Boksen is pas leuk als er gedoe omheen is. Leuk gedoe. Zoals een spelletje Weerwolven van Wakkerdam niet geslaagd is zonder uitgebreide verdachtmakingen, zwaar op de man gespeeld. Zoals een verkiezingsdebat niet geslaagd is zonder oneliners van Wilders. Een echte grote bokswedstrijd wordt voorafgegaan door uitdagingen, kleineringen en andere woordspelletjes. En dan bedoel ik niet Wladimir Klitschko die in de kleedkamer Ruzzle op z’n telefoon zit te spelen. Zoals Mohammed Ali zei: ‘I’ll beat him so bad he’ll need a shoehorn to put his hat on.’
Maar als het boksen daadwerkelijk begint is mijn interesse weg.

wordboxer

Als je Wordboxer goed begrijpt, ga je gewoon door met het voorspel tijdens de wedstrijd. Met woorden dus. In rondes speel je een soort Scrabble, maar je mag nu ook diagonaal. Je legt een woord, en bezorgt die als punch aan je tegenstander. ‘MOKERDEN’ was het eerste woord dat ik om mijn oren kreeg. Tachtig punten eraf bij mij, dat kwam aan. Ik kwam een paar rondes later terug met ‘MUIL’. De ‘JANKTEN’ die ik toen voor mijn muil kreeg was de genadeslag. Ik prevelde nog ‘WASTAFEL’, maar toen was het afgelopen.

Hij wilde terugzeggen: ‘ochtendadem’, maar dat staat niet in het groene boekje.

Zoals je ziet is het net als bij Dirty Wordfeud nog leuker als je de woorden niet zomaar kiest. Je kunt ook een verdedigende zet doen. ‘BUNKER’ of ‘MIETJE’ zijn dan zeer geschikte woorden, zeker als je er 3x woordwaarde-vakjes in verwerkt. Een nadeel is dat deze aanpak veel tijd kost, en het spel kost al best veel tijd. Als het niet op Knock Out beslist wordt, dat is als je al je tegenstanders punten hebt weggepuncht, duurt een spel 12 rondes à 3 beurten. Dat is best lang. Maar het is het waard.

Zo ziet Wordboxer eruit vlak voordat je een klap krijgt.

Ik speel Wordboxer nu al een tijdje en merk dat het net als een goeie plaat wat draaibeurten nodig heeft. Het wordt leuker naarmate je het meer speelt. Je ontdekt sneller goede woorden, wat op het begin toch wel moeilijk is met die diagonaal erbij. Je krijgt de goed doordachte tactische mogelijkheden door. En dan blijf je spelen. Het is dan ook echt een spel voor mensen die uitbreidingen van de Kolonisten van Catan in bezit hebben. Het blijft hierom ook langer leuk. Als je tijd genoeg had om deze recensie te lezen, kan er best nog een verslaving bij. Oh, mocht je mij in je ‘Boxclub’ tegenkomen, wil ik je nog even herinneren aan een andere uitspraak van Ali: ‘If you even dream of beating me you’d better wake up and apologize.’