| wat | dak- en thuislozen |
|---|---|
| waar | in drukke straten |
| waarom | ze willen geld van je |
Vroeger vond ik alle zwervers stom. In Nederlands is het niet nodig om op straat te leven, dus vul formulieren in of zoek een baan, dacht ik. Totdat ik erachter kwam dat bij het overgrote deel van de mensen die op straat leven een psychisch probleem de oorzaak is, al dan niet in combinatie met een verslaving. Wat een rare uitdrukking eigenlijk, op straat leven. Op de stoep voor een Albert Heijn leven is accurater.
Mijn scheerapparaat is stuk, mag ik een euro?
Veel dak- en thuislozen bedelen om aan geld te komen voor hun verslaving. Er zijn daklozenkrantverkopers, klassieke slapende bedelaars met een bakje, en halfvergane muzikanten. Maar er zijn ook zwervers die superirritante manieren gebruiken om aan hun euro’s te komen. ‘Meneer, ik moet met de trein naar Utrecht en ik kom precies €1,65 tekort. Wilt u misschien helpen?’ De vrouw die dit aan me vraagt wordt door iedere stadsbewoner al van een kilometer afstand als een verslaafde herkend. Vanaf tien meter afstand helpt de reukzin ook mee. Laatst in de Haarlemmerstraat liet een man die me een papiertje zien: ‘Kijk, ik kan hier voor €2,60 voor een maaltijd terecht bij de daklozenhulp, maar ik kom een eurootje tekort.’ Dat hij zijn truc al tijden gebruikte was alleen al te zien aan de vervallen staat van zijn briefje. Een uur later zag ik dat hij zijn zogenaamde eurootje nog steeds niet had.
Ik kan daar zo slecht tegen. Wees gewoon eerlijk! ‘Meneer, ik heb €20,- nodig om een gram heroïne te kopen, kunt u een euro missen, ik heb het bijna voor elkaar vandaag, maar m’n handen trillen zo’ is misschien iets te eerlijk, maar ‘Heeft u misschien een euro voor me?’ volstaat prima. Probeer me er niet in te luizen, dat maakt alleen maar dat ik zwervers stom vind. Een dakloze hoeft maar met zo’n twintig mensen eerlijk oogcontact te maken en hij heeft z’n shotje bij elkaar. En áls je liegt, verzin dan tenminste iets geloofwaardigs. ‘Heeft u misschien €2,50 voor een Volkskrantje? Voor de beursberichten. Ik ben m’n kapitaal verloren op de beurs en ik wil kijken of ik met de euro die overblijft ergens kan instappen.’
En als je dan een lekker Albert Heijn broodje aan ze geeft, zitten ze je aan te kijken met een kop van “wat moet ik hier nou mee, hier zit toch geen alcohol of drugs in???”
Dat hoor ik mensen vaak zeggen, maar heb je het wel eens gedaan? Ik heb zwervers die om geld voor eten vroegen vaak een broodje of banaan ofzo gegeven, een keer zelfs een boterham met pindakaas die al de hele ochtend in mijn tas zat, en daar zag ik ze dan altijd meteen aan beginnen.
Echt waar? Ik heb een paar keer eten gegeven aan een zwerver die zei dat hij geld nodig had om eten te kopen (ik doe niet aan cash, dus dat gaat nooit lukken), maar mij gaven ze het steeds terug. Eentje zei zelfs “ik heb liever een briefje” Ik, naief “maar een briefje kun je toch niet eten, wat moet je daar nou weer mee?” en hij “van 5 of 10 euro”. Echt dude, dat vraag je niet aan een student, ik kon echt niet zomaar 10 euro missen hoor.
Ik heb een zwerver een keer gevraagd of hij een boterham wilde die ik in mijn tas had. Zijn oprechte antwoord: “Dat ligt er aan, wat zit er op?”
In Rusland zitten serieus mensen op straat met een bakje en een briefje waar op staat: ‘heb geld nodig om te zuipen’. En het werkt nog ook!
Ach, je schrijft zelf : het zijn vaak psychiatrische patienten met een verslaving. Noem me soft, maar de maatschappij is al zo veeleisend. Ik geloof niet dat je van psychiatrische patiënten kan verwachten dat ze eerlijk tegen je. Het is hun ervaring die hen zo gemaakt heeft, samen met hun verminderde capaciteiten
Dus als je psychiatrisch patiënt bent is oneerlijk zijn acceptabeler? Dat begrijp ik niet.
Gezien in Portland, Oregon, USA: een ‘zwerver’ van mid-twintig met een bordje “please help me to fly home for Thanksgiving”
Wel eerlijk.
Er mag inderdaad wel wat meer creativiteit worden gebruikt door de beste mensen. Ze mogen hier een voorbeeld aan nemen:
http://thewondrous.com/beggars-with-funny-signs/
En nu maar hopen dat alle zwervers dit lezen!
Vraag eens aan een straatkrantverkoper of je iets voor ze uit de supermarkt mee kan nemen. Dan zeggen ze namelijk ‘oude kaas’. Allemaal! Dat is blijkbaar lekker tijdens het zwerven.
Is oude kaas niet ook gewoon erg duur en redelijk houdbaar?
toen ik een zwerver een keer een boterham met kaas aanbood, vroeg ie: “oude of jonge kaas?”. die wilde blijkbaar ook oude kaas
Geef wel of geef niet, wat maakt het uit wat iemand zegt of wat diegene met het gekregen geld doet. Calvinisme ten voeten uit. (Ik geef liever een beetje geld aan aardige daklozen dan een hoop geld ten behoeve van rijke rot-VVD’ers.)
Punt is toch dat je best iets wil geven aan een aardige dakloze, maar niet aan een stomme, liegende dakloze?
precies Ippe
Ach, wie liegt er niet om geld te krijgen? Een leugen/verhaal vertellen betekent niet per se ‘niet aardig zijn’. En trouwens, de hele wereld zit vol verhalen die uiteindelijk ook niet echt waar blijken te zijn.
Maar ik begrijp nu weer dat dit gevoelig ligt.
Jammer dat zwervers niet de middelen hebben dit berichtje te lezen, ze zouden er best wat aan gehad hebben.
In veel bibliotheken is computer- en internetgebruik gratis, dus ook bereikbaar voor daklozen.
Ah tuurlijk, niet aan gedacht!
Ja jammer dat echte daklozen vaak ook recensiekoningloos blijven. Okee. Iedereen die dit leest: schrijf deze recensie even over op een groot stuk karton (plaatjes mag je natekenen, hoeft niet) en geef het aan de eerste zwerver die je ziet.
Of na Recensiekoning goes Volkskrant en Lowlands nu Recensiekoning goes Straatkrant?
Die roem is ons al eens toegekomen. Het stukje over iepenzaden ( http://www.recensiekoning.nl/2011/05/13444/iepenzaden ) heeft in Z gestaan.
Rust: Het probleem is dat een psychiatrische patient niet weet hoe hij niet moet liegen, ooit een goudeerlijke psychiatrische verslaafde patient gezien? Het lijkt me heel bijzonder dat die op straat zou zwerven. Zeker met nieuwe regelingen waarbij veel patienten niet meer opgenomen kunnen worden ook al zijn ze een gevaar voor zichzelf en de omgeving. Daar zou de verontwaardiging om moeten gaan, niet over hoe moeilijk het voor de welvarende mens is dat de niet welvarende mens niet eens eerlijk tegen je is
Onzin! Er zijn genoeg daklozen die bij hu volle verstand zijn maar zijn gezwicht voor verslaving, of er zelf voor kiezen om op straat te leven. En in dit geval worden alle zwervers als psychiatrische patiënten neergezet en alle psychiatrische patiënten als randdebielen. Een hoop van hen weten best hoe ze eerlijk moeten zijn. Zou fijn zijn als ze op de een of andere manier moeite doen. Door een bord te maken, een grap te vertellen of te zorgen dat ze niet stinken. Of dankbaar zijn voor wat iemand geeft, dat zou ook helpen.
Joke, daar zou het over kunnen gaan, maar daar gaat m’n stukje niet over. En on topic: Als iemand oneerlijk moet zijn om te kunnen overleven: soit. Maar in dit geval ligt het eerlijke alternatief zo voor de hand.
Eerlijke verslaafden zijn moeilijk te vinden – ook rookverslaafden komen al met smoesjes als je ze op hun roken aanspreekt, dat is nu eenmaal deel van de verslaving. Eerlijke psychiatrische patienten daarentegen zijn er genoeg (of althans, net zo eerlijk als jij en ik). Volgens mij overschat je hoe ver iemand heen moet zijn om patient van een psychiater te zijn.
misschien overschat ik het wel, zou kunnen. Het kwam op mij alleen nogal dedain over (ook al weet ik dat je niet zo bent Rust).
Jezus, Rust, dus die vrouw die je na een mooie avond vraagt of je nog een kop koffie komt drinken vind jij ook stom? Zwervers (en vrouwen) praten in code; dat is iets anders dan liegen.
Lekker stigmatiserend stukje zeg, damn.. Je intro begint goed, maar vervolgens heb je het gewoon over “zwervers”, als een grote zelfde groep.
Je zou denken inderdaad dat het een kwestie van een formuliertje invullen is. Was dat maar waar. Je wilt niet weten met wat voor een bureaucratie je te maken krijgt, organisaties die naar elkaar verwijzen. Als je dan ook nog een persoonlijkheidsstoornis hebt, is het zo gebeurt.
Niet alle zwervers hebben lange baarden en sokken met gaten. Het kan iedereen overkomen.
Ik geef onze buurtjunk Maarten altijd geld met de boodschap: ‘Wel drugs van kopen hoor, ik geef het niet voor groente en fruit.’ Hij is heel eerlijk, want hij koopt er ook altijd drugs van.
Ik wil een euro
http://www.youtube.com/watch?v=DqBQfEN_2UI
Moet je je voor de grap eens afvragen of je in je eigen leven die truuk ook toepast: Een zelfdestructieve gewoonte of behoefte bedekken met een leugen.
Daarnaast is het vaak een kwestie van eergevoel. Het is minder vernederend een goed excuus te hebben, al is dat een leugentje, dan de verloederde waarheid onder ogen te zien. Dus misschien hebben ze toch nog iets te verliezen, al zou je denk van niet.
Je maakt het mensen ook gemakkelijker om even mee te doen met het toneelstukje, in veel gevallen is het voor iedereen eervoller.
En het is natuurlijk gewoon veel betere marketing
Ik moet zeggen dat ik het eigenlijk wel leuk vind als iemand om geld vraagt met een heel verhaal over de trein die hij gemist heeft en zijn moeder die jarig is en zijn beltegoed dat op is en weet ik wat nog meer. Ik bedoel: dan maak je wel wat van je gebedel. Het geeft eigenlijk aan dat je het zelf ook niet helemaal normaal vindt om zomaar om geld te vragen. Dus kleed je het een beetje in. Iemand met een goed verhaal krijgt van mij altijd wat. Dat het verhaal overduidelijk niet waar is doet daarbij niet terzake.