NK Grunten

header-grunten
door Gustav
wathet NK Grunten
waarBazart, Den Haag
wanneerzaterdag 25 mei 2013

Over een week wordt in Den Haag het nationaal kampioenschap grunten gehouden. Grunten is de meest voorkomende zangvorm in het deathmetalgenre. Over death metal heb ik vaak horen zeggen: ‘Ik vind de muziek wel mooi, maar de zang niet.’ Dat is een leugen, want als je vervolgens geen death metal maar thrash of heavy metal opzet, dan hoor je: ‘Ik vind de zang wel mooi, maar de muziek niet.’ Zeg dan dat je niet van metal houdt, zodat ik meteen je hoofd met een bijl kan inslaan om de inhoud van je hersenpan op te slobberen.

Het NK Grunten is aan zijn zesde editie toe. Het bestaat uit twee rondes. In de eerste ronde zingen de deelnemers naar eigen inzicht één minuut a capella. In de tweede ronde zingen ze onder begeleiding van een band één nummer – de organisatie heeft enkele weken geleden de vijf nummers bekendgemaakt waaruit ze kunnen kiezen.

Bij de vorige editie behoorde ‘Beat It’ van Michael Jackson nog tot de opties – toen een populaire keuze. Dit jaar gaat het alleen maar om metalnummers (van Slayer, Pantera, Sepultura, Amon Amarth en Asphyx). Misschien is het een idee om volgend jaar Tom Waits in het rijtje op te nemen:

Net als headbangen vraagt grunten techniek en oefening. Wie maar wat aanbrult, loopt het gevaar zijn of haar gezondheid te schaden. Een van de slachtoffers was bijvoorbeeld Angela Grossow, de zangeres van Arch Enemy, die poliepen op haar stembanden ontwikkelde door ongeïnformeerd te grunten.

Het schijnt dat het vanuit je middenrif moet komen, het liefst zonder gebruikmaking van je longen. De jury op het NK beschikt dan ook over medische instrumenten als een decibelmeter en een spectrumanalyser om de prestaties van de kandidaten te beoordelen. Het is niet meer mogelijk om je voor deelname op te geven, maar het bezoek aan dit kampioenschap is gratis. De beste grunter wint studiotijd, geld en – ik ben heel benieuwd hoe die eruitziet – de Bloedbokaal.

2 reacties

Optredens van je vrienden

header-optredensvanvrienden
door Joost
watoptredens van je vrienden
waaromje moet eerlijk zeggen wat je ervan vond
wat vond je er dan vanwat vond je er zélf van?

Mijn werk bestaat hoofdzakelijk uit het intypen van allerlei codes op een zwart scherm. Daarentegen zijn mijn vrienden extreem beroemde artiesten. We hebben een stilzwijgende afspraak dat ik kom kijken als er een opvoering van ’t een of ’t ander is, en dat zij af en toe gapen als ze mij per ongeluk aan het werk zien.

Bij die optredens gaat er maar één ding door mijn hoofd: laat het in godsnaam goed zijn, want ik moet straks in de foyer zeggen wat ik ervan vond. Als het goed is kun je oprecht zeggen dat je het ‘heel, heel erg leuk’ vond. Was het niet zo goed, dan wacht er een naar gesprekje. Het is natuurlijk niet de bedoeling dat je de artiest een slecht gevoel geeft, meteen na het optreden.

In mijn vakgebied bestaat dit probleem niet. Daar wordt met gevoel weinig rekening gehouden en is het prima om opgeleverd werk meteen kritisch te beoordelen: ‘Ah ja, goed, maar kun je ook maken dat als ik hier druk, ik de totalen te zien krijg?’ Vergelijk: ‘Ja heel goede cabaretshow, maar kun je ook maken dat ik bij dat ene grapje over Knightrider wél moet lachen?’

Wat je in elk geval niet moet doen, aldus een goede vriend en superbekende cabaretier, is vragen wat ze er zelf van vonden. Dat staat gelijk aan: ‘Het was enorm slecht, vond je zelf toch ook?’ Hij heeft voor zichzelf dan ook besloten om mensen gewoon altijd maar te feliciteren. Het verdient in elk geval de aandacht om van te voren even te kijken of je makkelijk via de wc het pand uit kunt vluchten.

Andere optie: inhoudelijk op het werk ingaan. Ik was laatst bij de première van een korte film. Een heel korte film. (Die film was zo kort, dat ’ie misschien wel een hulpje kan gaan spelen in Fort Boyard.) Ongeveer de helft van de film was een seksscène met een goede vriend, die in de zaal naast me zat. Na afloop tikte ik hem bemoedigend op zijn knie: ‘Hee joh, nou goed hoor hee. Echt een hoogtepunt.’

Deze recensie verscheen op 15 mei 2013 in de Volkskrant.

2 reacties

kinderen vinden het leuk

kinderen-header © Jim Davis (uit 'Garfield's Pet Force')
door RuSt
wateen argument
waaromom iets slechts goed te praten

Bij het kijken naar kinderprogramma’s of het luisteren naar muziek hoor ik mezelf vaak zeggen: ‘Zet even iets anders aan, hier lusten de honden geen brood van van’. M’n zoon en dochter reageren dan steevast moet onbegrip en daarna zwaar teleurgesteld, want het was zo leuk waar ze naar keken. Dvd’s die dezelfde soort gevoelens opwekken raken in ons huis opvallend vaak zoek. Vooral Dora, Diego en Garfield de 3D-film zijn nagenoeg altijd onvindbaar.

'Oh ga straks echt m'n examen falen , ik krijg met zekerheid een F' (©Nickelodeon)

Het lijkt een klassiek geval van ouder versus kind. De ouder die zijn goede smaak wil opleggen aan het kind. Zodat het niet verpest wordt door onchristelijke films en nozem-muziek. Ik ben best streng. Ik laat mijn kinderen liever niet naar K3 luisteren, zet eigenlijk alles van Studio100 af. Junior Songfestival komt er niet in. Nijntje de serie niet. Slecht gemaakte japansige tekenfilmseries. 3D-films van amateurs. Alle nagesynchoniseerde soaps op Nickelodeon en Disney Channel. En vooral Dirk Scheele niet. En ook gaan we niet naar die meezingconcerten van Kabouter Plop of eerdergenoemde Scheele.

WAARSCHUWING! VAN HET VOLGENDE KUNNEN JE OGEN GAAN BLOEDEN EN OREN EXPLODEREN!

Als ik dit aan een andere ouder vertel, zegt die altijd: ‘De kinderen vinden het zo leuk’, of  ‘ze doen alles mee en genieten er zo van!’ Dat is waar. Maar dat is dus geen argument. Kinderen vinden stroop smeren op de muren van je schoonouders leuk. Kinderen vinden elke dag plopkoeken en patatje Joppiechips als avondeten het allerlekkerste. Kinderen vinden elkaar heel hard laten struikelen hilarisch en kinderen vinden het kuikentje Piep een dag lang op repeat leuk. Van dit alles genieten ze. Laat ze dat doen en ze hebben de dag van hun leven. ‘Meneer, uw kind plast tegen mijn been’ ‘— ja, dat vindt hij zó leuk!’

Ik heb een paar zinnen in mijn hoofd zitten. Is het goed gemaakt? Krijgen ze er niet al te erge nachtmerries van (waar ik gebroken nachten door heb)? Denken ze er potentieel later met positieve nostalgische gevoelens aan terug? En de belangrijkste: vind ik het zelf leuk? Want ik moet het soms honderd keer half meekijken en -luisteren, dus ik wil ook wat. En ik ben de baas.

23 reacties