak moet blijven!’
Het mocht niet baten. Niet veel later viel er een kind lelijk van de Bonenstaak en werd samen met de laatste hoop per ambulance afgevoerd. Het was een rare zaterdag.
In een Maasstraat bij u in de buurt.
Deze recensie verscheen op 18 september 2012 in de Volkskrant.
Een bonenstaak waar spiegeleieren uit groeien, hoe vet!
Ben eigenlijk wel benieuwd hoe het komt dat die “artist impressions” die voordaf worden gepresenteerd nooit op het daadwerkelijke bouwsel lijken.
Ja, dat is eigenaardig én onhandig.
Hihi, sgroppino. Dat klinkt net als iemand die Anja heet en bij de coffee company een ‘lattuh Maggiejato’ besteld.
Ok ik weet niet wat ik hiermee wil zeggen.
Ik vind een caaputjino lekkerder, Suzanne.
Excuus, Susanne… (naam correct overnemen is ook een kunde)
Wat een onheilspellende lucht op die foto! Je zou er bijna wat achter zoeken.
Ik snap het niet helemaal. Heeft HC zomaar besloten dit ding daar neer te zetten? En nu zijn mensen tégen, terwijl ze wisten dat ‘t er kwam? Of wisten ze dat niet? Of wist men het wèl, maar vinden ze ‘t ding nu te gevaarlijk en/of lelijk?
(Misschien snap ik het niet, omdat ik in de Spielplatz rijkste stad (ècht, ‘t is officieel) van Duitsland woon, en er *letterlijk* overal Spielplätze zijn, hier).
Als je op de linkjes klikt, zie je een impressie van hoe het had moeten worden. Daar is het geheel wel soortgelijk van vorm, maar wel veel groener en veel glooiender. Dat tweede was waarschijnlijk “technisch niet haalbaar” (te duur). Waarom ze het plots zo bruin en geel geverfd hebben is me een raadsel.
Misschien is een likje groene verf wel een goed compromisvoorstel.
Ahh ik zat al op deze recensie te wachten. Ik vind dat ding zo ontzettend lelijk! Ik dacht eerst dat er een UFO geland was in de Maasstraat.
Daarnaast is dat ding toch veel te rond en te glad om op te kunnen klimmen en spelen?
Wifi is wel weer top natuurlijk
Maar hoezo is hij lelijk? En dat spelen ging heel prima. De grotere kinderen zaten bovenin en de kleine speelden beneden. Ik had zelf ook wel zin om erop te klimmen, maar ja, ik moest een wandelende boterham redden.
De kleur, de vorm, ik vind het hele ding gewoon niet om aan te zien. Maar dat is een kwestie van smaak natuurlijk..
Zelfs vergeleken met de gemiddelde speeltuin?
Los van of ‘ie lelijk is of niet ( ze zetten zoveel lelijke dingen neer in de stad tegenwoordig, als dat echt het probleem is dan regel je gewoon een verfspuit bij de Karwei met de hele buurt ) – snap ik het probleem niet zo. Worden mensen echt gelukkiger van een lege half doodgetrapte grasmat met kinderen die door de hele wijk heen en weer rennen dan als ze allemaal verzameld worden op één kunstig object met GRATIS ( may I remind you: we zijn Hollanders ) Wifi?
Elke buurt (of zelfs elke straat) heeft volgens mij van dat soort bewoners. Dat zijn van die hele hulpvaardige betrokken mensen, die zó betrokken zijn dat ze zelfs problemen oplossen die er eigenlijk niet zijn.
Die bij ons in de buurt grijpen elke gelegenheid aan om een brief naar de gemeente of naar alle buurtbewoners te schrijven, of een combinatie daarvan. Blijkbaar is dat echt heel vaak nodig, want ze vroegen ons laatst zelfs om een bijdrage voor nieuwe printerinkt :’-)
Stel dat ‘ie weg moet he… dan is er dus een WiFiBonenstaak over. En ik weet nog een speeltuintje vlak om de hoek dat nog best een WiFiBonenstaak kan gebruiken…
Hm, ik vind hem stiekem best wel leuk! Maar aan de andere kant begrijp ik dat het ook gezellig is om ergens samen flink tegen te zijn. Waarom mogen de kinderen niet beslissen? Het is immers eigenlijk toch aan cadeau aan hen?
Wel een tof ding. Wat kunnen mensen toch zeiken over niks. Gewoon laten taan. Desnoods kinderen aan vastbinden.
‘t Is een kwestie van wennen. En net toen ik gewend was moest-ie weg. En net toen ik een pro-actiecommitée wile oprichten donderde er een kindje vanaf, en was en een buurtbattle!
Cool ding. Heeft iemand het de kinderen al gevraagd? Lijkt me dat die toch een aanzienlijk deel van de inspraak mogen.
Hee, ik woon ook in de maasstraat. Begreep al niet waarom dat ding in een keer weer weg was.