Op mijn dagelijkse internetrondje kom ik altijd een keer langs zwaremetalen.com. Dat is een website met nieuws, cd-besprekingen, interviews en concertverslagen op het gebied van heavy metal. Het lezen ervan zorgt bij mij al jaren voor een glimlachend hoofdschudden – en dan bedoel ik niet headbangen.

Ongeveer negentig procent van het nieuws bestaat uit berichten dat een band bezig is met de opnames voor een nieuw album of dat ze een nieuw nummer of een nieuwe clip online heeft gezet. Ik stel daar wel belang in, maar de koppen van die stukjes zijn verschrikkelijk. De redactie hanteert het principe dat je nooit twee keer hetzelfde woord of dezelfde formulering mag gebruiken. Dus als Sinister in de studio zit om een nieuw album op te nemen, staat er niet Sinister in de studio, maar ‘Daar is Sinister opnieuw’. Als Cattle Decapitation een clip heeft gemaakt, staat er niet Nieuwe clip Cattle Decapitation, maar ‘Cattle Decapitation toont kortfilm’. Als Fleshgod Apocalypse een nieuw nummer heeft, staat er niet Nieuw nummer Fleshgod Apocalypse, maar ‘Fleshgod Apocalypse laat even meeluisteren’.

De interviews zijn meestal telefoongesprekken die verbatim werden uitgeschreven, inclusief ‘Hoi, hoe is het?’ De interviews op de site lees ik niet meer. Ook de concertverslagen sla ik over. Als ik er niet ben geweest, ben ik bang dat ik iets heb gemist, en als ik er wel ben geweest, interesseert het me niet wat een ander ervan vond.

webzine in heavy metal

De pagina met cd-besprekingen zou zeer nuttig kunnen zijn, als ze de boel eens fatsoenlijk zouden rubriceren. Ze bespreken zeer veel, maar omdat ik mij niet voor alle genres interesseer en ik niet op voorhand kan vaststellen of het gaat om een thrash-, death-, black-, prog-, grindcore-, folk- of vikingmetalalbum, zou ik er een dagtaak aan hebben om interessante albums te vinden. Bovendien is een groot deel van de recensenten behept met de ziekte om ‘appreciëren’ te schrijven, in plaats van ‘waarderen’. Sterker nog, om de twee recensies tref je bizarre zinnen aan als: ‘Al vanaf “Oerlug” ontwaren zich grimmige Noorse vibes in alle gelederen, ruisend en wel, met een pompende pagan bijklank.’

Niettemin 4 sterren: het is als Immortals Battles in the North: het is een brij, Abbath drumt uit de maat en de productie rammelt, maar het is ontzettend true.

deze infographic is het best te bekijken in combinatie met Herman de schermman

Deze recensie verscheen op 13 september 2012 in de Volkskrant.