| wat | bordspelletjes |
|---|---|
| voor wie | voor kinderen die het nog niet kunnen spelen |
| waarom | om sneller je jeugd te herleven |
De generatie die nu kinderen krijgt, koppelt voor het eerst haar nostalgische gevoelens aan merken. En daar spelen de producenten mooi op in. Terwijl de kinderen het liefst naar Avatar (de Japanse animatieserie, niet de blauwe droomwereld) of Dora kijken, stoppen hun ouders ze onder een dekbedje van Buurman en Buurman. Ze proberen hun enthousiasme voor Nils Holgersson actief over te dragen door ze een dvd voor te schotelen. Tevergeefs.
Iedereen heeft wel een jeugdherinnering aan bordspelletjes. Van die keer dat je met je ouders op een avond tussen Sinterklaas en Kerstmis zo lang Monopoly speelde dat je broertje in slaap viel op Lange Pooten. Of toen Tante Saar de joker van Rummikub per ongeluk in haar decolleté had laten vallen. En nu deze kinderen zelf kinderen hebben willen ze als gezin zo snel mogelijk Monopoly’en, Rummikub’en en Uno spelen. Daarom hebben de producenten er kinderversies van gemaakt. En daar heb ik een aantal problemen mee.
- De kleuterversies van de spellen zitten lang niet zo slim in elkaar als hun volwassen broers. De versimpelde en veranderde spelregels maken het onlogisch en vaak stompzinnig. Het verschil tussen een huis en een hotel bij Monopoly is één munteenheid. Dom spel.
- Wat is er leuker dan een spel voor het eerst spelen? Alles! Het is de hel. Je moet ongeduldig de gebruiksaanwijzing doorploeteren, en je kunt pas beginnen als iedereen het heeft begrepen. En dan duurt het eerste spelletje zo lang dat het niet leuk meer is. Veel leuker is een spel spelen dat iedereen al kent. Die kans wordt een stuk kleiner als er verschillende versies van een spel in omloop zijn. ‘Hee, je moet eerst dertig punten hebben voordat je uit mag’, zei mijn zoon tegen een vriendje bij het spelen van My First Rummikub. Het vriendje wist van niks. Ruzie.
- Waarom zou je dit willen? Er zijn voor elke leeftijdsgroep tientallen leuke unieke spellen. En sowieso is er meer te doen voor een kind van zes dan hij ooit in zijn totale jeugd kan doen. Wacht lekker tot ze het echte spel kunnen spelen, dat is vaak sneller dan je denkt. Bovendien is het dan veel leuker, zeker als je wat familiemoderaties kunt aanleren. Dan kunnen ze daar mooi met hun vriendjes over ruziën.
RISK junior
Deze recensie verscheen op 17 oktober 2012 in de Volkskrant.
Avatar: The Last Airbender is een Amerikaanse cartoon in Japanse Anime stijl bedacht en uitgevoerd door twee Amerikanen Bryan Konietzko en Michael Dante DiMartino.
Ben gelukkig niet de enige die de drang voelde om het te verbeteren
Dank je, Niels.
Uitzondering op deze regel vind ik ‘Wie Is Het Junior’. Ik kocht het afgelopen koninginnedag op de vrijmarkt en mijn neefje van 5 (toen 4) vindt het fantastisch.
Het komt redelijk in de buurt van de echte ‘Wie Is Het’, alleen bouw je door middel van vragen het plaatje van de ander na met plastic neuzen, brillen, monden en kapsels. Daardoor zijn de verschillende uiterlijke kenmerken wel gereduceerd en is de gok-factor uitgeschakeld, maar het principe van slimme vragen stellen blijft redelijk overeind.
Volgens mij is het tegenwoordig niet meer nieuw te koop maar lijkt ‘Mijn Eerste Wie Is Het’ er erg veel op.
Monopoly junior is echt een tof spel! Duurt ook niet zo lang als de echte monopoly en de kermis spreekt me (nog steeds) meer aan dan al die straten met huizen en hotels. Maar misschien komt het ook omdat ik laatst nog een potje gedaan heb en toen dik won..
Colonisten van Catan junior voor mijn neefje van 7 gekocht, hij is er helemaal weg van
Misschien is dat dan ook wel iets voor mij, het reguliere Kolonisten heb ik namelijk een hartgrondige hekel aan.